آینده از نگاه کره شمالی؛ کارتون های علمی تخیلی کودکی

وقتی یه کشور با همه دنیا قطع رابطه می کنه، باید هم منتظر اتفاقای عجیب و غریب در اون بود. نیم قرن تحریم کشور کوبا و ممنوع بودن خرید و فروش هرگونه CD، DVD و کامپیوتر –که در آخر ۶ سال پیش پایان گرفت– باعث شد تا ماشینای آنتیک شورولت بل ایر به مدت زیادی در خیابونای کوبا حکمرانی کنن. البته تازگیا اتفاقاتی در کره شمالی افتاده که تصاویر خوب و امید بخشی از آینده این کشور رو واسه جهانیان مصور می کنه. مثل بالونایی که تازگیا کره جنوبیا واسه کره شمالیا فرستادند.

حالا هم شرکتی فعال در مورد توریسم، تلاش خودشو کرده و از یه معمار حکومتی کره شمالی خواسته که ساختمانایی مناسب توریسم پایدار طراحی کنه و هیچ محدودیتی هم از نظر مالی و امکانات واسه طراحی هاش دید نکنه. اونا می خواستن تصور کنن مثلا اگه پل بلندی باشه که کوه های Myohyangsan رو تو یه نقطه به هم وصل کنه، چه شکلی داره، یا اینکه ترکیب یه خونه آویزون با یه هواناو (هاورکرافت) و یا طرح یه هتل و تلکابین در بندر نامپو چیجوری می شه. انگار قرار بوده که با این طراحیا روح زندگی و کار در کره شمالی دمیده شه. در آخر نتیجه این شده که میبینیم. این کانسپتا در  Architecture Biennale در ونیز به نمایش در اومده ان و تا نوامبر هم ادامه دارن. البته اگه در ایتالیا نیستین می تونین بقیه تصاویر و توضیحات بیشتر در مورد طراحی هاشون که بیشتر مثل کارتونای علمی-تخیلی کودکی هامونه رو در ادامه مطلب ببینین.

در این تصویر طراح یه سری از ویلاهای مخصوص تعطیلات رو مشرف به آبشار کوهستان منطقه کوم مبهم به تصویر کشیده.

اینجا انگار قراره کارگران همه کشور یه جا جمع شن. فضاهای زیادی به توربینای ابی اختصاص داده شده و مکانایی واسه فرود هلی کوپترا که توربینای بادی در راسش قرار داره. این سبک توربینا یاد آور چرخ دستی سنتی کره ایه که از اون واسه بافت استفاده می شه.

مهمانسرای رودخانه ای که به وسیله معماران کره شمالی طراحی شده و اسمش "آشیانه پرنده" است. بیشتر طراحیا شباهت زیادی به ساختارای معماری سنتی کره دارن. مصالح اصلی ساخت این خونه چوب هاییه که از دور و بر همین مکان جفت و جور می شه.

اینم نمای داخلی آشیانه پرنده که تلاش داره طراحی داخلی لاکچری و آرامش بخشی رو به تصویر بکشه.

بعضی از طراحیا واقعی تر به نظر می رسن و نشون میده معماران چه نوع ساخت و سازایی رو در آینده ممکن می دونن. این تصویر یه هتل و مجموعه تلکابین رو در بندر نامپو نشون میده، مکانی که الان تقریبا هیچ گونه امکانات رفاهی نداره.

این تصویر با آسمون آبی بزرگش می خواد ترکیب خونهای پرنده با هاورکرافت رو نشون بده.

این یکی هم همون پلیه که در متن درباره اش حرف زدیم و کوه های Myohyangsan رو به هم وصل کرده.

سرزمین چوبی که روی پاهای بلندش وایس تاده، یه ساختمون دور افتاده که چهار اتاق پذیرایی واسه اقامتای مرفه داره و با هلی کوپترایی که روی بالگرد نشین تعبیه شده فرود میان، قابل دسترسیه.

ساختمون قبلی از داخل این طور به نظر می رسه. دهلیزایی در کنار وُید طراحی شده تا  بازدید کنندگان رو تشویق به دیدار و گفتگو با همدیگه کنن.

یه سری از ساختمانای مخروطی واسه آینده، به شکلی طراحی شدن که از حومه شهر مانند کوهی از فولاد و شیشه به نظر برسن.

در طراحی این ساختمون از طبیعت الهام گرفته و اونو مشابه درخت طراحی کردن. قراره این ساختمون یه هتل در نزدیکی منطقه کومگنگ باشه.

خوب، فقط ساختمانا نیستن. اینم قطاری که امکان بازدید از مناطق دهاتی رو جفت و جور می کنه، قطاری با مصرف بهینه انرژی که روی خودش گیاه هم پرورش میده.

این تصویر هم فضای داخلی قطار رو نشون میده با دیدی رو به حومه شهر