دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :   واژه‌نامه نجومی و تنجیمی بندهشن‌

تکه ای از متن پایان نامه :

«زندان» (اسنودگراس، 1997: 9-10)؛ Inimici, Carcer – Enemies, Prison (مکنزی، 1964: 526)؛ معادل عربی: بیت‌الأعداء.

  • §§

dwāzdahān [dwˀcdhˀn, 12′-ˀn’]

(نجوم)

* دوازدهان: بروج دوازده‌گانه، دوازده اختر، دایره البروج

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

توضیحات: واژه «دوازده» در ادبیات فارسی به معنی «دوازده برج فلکی می باشد». به قول رودکی (به نقل از دهخدا): «هفت سالار کاندرین فلکند || همه گرد آمدند در دو و داه». در این بیت مراد از «هفت»، هفت سیاره و مقصود از «دو و داه = دوازده» یعنی بروج دوازده‌گانه فلکی می باشد. این دوازده بروج فلکی که هر کدام 30 درجه از دایرهالبروج را گرفته اند، بجز «دوازده»، به نامهای دیگری نیز معروفند، مانند: دوازده کوشک، دوازده جوسق، دوازده برج، دوازده منزل. این دوازده برج به ترتیب عبارتند از: بره (حمل)، گاو (ثور)، دوپیکر (جوزا)، خرچنگ (سرطان)، شیر (اسد)، خوشه (سنبله)، ترازو (میزان)، کژدم (عقرب)، نیمسب (قوس)، بز (جدی)، دول (دلو) و ماهی (حوت).

ریشه شناسی: هند و ایرانی آغازین: *duaHdaća- (لوبوتسکی، 2009: 41)؛ سانسکریت: dvā́daśa-; dvādaśá- (مایرهوفر، 1992: 764؛ پوکورنی، 1959: 228-232)؛ اوستایی: duua.dasa-, duuadasa- (رایشلت، 1911: 235)؛ فارسی میانه: dwāzdahān  (مکنزی، 1373: 69)؛ dvāzdahān (نیبرگ، 1974: 69؛ بهار، 1345: 249)؛ مشتق از dwāzdah (مکنزی، 1373: 69؛ دورکین-مایسترارنست، 2004: 144؛ مایرهوفر، 1992: 764)؛ فارسی میانه ترفانی: از dwāzdah [dwˀzdh] (بویس، 1977: 36)؛ فارسی میانه اشکانی ترفانی: از dwāδes [dwˀds, dwˀdys] «دوازده» (بویس، 1977: 36)؛ فارسی نو: مشتق از، دوازده «بروج دوازده‌گانه»؛ انگلیسی: مرتبط با two + ten .

مطلب مرتبط :   پایانامه در رابطه با : واکنش آریل گلی اکسال ها با دی آمین های مختلف تحت شرایط مایکروویو

ترکیبات:

Ēbsrūsrim [ˀ(d)yp-, ˀ(d)ybslw(k)slym | AV. aiβisrūϑrima-]

(تقسیمات روز)

* شامگاه، گاه چهارم از شبانه روز، زمان بین غروب خورشید و نیمه شب

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

توضیحات: این واژه وام گرفته از اسم مصدر اوستایی aiβi.srūϑrima- به معنی «فرارسیدن (شب)» (رایشلت، 1911: 166) می‌باشد. ایوسروسریم، نام ایزد و مینوی شامگاه می باشد که عهده دار گاه چهارم یعنی زمان بین غروب خورشید و نیمه شب می باشد. (برای توضیحات بیشتر رک. Asnyanąm)

ریشه شناسی: این واژه را می‌توان به صورت زیر نیز تجزیه نمود: aiβi- + srū- + ϑrima- . در این حالت می‌توان در سانسکریت آنرا به صورت abhi- + ṡru-/sru- + ṡrīṇā- نوشت که هریک از اجزای آن به ترتیب زیر معنی می‌شوند: abhi-√sru- یا abhi-√ṡru- به معنی «حرکت کردن به، نزدیک شدن به، همراه شدن با، لبریز شدن از، سرازیر شدن به» (مونیرویلیامز، 1960: 74، 1102، 1274)+ ṡrīṇā- به معنی «شب» (مونیرویلیامز، 1960: 1100) که رویهم به معنی «حرکت کردن به درون شب؛ پر شدن شب» می باشد. واگ (1941: 120) این واژه را مشتق از ریشۀ اوستایی aiβi-sru- به معنی «راندن گله بسوی خانه» بعلاوۀ پسوند ϑrima- [مرکب از پسوند -tra + پسوند -ima] می‌داند. اقدام برگرداندن گله به سوی خانه در هنگام غروب برای جلوگیری از گم شدن گله در تاریکی و حمله جانوران وحشی، عملی می باشد که هنوز هم در ایران به هنگام غروب در میان گله‌داران رایج می باشد. آلموت هینتز (2003: 145-154) آنرا از ریشه اوستایی sru- به معنی «شنیدن، سرودن» محسوب کرده و معتقد می باشد که معنی این ترکیب «زمان شنیدن سرود و نیایش مذهبی» می‌باشد. این در حالی می باشد که بارتولومه این معنی را قبلاً رد کرده می باشد (هینتز، 2003: 145): اوستایی: اسم مصدر aiwi-srūϑrima- از ریشۀ aiwi.srūϑra- به معنی «فرارسیدن (شب)» (رایشلت، 1911: 166)؛ فارسی میانه:

مطلب مرتبط :   واکنش سرمایه گذاران به مدیریت سود در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران - پایانامه

 واژه‌نامه نجومی و تنجیمی بندهشن‌

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه

دانلود پایان نامه ارشد : واژه‌نامه نجومی و تنجیمی بندهشن‌

دسته بندی : دسته‌بندی نشده