در سال 1387 در تهران، 180 بیمار را مورد مطالعه قرار دادند که از میان 120 بیماری که هلیکو باکتر پیلوری از آنها جدا شد، 81 بیمار دچار سوء ¬هاضمه بدون زخم، 17 بیمار دچار زخم گوارشی و 22 بیمار مبتلا به سرطان معده بودند. در بین 120 سویه مورد بررسی 101 سویه (2/84٪) CagA مثبت و 19 سویه باقیمانده (8/15) CagA منفی بودند [52].
جعفری و همکاران در سال 2007 طی تحقیقاتی 167 بیمار VH را مورد بررسی قرار دادند که 33 مورد دچار زخم معده، 129 مورد دچار سوء هاضمه و 5 مورد سرطان معده داشتند، از این تعداد 96 مورد (7/68٪) به هلیکو باکتر پیلوری آلوده بودند. در این برررسی نشان داده شد که ژن CagA در 76٪ موارد مثبت بوده است [35].
ویدال و همکاران در سال 2008 در پژوهشی که بر روی 30 بیمارگوارشی با گرفتن نمونه¬های بیوپسی معده آن¬ها انجام دادند مشخص کردند که در این نمونه ها، CagAیکی از مهمترین فاکتور¬های بیماری¬زایی بود. در بین بیماران (38٪)16 بیمار مبتلا به سرطان و (26٪) 14 مورد نیز دارای سوء هاضمه بودند[62].
در سال 2008 صالحی و همکاران روی 128 مورد بیمار مبتلا به بیماری¬های گاسترودئودنال مطالعه¬ای انجام دادند. در مجموع 95٪ بیماران دچار زخم دئودنال، 86٪ زخم معده و 66٪ دچار گاستریت بودند. نشان داده شدکه ژن cagA در 107 مورد (6/83٪) مثبت بوده است. میزانCagA در بیماران مبتلا به زخم دئودنال، زخم معده و گاستریت به ترتیب: 80٪ ، 77٪ و 46٪ بود[87].
دبیری و همکاران در سال 2010 در پژوهشی، ژنوتیپ¬های هلیکوباکتر پیلوری در 70 مورد از بیماران ایرانی و افغانی را بررسی نمودند (55 ایرانی و 15 افغان ).آن¬ها نشان دادند که 67 درصد هلیکوباکتر پیلوری¬های جدا شده از بیماران ایرانی و 60٪ هلیکوباکتر پیلوری¬های جدا شده از بیماران افغانی دارای ژن CagA بودند[93].
در سال 2010 سیلوا در برزیل میزان ژن¬های بیماری¬زای هلیکوباکتر پیلوری را در 40 بیمار مورد بررسی قرار داد و به این ترتیب: ژن CagA را به میزان 5/97% از بیماران جداسازی و گزارش کرد[65].
بن منصور و همکاران در سال 2010 شیوع ژنوتیپ های CagA هلیکوباکتر پیلوری را در بیماران تونسی مورد بررسی قرار دادند و گزارش کردند ژن CagAدر 6/61 درصدایزوله¬ها شناسایی شده [81].
در سال 2010 بیانوا و همکاران میزان شیوع ژنوتیپ های ژن CagA را مورد بررسی قرار دادند آن¬ها نشان دادند که در 196 بیماری که آلوده به هلیکوباکتر پیلوری بودند ژن CagA در 5/88٪ موارد مثبت بود[95].
هیرای و همکاران در سال 2011 توالی¬های جدا شده از ناحیه ΄3 ژن CagA هلیکوباکتر پیلوری در اشخاص سالم یا بدون نشانه بیماری در ژاپن و تایلند را با بیماران مبتلا به سرطان معده آنالیز و مقایسه کردند. بررسی توالی¬های CagA در 21 و 12 نمونه DNA هلیکوباکتر پیلوری به دست آمده از افراد ژاپنی وتایلندی توسط روش فیلوژنی ملکولی نشان داد که توالی¬ها در افراد تایلندی نسبت به افراد ژاپنی حفاظت شده¬تر بودند [24].
دورقی و همکاران در سال 1387 ،180 بیمار دچار اختلالات گوارشی را مورد مطالعه قرار دادند که 120 سویه هلیکوباکتر پیلوری از 180 بیمار مورد بررسی جدا شدند که از این میان 101 سویه CagA مثبت بودند و 19 سویه باقیمانده CagAمنفی و تمام بیماران دچار سرطان، CagA مثبت بودند[27].
کورتس و همکارانش در سال 2010 ویژگی¬های پروتئین CagA و ژن CagA در سویه¬های هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران فلیپینی و مقایسه آن¬ها با سویه¬های منتشر در جهان و منابع مرجع قبلی را مورد بررسی قرار دادند. توالی ژن CagA 19 ایزوله فیلیپینی و رابطه فیلوژنی بین 40 سویه مرجع بررسی شد همه¬ی سویه¬های هلیکوباکتر پیلوری فیلیپینی CagA مثبت بوده و 37% سویه¬ها CagA مثبت نوع غربی بودند[11].
اسمیت و همکاران در سال 2010 فراوانی CagA در خصوص تعداد، رده والگوی موتیف¬های EPIYA را در سه گروه قومی بزرگ در جمعیت¬های مالزی و سنگاپور در رابطه با توسعه بیماری بررسی کردند. هلیکو باکتر پیلوری جدا شده از 49 بیمار هندی و 14 مالزیایی با سوءهاضمه (FD) و21 نفر مبتلا به سرطان معده (GC) با استفاده از PCR حضور CagA و تعداد و الگوی موتیف¬های EPIYA مورد بررسی قرار گرفته شدند. مجموع 126 ایزوله دارای CagA با بالاترین رمزدهی EPIYA-A و EPIYA-B (6/97%) بودند. درحالی که CagA 93% ایزوله¬های FD هندی EPIYA-C را به عنوان سومین موتیف رمزدهی می¬کردند. 91 % ایزوله های FD چینی و 81% ایزوله¬های GC هندی EPIYA-D را رمزدهی می¬کردند. در ایزوله¬های FD مالزیایی 61% و 38% به ترتیب دارای EPIYA-Cو EPIYA-D بودند بیشتر ایزوله¬ها دارای 3 موتیف EPIYA بودند اگرچه ایزوله¬های هندی به طور قابل توجهی 4یا بیشتر داشتند [29].
باتیستا و همکاران در سال 2011 رابطه بین الگوهای EPIYA، CagA در هلیکوباکتر پیلوری و سرطان معده و التهاب دوازدهه را در یک جمعیت غربی دورگه برزیل بررسی کردند. EPIYA CagA از مجموع 436 بیمار شامل 188 نفر مبتلا به سرطان معده، 112 نفر مبتلا به زخم دوازدهه و136 نفر با التهاب معده توسطPCR تعیین توالی شدند و مشخص شد که تعداد قطعات EPIYA-C به طور قابل توجهی با افزایش خطر کارسینومای معده در ارتباط است. دربیماران مبتلا به سویه¬های دارای یک یا بیشتر قطعه EPIYA-C کاهش سطح سرم پپسینوژن I بیشتر است[30].
کویریکا و همکاران در سال2010، EPIYA ناحیه ΄3 را با استفاده ازPCR در 93 سویه هلیکوباکتر پیلوری CagA مثبت از 49 بیمار مبتلا به التهاب معده،17بیمار مبتلا به سرطان معده و 24 بیمار مبتلا به زخم دوازدهه کلمبیایی مورد آنالیز قرار دادند. مشخص شد که سویه¬های با یک EPIYA-C در بیماران مبتلا به التهاب معده وزخم دوازدهه یافت شده و سویه¬های با سهEPIYA-C به طور عمده در بیماران با سرطان معده مشاهده شدند [31].
سیسینچی و همکاران در سال 2010 رابطه بین EPIYA و موتیف¬های CM و آسیب¬های معده در بیماران کلمبیایی مبتلا به عفونت هلیکوباکتر پیلوری از نواحی با خطر بالا و نواحی با خطر پایین به سرطان معده (GC) مورد آزمایش قرار دادند.DNA ژنومی از سویه¬های هلیکوباکتر پیلوری کشت شده از بیوپسی معده 80 بزرگسال با علایم اختلال گوارش استخراج شد. مشخص شد که 67 سویه (8/83%) از 80 سویه CagA مثبت بودند و پروتئین¬های CagA شامل یک (2/64%) دو (34%) و یا سه (5/1%) موتیف EPIYA-C با توالی اختصاصی CagA نوع غربی بودند. وسویه¬های با چندین موتیف EPIYA-C بیشتر با آسیب¬های شدید معده در ارتباط بودند [32].

مطلب مرتبط :   مجاهدین، انگلیس، جمهوری، رژیم، جنگ

فصل سوم:

مواد و روش¬ها

مواد و دستگاه¬های مورد نیاز:
3-1-1 مواد لازم جهت کشت میکروبی:
محیط کشت کلمبیا آگار
محیط انتقالی BHI براث + گلیسرین
محیط اوره براث
فیلتر45/. میکرومتری
آنتی¬بیوتیک¬های مورد نیاز: تری متوپریم، وانکومایسین و آمفوتریسین B

3-1-2- وسایل لازم جهت کشت میکروبی:
انکوباتور binder
اتو¬کلاو MEDEXPORT – روسیه
ترازوی دیجیتالی حساس و نیمه حساس
میکروسکوپ OLYMPUS(دو چشمی ) – ژاپن
جار بی هوازی شیمی گستر– ایران
اسلاید شیشه ای
پنس
پلیت یکبار مصرف پلاستیکی – ایران
ظروف شیشه ای: بشر، ارلن، استوانه مدرج پیرکس در اندازه¬های مختلف
سواب
چراغ گاز سوز
گاز پک (Gas pack )نوع C- Merck- آلمان

3-2 -وسایل ومواد لازم برای آزمایش¬های مولکولی:
( استخراج DNA،PCR و الکترو فورز )

3-2-1- مواد لازم جهت آزمایش های مولکولی:
Tris Hcl- Merck – آلمان
کیت استخراج DNA، Cina pure
Nacl–Merck_ آلمان
اسید بوریک– سیناژن
EDTA- سیناژن
اتیل الکل مطلق –Merck- آلمان
PCR buffer 10x
Mgcl2 25mM
dNTP 10 mM
Taq DNA polymerase 5 u/ML- سینا کلون – ایران
پرایمرcag A
Fermentas -100 bp DNA Ladder- سینا کلون- ایران
اتیدیوم بروماید سیناژن – ایران
Loading Buffer سیناژن– ایران
آگاروز(Molecular grade) سیناژن – ایران

3-2-2- وسایل لازم جهت آزمایش ¬های مولکولی
سمپلر 10-1 میکرو لیتری
سمپلر100-10 میکرو لیتری
سمپلر 1000-100 میکرو لیتری
سر سمپلر های کریستالی – زرد وآبی
PH متر –Corning
میکرو سانتریفیوژ- Hettich- آلمان
دستگاه ترموسایکلر- BIO-RAD- آلمان
تانک الکتروفورز پایا پژوهش – ایران
منبع جریان الکتریکی مستقیم (D.C.) پایا پژوهش –ایران
دستگاه Gel Doc – BIO-RAD- آلمان
3-3- مواد و روش کار
3-3-1- نوع تحقیق
این مطالعه توصیفی و تحلیلی بوده و به روش مقطعی انجام گرفته است.

مطلب مرتبط :   ابوهریره، کعب، ، زید، کعبالاحبار

3-3-2- حجم نمونه
تعداد افراد لازم برای انجام این بررسی با استفاده از فرمول حجم نمونه تعیین گردید.
n=〖(z_(1-α/2))〗^2×p(p-1)/d^2

3-3-3- نمونه برداری:
نمونه¬ها در بخش آندوسکوپی بیمارستان امام رضا به صورت بیوپسی از قسمت آنتروم معده با آندوسکوپی و توسط فوق تخصص گوارش تهیه گردید. وسایل و محیط¬های لازم به بخش آندوسکوپی انتقال داده شد و قبل از آندوسکوپی از بیماران اطلاعات لازم تهیه و در فرم¬های مخصوص ثبت گردید. در طول این مطالعه از120 بیمار مبتلا به بیماری¬های گاسترودئودنال نمونه بیوپسی گرفته شد. از هر بیمار دو نمونه دقیقاً از آنتروم و کورپوس معده جهت تست اوره آز مایع وکشت گرفته شد. یکی از نمونه¬ها را از نظر وجود آنزیم اوره¬آز بررسی و دیگری در آزمایشگاه بر محیط¬های اختصاصی کشت داده شد.
نمونه¬ها با استفاده از محیط انتقال دهنده به بخش میکروب شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انتقال داده شد. معیارهای ورود بیماران به مطالعه، دارا بودن شرایط زیر است:
کانسر(CA)- بیماران با آدنوکارسینوم معده که قبلاً تحت درمان (کموتراپی) قرار نگرفته اند و کانسر این افراد از طریق پاتولوژی ثابت شده است.
دئودنال اولسر(DU)- بیماران با اولسرهای پپتیک
بیمارانی که قبلاَ یا در حال حاضر مبتلا به PUD(Peptic Ulcer Disease) اند
بیماران مبتلا به اولسرهای گاستریک
بیمارانی که در دو هفته اخیر آنتی¬بیوتیک، ترکیبات بیسموت، مهارکننده¬های پمپ پروتونی یا NSAID دریافت کرده بودند از مطالعه حذف شدند.
بعد از انجام فرایند نمونه¬گیری مراحل بعدی آزمایش¬های میکروب شناسی شامل کشت نمونه¬های بیوپسی در محیط کلمبیا آگار غنی شده با زرده تخم مرغ و آنتی¬بیوتیک، انکوبه کردن در شرایط میکروآئروفیلیک،کشت مجدد جهت خالص سازی هلیکوباکتر پیلوری و آزمایشات مولکولی شامل استخراج DNA و PCR انجام شد.

3-4 روش¬های باکتریولوژیک
3-4-1- روش تهیه محیط انتقالی BHI:
از

دسته بندی : علمی