پروسه تست خون در ترانوس چگونه است؟

قبل از این در سایت ما دور و بر Theranos خوندین. الیزابت هولمز، در حال پیشرفت فوت وفن خاصی واسه تست خونه که کار رو واسه بیماران و پزشکان بسیار ساده می سازه. هولمز با یه قطره خون همون کاری رو می خواد بکنه که امروز با چندین میلی لیتر انجام قبول می کنه.

شرکت ۹ میلیارد دلاری ترانوس، تازگیا طی برملاسازی وال استریت ژورنال و به میان کشیده شدن سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به دردسر افتاده. در گزارش وال استریت ژورنال اومده که ترانوس به جای به کار گیری تکنولوژی منحصر به فردش، نتیجه تست ۹۰ درصد مشتریان اش رو به روشای سنتی به دست آورده. در واقع، ترانوس تحت پوشش تکنولوژی جدید، با همون متودهای سنتی تجارت خود رو پیش می بره.

بخاطر این، ملیا رابینسون از سایت تک اینسایدر به ترانوس میره تا در جریان روند کامل تست خون این سازمان قرار بگیره و یه بار از اول همه ماجرا رو به واقع تجربه کنه.

در ادامه با سایت ما همراه باشین تا در گزارشی تصویری از زبون ملیا رابینسون با ساز و کار ترانوس آشنا شیم.

ایده اصلی ترانوس اینه که به جای سرنگ و سوزن و گرفتن چند میلی لیتر خون، میشه با یه قطره خون از نوک انگشت هم کار رو ب انجام رساند.

اما چند تن از کارمندان قبلی ترانوس به وال استریت ژورنال گفتن که اونا واسه انجام تست خون مجبور به رقیق تر کردن خون شدن که در آخر، نتیجه تستا هم نادرست از آب در می اومده.

من مطمئن نبودم که ترانوس چیجوری نمونه های خون رو جمع آوری و بررسی می کنه، پس عزممو جزم کردم به یکی از مراکز اونا در کالیفرنیا بروم و خودم از نزدیک اونجا رو ببینم.

قدم اول: باید با دکتر ام ملاقات می کردم تا گواهی تست خون رو برام صادر کنه.

کلا، روند خون گیری رو در آزمایشگاهای Quest Diagnostics انجام میدم اما این بار می خواستم روش کمتر آزار دهنده ترانوس رو هم امتحان کنم.

به خاطر مورد آزمایش قرار گرفتن در ترانوس، دکتر من باید فرمی رو پر می کرد که نشون بده چه مدل تست خونی رو نیاز دارم. یه کپی از اونو میشه از سایت ترانوس هم دانلود کرد. عجیب بود که دکتر من تا حالا اسم ترانوس رو نشنیده بود اما فرم رو واسه من پر کرد.

بعد، باید یکی از مراکز درمانی ترانوس رو پیدا می کردم.

۴۲ مرکز درمانی در منطقه Phoenix هست و دو مرکز در کالیفرنیا، یکی هم در پنسیلوانیا.

شنبه بعد از ظهر، به یکی از این مراکز در پالو آلتو رفتم؛ ۵۰ دقیقه از خونه ام فاصله داشت.

به محض رسیدن، یکی از تکنسینای داروخونه ای که با ترانوس ارتباطی نداشت به من گفت که نماینده شرکت بیرونه. این مسئله باعث شد تا جریانات FDA و مشکلات شرکت پشت زمینه ذهنم عمیق تر شه.

وقتی با سرویس مشتریان تماس گرفتم متوجه ماجرا شدم. سیستم کامپیوتری ترانوس در اون مرکز کار نمی کرد. نماینده شرکت به من گفت که مرکز Redwood City رو صبح روز بعد بیازمایم که ۱۵ دقیقه با اونجا فاصله داشت.

بین برگشت کمی ناامید شدم اما یه دفعه توجهم به یه منو جلب شد. در این منو، ۲۴۰ مدل تست خون مختلفی که ترانوس ارائه میده گفته شده بود.

صبح روز بعد به همون مرکزی که پیشنهاد شده بود رفتم.

لوگو و امضای ترانوس روی درب خارجی ساختمون نصب شده بود.

وقتی زنگ رو فشردم خیلی سریع درب باز شد و وارد مرکزی بسیار پاکیزه و آرامش بخش شدم.

اتاق مثل لابی یه هتل بود و تلویزیونی هم که روی دیوار بود تصاویری از طبیعت رو نمایش می داد و سیستم صوتی هم اصوات آرامش بخش عجیبی منتشر می ساخت.

یه بانو پشت میز پذیرش با لباس کار آزمایشگاهی نشسته بود و ازم اطلاعات رو گرفت. پس از دریافت هزینه های تست، به نشستن و منتظر موندن دعوتم کرد.

واسه رفع تشنگی یه بطری آب تصفیه شده ترانوس رو برداشتم.

دو یا سه دقیقه بعد، به اتاقی کوچیک دعوت شدم که به شکلی جذاب تزئین شده بود.

اما به هر حال ترانوس یه سرویس تست خونه، نه یه سالن زیبایی که به خاطر این چیزها نکته مثبتی دریافت کنه.

معمولا هر گاه تست خون میدم، چهار یا پنج ویال (ظروفی که خون در اون قرار میگیره) رو باید پر کنم. نه فقط روند پیدا کردن رگ و سوزن فرو کردن در اون سخته، بلکه در زمان گرفتن خون باید بارها مچم رو باز و بسته کنم تا خون جریان پیدا کنه.

به گیرنده خون این مسئله رو اخطار دادم که پیدا کردن رگ ام کار سختیه و اون به من اطمینان داد که فقط یه ویال از خونم رو لازم داره.

یه سوزن بلند و باریک آورد که طرف دیگه اون به ویال ۲ اینچی وصل بود.

پس از ضد عفونی کردن، سوزن رو نزدیک رگ دست راست ام کرد تا اونو در دستم فرو کنه اما رگم سُر خورد و سوزن وارد اون نشد. به اون گفته بودم اینجور اتفاقی میفته.

به سراغ بازوی دست چپ ام رفت تا دوباره امتحان کنه و موفق شد. در کمتر از ۲۰ ثانیه، ویال پر از خون شد، اونم بدون درد.

باید ۳۱٫۹۰ دلار واسه این تست می پرداختم و پس از ۱۵ دقیقه کارم در ترانوس تموم شده بود.

درد و کوفتگی در محل فرو رفتن سوزن رو اصلا تجربه نکردم و روز بعد جای سوزن به طور کل رفته بود.

روز بعد با دریافت چند ایمیل از طرف ترانوس از خواب بیدار شدم. اولی منو به یه پرس و جوی آنلاین دعوت می کرد و دیگری شامل کد ویزیت بود که با به کار گیری اون باید یه حساب می ساختم.

۳۰ ثانیه زمان برد تا وارد سیستم شوم. از داشبورد می تونستم اپلیکیشن موبایل ترانوس رو دانلود کرده یا مکانای مختلفی که ترانوس در اونا حضور داره رو ببینم.

در این مرحله س که معمولا باید چندین روز منتظر تماس پرستار کلینیک موند تا در جریان تست خون قرار گرفت اما واسه ترانوس اینطور نیس.

در کمتر از ۳۶ ساعت، یافته های تست من آماده بود.

واسه دانلود و مشاهده نتیجه آزمایش، ترانوس ازم درخواست کرد تا یه رمز عبور بسازم.

فایل رمزگذاری شده ای که دانلود کرده بودم نیازمند اون رمز عبور بود.

به جای شنیدن چندین عدد و رقم غیر قابل فهم که پرستار پشت تلفن برام می خواند، حالا می تونستم یافته های تست رو بسیار کامل و شفاف ببینم.

حتی تو یه بخش جدا از هم، پیشنهادایی هم برام نوشته شده بود. حتی جهت شفاف سازی بیشتر، مکان انجام شدن تست هم گفته شده بود.

جدا از شروع ناامید کننده که به خاطر مشکلات تکنیکی پیش اومده بود، من از تجربه ترانوس بسیار حیرت زدم. سرویس اونا سریع، ارزون و رو راست بگم، آرامش بخش تر بود.

من هیچ وقت اون روش انقلابی تست خون ترانوس رو تست نکردم اما برام فرقی نداشت که روش سنتی رو انجام دهم.