سازمان‌های، سازمان‌ها، بین‌المللی، آن‌ها، آمار

روبه رو می‌کند.
محدودیت منابع مالی در برخی از سازمان‌ها موجب می‌گردد تا آن‌ها به انجام دادن بیش از حد فعالیت‌های اقتصادی روی آورند و از هدف و رسالت اصلی سازمان منحرف شوند. به نظر می‌رسد روش‌های مورد استفاده سازمان‌های غیردولتی غالباً محدود به اطلاع رسانی و برخی اقدامات عملی گردیده است. نوع خاص برخورد موجود میان سازمان‌های غیردولتی قدرتمند بین‌المللی با دولت‌های خاطی به واسطه محدودیت‌ها و منابع اندک مادی و معنوی سازمان‌های داخلی تاکنون قابلیت انجام یافتن را نداشته است.(شایگان ، 1382 :228)
از سوی دیگر عدم تمایل به همکاری موجود در درون جامعه سازمان‌های غیردولتی ظاهراً از این حقیقت تأثیر پذیرفته است که منابع مالی محدود هستند. با این حال چون سازمان‌های غیردولتی عموماً کوچک هستند همکاری در میان آن‌ها برای انجام پروژه‌ها بصورت موفقیت آمیز ضروری است.( new yalta:89)

خ- عدم حضور فعال در عرصه بین المللی
ارتباطات بین‌المللی سازمان‌های غیردولتی ایران محدود است. بسیاری از آن‌ها از امکانات موجود برای فعالیت در عرصه بین‌المللی آگاه نیستند. اطلاع رسانی مناسبی در مورد این زمینه‌ها از سوی دولت و نهادهای دولتی صورت نمی‌پذیرد.
از سوی دیگر به دلیل ضعف اطلاع رسانی این سازمان‌ها در مورد فعالیت‌ها و اقدامات خود این سازمان‌ها عموماً مورد توجه سازمانهای بین‌المللی قرار نمی‌گیرند و فرصت کسب و انجام دادن طرح‌های بین‌المللی را از دست می‌دهند.
ارتباط مستمر میان این سازمان‌ها با سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی در داخل و خارج از کشور وجود ندارد. این مسئله موجب شده است تا در بسیاری از موارد آگاهی این سازمان‌ها از قابلیت‌ها و توانایی‌های یکدیگر محدود باشد.

3-5-4 موانع بیرونی
علاوه بر مسائلی که سازمان‌های غیردولتی در درون خود با آن مواجه اند مشکلاتی نیز در فضای عمومی فعالیت این سازمان‌ها وجود دارد که شکل‌گیری و فعالیت این سازمان‌ها را با مانع روبرو کرده است. در ذیل به اهم این موارد اشاره می‌شود:
3-5-4-1 تعریف نشدن نوع رابطه دولت با سازمان های غیردولتی
مسئولان و برنامه‌ریزان دولتی نسبت به ماهیت، جایگاه و نیازهای واقعی سازمان‌های غیردولتی از آگاهی و شناخت کافی برخوردار نیستند. این امر موجب اتخاذ تصمیمات دور از واقع و شتابزده مسئولان در این مقوله می‌گردد.وجود ذهنیت های قبلی نسبت به سازمان مربوطه یا اعضای آن به میزان زیادی در کیفیت تصمیمات متخذه تعیین کننده است. سازوکارهای مناسب نظارتی در مورد این سازمان‌ها وجود ندارد. رویه‌های نظارتی عمدتاً به دخالت در این سازمان‌ها و یا اعمال محدودیت‌های غیرمنطقی منجر می‌گردد.
از سوی دیگر به دلیل آنکه مجوز فعالیت این سازمان‌ها را نهادهای دولتی صادر می کنند، این نهادها تلاش کرده‌اند تا حاکمیت خود را بر این سازمان‌ها اعمال نمایند و آن‌ها را تحت کنترل خویش درآورند. به علاوه کارکرد نامناسب برخی از سازمان‌های غیردولتی موجب ایجاد بدبینی و سوءظن در مسئولان و نهادهای دولتی نسبت به این سازمان‌ها شده است. بسیاری از مسئولان به ضرورت وجودی سازمان‌های غیردولتی اعتقاد ندارند و حتی بعضاً آن‌ها را مانع و مشکل ساز می‌دانند.
بایست این مسئله مورد توجه قرار گیرد که سازمان‌های غیردولتی مشکلاتی همچون سازمان‌های دولتی را تجربه می‌کنند. در جائی که دولت دچار خویشاوند گرایی، فساد و ناکارآیی است سازمان‌های غیردولتی ضرورتاً مفید نیستند . (یادبود UNDP در اروپا : 35)

3-5-4-2 عدم وجود هویت جمعی مشترک در میان سازمان های غیردولتی
سازمان‌های غیردولتی در جامعه ایران از یک سو هویت جمعی مشترک و پذیرفته شده برخوردار نیستند. خود آنها نیز فعالیت خود را بخشی از یک تلاش سازمان یافته و منسجم جمعی نمی‌دانند. این سازمان‌ها از یک ارتباط اندامی(ارگانیک) و تعریف شده با دولت، بخش خصوصی و سازمان‌های بین‌المللی برخوردار نیستند. نمونه‌هایی مناسب و موفق در درون جامعه سازمان‌های غیردولتی برای الگو برداری وجود ندارد. الگوهای موجود نیز به دلایل مختلف مجال طرح و بروز نیافته‌اند. این امر به نوبه خود موجب بیگانگی هر چه بیشتر این سازمان‌ها نسبت به یکدیگر شده است.

3-5-4-3 فقدان درک و پذیرش نقش سازمان های غیردولتی در جامعه
سازمان‌های غیردولتی در ایران از پذیرش اجتماعی مناسب برخوردار نیستند. بیشتر آنها در درون حصار بسته خود فعالیت می‌کنند و ارتباط آن‌ها نهایتاً به ارتباط با جامعه هدفشان محدود می‌گردد و یک تعامل مستمر و پویا با سایر اقشار اجتماع برقرار نکرده‌اند. در جامعه نسبت به مقوله مشارکت و کار گروهی آگاهی و اطلاعات کافی و مناسب وجود ندارد. اجتماع هنوز ضرورت وجودی این سازمان‌ها را باور نکرده است و لذا خود را نسبت به مشارکت در چنین فعالیت‌هایی متعهد نمی‌داند. دید منفی جامعه نسبت به فعالان برخی از حوزه‌ها مشکل دیگری است. به عنوان مثال سازمان‌های غیردولتی که در جهت حمایت از معتادان و یا زندانیان فعالیت می‌کنند ممکن است با دیده تحقیر و توهین شهروندان، نهادهای دولتی و حتی خویشاوندان شخص مورد نظر نگریسته شوند. این امر موجب لطمه به تلاش‌های مداوم و وسیع این گروه‌ها خواهد شد و حتی بیم آن می‌رود که متوقف گردد.

3-5-4-4 ضعف آمار و اطلاعات در مورد این سازمان ها
هنوز آمار دقیقی در مورد سازمان‌های غیردولتی درکشور وجود ندارد. آمار موجود غیردقیق و تاریخ گذشته هستند و قابل اتکا نیستند. حتی آمار سازمان‌های مختلف نیز با یکدیگر متفاوت است. به عنوان مثال فهرست سازمان‌های غیردولتی در وزارت کشور با فهرستی که مثلاً مرکز امور مشارکت زنان دارد متفاوت است. ارتباط آماری و اطلاعاتی میان سازمان‌های دولتی در مورد سازمان‌های غیردولتی وجود ندارد.فعالیت‌های تحقیقاتی و پژوهشی در موضوعات مرتبط با فعالیت سازمان‌های غیردولتی در کشور بسیار به ندرت انجام پذیرفته است. بعلاوه به دلیل مشکلات موجود در زمینه انجام دادن تحقیقات میدانی در خصوص سازمان‌های غیردولتی، تمایل به انجام دادن این گونه پژوهش‌ها در مجامع دانشگاهی و تحقیقاتی کشور اندک است.
اما در یک جمع بندی کلی می توان تهدیدات و موانع ادامه فعالیت سازمان های مردم نهاد در ایران را بر اساس جدول زیر دسته بندی نمود :
آسیب شناسی سازمان های مردم نهاد ردیف آسیب احصاء شده 1 ناآگاهی جامعه نسبت به کارکردهای سازمان های غیردولتی 2 ناکافی بودن بودجه سمن ها 3 نبود عملکرد حرفه ای و تخصصی متناسب با نیازهای واقعی جامعه 4 وابستگی به احزاب سیاسی و وابسته نمودن سمن ها به منابع مالی و حمایتی دیگر 5 فقدان قانون مشخص برای تاسیس و فعالیت سازمان های مردم نهاد به نحویکه هم اکنون بیش از 10 ارگان دولتی نسبت به صدور مجوز برای سمن ها در کشور اقدام می نمایند .