تهران:، فارسی.، کتابنامه. ، دانشگاه‌ها، (سمت)،

شناخت و خدمات و کتاب‌های مرجع. تهران: فرهنگ معاصر، 1372.
43ـ مشکوه الدینی، مهدی. سیر زبان شناسی. مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد، 1373.
44ـ منزوی، احمد. فهرست مشترک نسخه‌های خطی فارسی و پاکستان. اسلام‌آباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، 1370، ج 13.
45ـ منگنو، دومینینگ. الفبای زبان شناسی. ترجمه محمد تقی غیاثی. تهران:جامی، 1378.
46ـ مهراد، جعفر. مقدمه‌ای بر خدمات مرجع عمومی. ویراستار: م. ج تابنده. شیراز: دانشگاه شیراز، 1371.
47ـ مهیار، محمد. فرهنگ دستورنویسی. تهران: میترا، 1376.
48ـ ـــــــ .کتاب شناسی دستور زبان فارسی. تهران:فرهنگستان زبان وادب فارسی، نشر کتاب، 1381.
49ـ میرزایی، نجف‌علی. فرهنگ اصطلاحات دستور زبان فارسی. تهران: مدین، 1372.
50ـ نفیسی، علی اکبر [ناظم‌الاطباء]. فرهنگ نفیسی. تهران: کتابفروشی خیام، 1355، ج 2.
51ـ نوروزی، جهانبخش. دستور زبان روان و ساخت زبان فارسی امروزی. شیراز: راهگشا، 1373.
52ـ نوشاهی، عارف. فهرست نسخه‌های خطی فارسی انجمن ترقی، اردو، کراچی. اسلام‌آباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، اداره معارف نوشاهیه، 1363.
53ـ ــــــ . فهرست کتاب‌های فارسی چاپ سنگی و کمیاب کتابخانه گنج‌بخش. اسلام‌آباد: مرکز تحقیقات ایران و پاکستان، 1365، ج1.
54ـ وزین‌پور، نادر. دستور زبان فارسی آموزشی. تهران: معین، 1369.
55ـ همایون‌فرخ، عبدالرحیم. دستور جامع زبان فارسی. به کوشش رکن‌الدین همایون‌فرخ. تهران: علی اکبر علمی، [بی‌تا]، 7 ج در یک مجلد.
ب ـ مقاله‌ها:
56ـ احمدی بیرجندی، احمد. “سری هم به دستورهای زبان بزنیم”. رشد آموزش ادب فارسی. س 2. ش 4ـ5. زمستان 1364.
57ـ ادیب، محمدباقر.”درآمدی بر زبان شناسی نوام چامسکی:انسان‌ها از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند” کیهان. ش 17981. 9 تیر 1383.
58ـ افشار، ایرج. “فهرست‌نامه کتاب شناسی‌های ایران”. ایرانشناسی. ش 1. بهمن 1342.
59 ـ الهام، محمد رحیم. “تاریخ روش‌های دستورنویسی در زبان دری (2): دستورنویسی در قرون وسطی”. ادب. س 22. ش 1. جوزای 1353.
60 ـ . “تاریخ روش‌های دستورنویسی زبان فارسی (1)”. ادب. س 21. ش 5ـ6. حوت 1352.
61ـ اینال صاوی، صائمه. “دستورنویسی در دوره تنظیمات”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. س 23. ش 1ـ2. پیاپی 93ـ94. بهار ـ تابستان 1355.
62ـ حری، عباس. “وحدت در کتاب شناسی”. نامه انجمن کتابداران. دوره 9. ش 2. تابستان 1355.
63ـ زمردیان، رضا. “شمس قیس رازی، نخستین دستوری زبان فارسی”. زبان شناسی. س 15. ش 1. بهارـ تابستان 1379.
64ـ ساجدی، طهمورث. “برگی از تاریخ تدوین دستور زبان فارسی از میرزا صالح شیرازی تا میرزا عبدالعظیم قریب گرکانی”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. دوره 46ـ47. ش 158ـ159. تابستان ـ پاییز 1380.
65ـ شریعت، محمد جواد. “قدیمی‌ترین دستور زبان فارسی”. نشر دانش. س 13. فروردین ـ اردیبهشت 1372.
66ـ فانی، کامران. “کتاب شناسی موضوعی فارسی”. نامه انجمن کتابداران ایران. س 6. ش 2. تابستان 1352.
67ـ فرشیدورد، خسرو. “رابطه دستور با منطق و روانشناسی”. کاوش. ش 6. مهر 1341.
68ـ مرادی، نورالله. “با کتاب‌های مرجع آشنا شویم: 1ـ کتاب شناسی‌ها”. کتابداری. دوره 2. ش 1ـ2. تابستان 1359.

69ـ منزوی، احمد. “دومین دستور زبان فارسی”. آینده. س 15. ش 6ـ9. 1368.
70ـ مهیار، محمد. “کتاب شناسی توصیفی زبان و ادبیات فارسی: دستور زبان فارسی”. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. س12. پیاپی 45. زمستان 1376.
71ـ نفیسی، سعید. “فرهنگ پارسی”، در: محمدبن حسین بن خلف برهان [برهان تبریزی]. برهان قاطع. به اهتمام محمد معین. با تجدیدنظر کامل. تهران: امیرکبیر، 1362، ج1.
72ـ همایی، جلال‌الدین. “دستور زبان فارسی”، در: گروهی از نویسندگان. مقدمه لغت‌نامه دهخدا. زیرنظر محمد معین و جعفر شهیدی. [ویرایش 3؟]. تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه لغت‌نامه دهخدا، 1377.
ج ـ اینترنت:
73ـ کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران
http://www.nli.ir

فصل اول ـ کتاب‌ها
1. آبراهامیان، ر. راهنمای زبان پهلوی. تهران: [بی‌نا]، 1316، 80 ص.*
2. آذریزدی، امیرمهدی. دستور زبان فارسی. تهران: خاور، 1331، ?ص.*
3. آرنگ، مصطفی؛ خیر، محمدعلی. دوره کامل دستور زبان فارسی. تهران: شمس، 1349، 262ص.*
4. آرین‌پور، یحیی. از صبا تا نیما تاریخ 150 سال ادب فارسی. جلد اول: بازگشت* بیداری. تهران:زوار، 1375، ص 395ـ402.
میرزا حبیب اصفهانی.
5. آقاربیع، ابوالحسن. گویش رایجی هنجن. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نشر آثار، 1381، ?ص.*
6. آل‌احمد، جلال. اورازان (وضع محل، آداب و رسوم، فولکلور، لهجه). ترجمه مقدمه به انگلیسی از سیمین دانشور. [تهران]: کتاب زمان، 1349، ص83 ـ91.
چند نکته دستوری و صوت‌شناسی [از لهجه اورازانی].
7. ــــــ. تات‌نشین‌های بلوک زهرا. تهران:کتابخانه دانش، 1337، ص166ـ179.
مختصات صوتی (فونتیک)؛ چند نکته از دستور تاتی.
8. آل‌عصفور، محمد؛ فتوت، منوچهر. دستور. شیراز: نوید، 1369، 176ص.*
9. آموزگار، حبیب‌الله .فرهنگ آموزگار. تهران: [بی‌نا]، 1332، 25ص.
مقدمه.*
10. آموزگار، ژاله؛ تفضلی، احمد. زبان پهلوی ادبیات و دستور آن. تهران:معین، 1373، نه+154ص، کتابنامه.
سخنی کوتاه درباره زبان‌های ایرانی؛ زبان‌های ایرانی میانه غربی؛ آثار پارتی (پهلوی اشکانی؛ پهلوانیگ)؛ آثار فارسی میانه؛ خطوط آثار ایرانی میانه غربی؛ الفبای پهلوی؛ طرح اجمالی دستور زبان پهلوی؛ متن‌ها.
11. ابراهیم‌پور، محمدتقی. دستور زبان کردی (اورامی‌ـ سنندجی‌ـ کرمانشاهی ـ مهابادی). تهران: روزبه، [بی‌تا]، 51 ص.
الفبا؛ حرکات و علامات و اعراب؛ کلمه؛ واژه:‌1ـ ‌اسم 2ـ ‌صفت 3ـ ضمیر 4ـ فعل 5ـ ‌قید 6ـ حروف
12. ــــــ. دستور زبان کردی سنندجی. [بی‌جا: بی‌‌نا، بی‌تا]، 39 ص.
دستور زبان کردی سنندجی: الفبا، اسم، صفت، مصدر، اسم مصدر، فعل، ضمیر، قید.
13. ــــــ . واژه‌نامه کردی ـ فارسی. تهران: ققنوس، 1373، ص28ـ31.
دستور زبان کردی.
14. ــــــ ، و دیگران. دستور کامل زبان کردی. تهران: ایران جام، 1378، 159 ص.
فصل اول ـ کلیات دستور زبان کردی؛ فصل دوم ـ زبان‌های کردی؛ فصل سوم ـ گویش اورامانی؛ فصل چهارم ‌ـ گویش کردی سنندج؛ فصل پنجم ـ گویش‌های‌ کردی شمال ؛ فصل ششم ـ گویش کردی کرمانشاه؛ فصل هفتم ـ گویش کردی مهابادی.
15. ابراهیمی، میرزامحسن. گرامر تاریخی زبان فارسی. بادکوبه: [بی‌نا]، 1928م، ?ص.*
16. ابوالقاسمی، محسن. پنج گفتار در دستور تاریخی زبان فارسی. بابل: کتابسرای بابل، 1367، 95 ص، کتابنامه.
(به بخش مقاله‌ها نگاه کنید.)
17. ــــــ. تاریخ زبان فارسی. سلسله انتشارات سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، شماره 105؛ ادبیات فارسی، شماره 5. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، 1379، نوزده+350 ص، نمونه، تصویر، کتابنامه.
بخش اول ـ زبان فارسی در دوره باستان؛ بخش دوم ـ زبان فارسی در دوره میانه؛ بخش سوم ـ دوره نو.
18. ــــــ. تاریخ مختصر زبان فارسی. ویرایش2. تهران: طهوری، 1378، 139 ص، مصور، جدول، نمونه، کتابنامه.
بخش اول ـ زبان فارسی در دوره باستان؛ بخش دوم ـ زبان فارسی در دوره میانه؛ بخش سوم ـ زبان فارسی در دوره جدید.
19. ــــــ. تحول معنی واژه در زبان فارسی. [بی‌جا: بی‌نا]، 1355، 44 ص، کتابنامه.
مقدمات؛ راه‌های دگرگونی معنی‌ واژه؛ علت‌های دگرگونی معنی واژه.
20. ــــــ. درباره زبان آسی. سلسله انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، شماره 69؛ زبان شناسی ایران، شماره 2. تهران : بنیاد فرهنگ ایران، 1348، یازده+341+29ص، کتابنامه.
بررسی واک‌های آسی؛ بررسی فعل‌های آسی؛ بررسی وندهای آسی؛ گوناگون.
21. ــــــ. دستور تاریخی زبان فارسی. سلسله انتشارات سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، شماره 164؛ ادبیات فارسی، شماره 8 . تهران : سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، 1375، ده+425ص، کتابنامه.
فصل اول ‌ـ دستگاه صوتی؛ فصل دوم ـ اسم؛ فصل سوم ـ صفت؛ فصل چهارم‌ـ عدد؛ فصل پنجم‌ـ ضمیر؛ فصل ششم ‌ـ فعل؛ فصل هفتم ـ قید؛ فصل هشتم‌ـ حرف اضافه؛ فصل نهم ـ حرف ربط ؛ فصل دهم ‌ـ اصوات؛ فصل یازدهم ‌‌ـ واژه‌سازی؛ فصل دوازدهم ـ جمله.
22. ــــــ. دستور تاریخی مختصر زبان فارسی. سلسله انتشارات سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، شماره 308؛ زبان و ادبیات فارسی، شماره 13.تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتاب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، 1377، هفت+196 ص، کتابنامه.
بخش اول ـ قواعد دستوری ایرانی باستان؛ بخش دوم ‌ـ قواعد دستوری ایرانی میانه غربی؛ بخش سوم ـ قواعد دستوری فارسی دری.
23. ــــــ . راهنمای زبان‌های باستانی ایرانی، ج اول: متن. سلسله انتشارات سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم‌ انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، شماره 174؛ باستان شناسی، شماره 3. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، 1375، هفت+262 ص، مصور، نمونه، کتابنامه.
بخش اول ـ زبان های ایرانی باستان: فصل اول ‌ـ اوستایی، فصل دوم ‌ـ فارسی باستان؛ بخش دوم ـ زبان های ایرانی میانه: فصل سوم ‌ـ پهلوی اشکانی، فصل چهارم ـ فارسی میانه.
24. ــــــ . راهنمای زبان‌های باستانی ایرانی. ج دوم: دستور و واژه‌نامه. سلسله انتشارات سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، شماره 227؛ باستان‌شناسی، شماره 4. تهران: سازمان مطالع
ه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، 1376، شش+310ص، کتابنامه.
بخش اول ‌ـ دستور زبان‌های ایرانی باستان و ایرانی میانه: فصل اول ـ کلیات قواعد دستوری ایران باستان، فصل دوم ـ کلیات قواعد دستوری ایرانی میانه غربی؛ بخش دوم ـ واژه‌نامه ایرانی باستان و ایرانی میانه غربی: فصل اول ـ واژه‌نامه ایرانی باستان، فصل دوم ـ واژه‌نامه ایرانی میانه غربی.
25. ــــــ . ریشه‌شناسی(اتیمولوژی). تهران: ققنوس، 1374، 96 ص، کتابنامه.
متنی از فارسی باستان؛ تحول زبان؛ تحول درونی زبان باستان؛ تحول زبان فارسی بر اثر عامل‌های بیرونی؛ تحول واژگان فارسی؛ زبان‌هایی که فارسی با آنها رابطه داشته است؛ زبان سنسکریت؛ الفبای رایج در ایران؛ فرهنگ تاریخی؛ ریشه‌شناسی چند واژه.
26. ــــــ . زبان فارسی وسرگذشت آن. ویرایش2. تهران: هیرمند، 1375،