بی خوابی، واژه خیلی آشناییه که بیشتر افراد در برههایی از زندگی دچار اون می شن. بی خوابی اگه موقتی و گذرا باشه، قابل تحمله اما اگه به یک مشکل طولانی تبدیل شه، شک نداشته باشین شما رو به فکر راه چاره میندازه. یکی از راه حلای آسون و عادی که ممکنه دکتر تون هم به شما پیشنهاد کنه، مصرف قرصای خوابه. آسون به نظر می رسه، درسته؟ اما کمی صبر کنین. با خوندن مطالب زیر شاید بخواهید در تصمیم تون تجدیدنظر کنین و دنبال راه دیگری واسه حل مشکل بی خوابی تون بگردید. پس اول بیایید ببینیم که مشکلات قرص خواب چیه.

 

در این مقاله می خونین:

  • قرصای خواب چه هستن؟
  • مشکلات جانبی قرصای خواب چیه؟
  • مشکلات جانبی پیچیده تری واسه قرصای خواب هست؟
  • ممکنه به قرصای خواب، آلرژی داشته باشم؟
  • قرص خواب رو چه زمانی باید مصرف کنم؟
  • آبا ترکیب کردن قرصای خواب و الکل، خطرناکه؟
  • ممکنه به قرصای خواب، وابسته شوم؟

شاید شمام یکی از میلیونا آدمی باشین که از بی خوابی شکایت می کنن. اگه این طوره، شاید به استفاده از قرصای خواب فکر هم می کنین.

یک قرص خواب ممکنه در آخر دادن به مشکلات خواب شما در کوتاه مدت مؤثر باشه؛ اما مهمه که حتما همه چیزای لازم رو در مورد قرصای خواب بدونین ازجمله مشکلات جانبی اونا. اینطوری،می تونین از مصرفِ سوء ِ این آروم بخشا خودداری کنین.

قرصای خواب چه هستن؟

بیشتر قرصای خواب در دسته «خونه -خواب آور» قرار می گیرن؛ گروه خاصی از داروها که واسه القا یا ادامه یافتن خواب به کار می رن. خونه های خواب آور شامل بنزودیازپینا، باربیتوراتا و خواب آورهای مختلف هستن.

بنزودیازپینا مثل زاناکس، والیوم، آتیوان و لیبریوم، داروهای ضد استرس هستن. اونا خواب آلودگی رو هم افزایش میدن و به خوابیدن افراد کمک می کنن. هالسیون، یک داروی بنزودیازپین قدیمی تره که تا حد زیادی با داروهای جدیدتر جانشین شده. در حالی که ممکنه این داروها در کوتاه مدت مفید باشن، اما همه بزودیازپینا به طور پنهون اعتیادآور هستن و می تونن باعث مشکلاتی در حافظه و توجه شن. اونا معمولا واسه درمان دراز مدت مشکلات خواب پیشنهاد نمی شن.

باربیتوراتا، یک داروی دیگر در این رده خونه-خواب آور هستن که سیستم عصبی مرکزی رو سرکوب می کنن و می تونن باعث آرامش شن. باربیتوراتای کوتاه یا طولانی اثر، به عنوان قرصای خواب یا خونه تجویز می شن. اما این داروهای خواب آور، بیشتر به عنوان داروی بیهوشی به کار می رن. اونا در دُز بیشتر از حد می تونن باعث مرگ شن.

داروهای جدیدتر به کاهش زمان به خواب رفتن کمک می کنن. بعضی از این داروهای القاکننده ی خواب که به همون گیرنده هایی در مغز وصل می شن که بنزودیازپینا به اونا وصل می شن، عبارتند از لونستا، سوناتا و امبین. احتمال اعتیادآور بودن اونا تا حدودی، کمتر از بنزودیازپین هاست اما کم کم، هم اونقدر می تونن باعث وابستگی فیزیکی شن. اونا می تونن به سرعت به افزایش خواب آلودگی و خواب کمک کنن. یک قرص خواب دیگر به نام «روزرم» هست که با اثر کردن بر یک هورمون مغزی به نام ملاتونین، متفاوت با بقیه داروهای خواب عمل می کنه و اعتیادآور نیس. «بلسومرا»، یک داروی خواب منحصربه فرد دیگره که بر یک ماده شیمیایی مغزی به نام اورکسین اثر می ذاره و اعتیادآور نیس.

مطلب مرتبط :   کاشانک، قنات، شاه، محمودیه، بوعلی

مشکلات جانبی قرصای خواب چیه؟

قرصای خواب مثل بیشتر داروها دارای مشکلات جانبی هستن. با وجود این، تا زمانی که یک قرص خواب خاص رو امتحان نکنین، نمی تونین بفهمین که مشکلات جانبی اونو تجربه می کنین یا نه. اگه آسم یا بقیه مشکلات سلامتی دارین، ممکنه دکتر تون بتونه در مورد احتمال مشکلات جانبی به شما اخطار بده. قرصای خواب می تونن در تنفس معمولی، مشکل بسازن و در افراد گرفتار به مشکلات طولانی ریه مثل آسم، آمفیزم یا اَشکال مریضی طولانی انسدادی ریوی (COPD) خطرناک باشن. مشکلات جانبی عادی قرصای خواب نسخه ای مثل لونستا، سوناتا، امبین، روزرم و هالیسون ممکنه شامل موارد زیر باشه:

  • سوزش یا مورمور شدن دستا، بازوها، پاها یا ساق پا؛
  • تغییر در اشتها؛
  • یبوست؛
  • اسهال؛
  • سختی در حفظ تعادل؛
  • سرگیجه؛
  • خواب آلودگی موقع روز؛
  • خشکی دهن یا گلو؛
  • گاز معده؛
  • سردرد؛
  • سوزش سردل؛
  • ناتوانی در روز بعد؛
  • کنه شدن از نظر ذهنی یا مشکلات مربوط به توجه یا حافظه؛
  • حساسیت به لمس یا درد معده؛
  • لرزش غیرقابل کنترل یک قسمت از بدن؛
  • دیدن خوابای غیرعادی؛
  • ضعف.

مهمه از مشکلات جانبی احتمالی قرصای خواب آگاه باشین تا واسه جلوگیری از یک مشکل سلامتی جدی تر بتونین قرص رو قطع کنین و فورا با دکتر تون تماس بگیرین.

مشکلات جانبی پیچیده تری واسه قرصای خواب هست؟

بعضی قرصای خواب، مشکلات جانبی پنهون مضری دارن، مثل خواب پریشی. خواب پریشیا، حرکات،رفتارها و اعمالی هستن که شما کنترلی روی اونا ندارین، مثل راه رفتن در خواب. در طول یک خواب پریشی، شما خواب هستین و از چیزی که اتفاق میفته، آگاهی ندارین.

خواب پریشیای به دلیل قرصای خواب، رفتارهای خواب پیچیده ای هستن و ممکنه شامل غذا خوردن در خواب، ایجاد تماس تلفنی یا داشتن رابطه جنسی در حالت خواب باشن. رانندگی در خواب، که رانندگی در بین نبود هوشیاری کامله، یک آسیب ی جانبیِ جدی دیگر قرصای خوابه. خواب پریشیا با اینکه نادر هستن اما تشخیص اونا در هنگامی که دارو اثر می کنه، کار دشواریه.

برچسب اجناس واسه داروهای خواب آور- آرامش بخش، شامل توضیحاتی درباره خطرات پنهون ی مصرف یک قرص خواب هستن. از اونجا که احتمال بروز رفتارهای خواب پیچیده در صورت افزایش دُز مصرف یک قرص خواب، بیشتره، فقط همون مقداری رو که دکتر تون تجویز می کنه، استفاده کنین و نه بیشتر.

ممکنه به قرصای خواب، آلرژی داشته باشم؟

بله. مردم ممکنه به هر دارویی، یک واکنش آلرژیک نشون بدن. این واکنش می تونه به مواد تشکیل دهنده ی فعال خود دارو مربوط باشه یا به هر کدوم از مواد تشکیل دهنده ی غیرفعال اون (مثل رنگا، پیوند دهندها یا روکشا). افرادی که به یک قرص خواب خاص، واکنش آلرژیک دارن، باید از اون خودداری کنن. مهمه که با بروز اولین نشونه این مشکلات جانبی جدی با دکتر تون صحبت کنین، مثل:

مطلب مرتبط :   حقوق، صلاحیت، جرایم، اساسنامه، دادگاه

  • تاری دید یا هرگونه مشکل دیگر مربوط به بینایی؛
  • درد قفسه ی سینه؛
  • سختی در تنفس یا بلع؛
  • احساس اینکه گلو در حال بسته شدنه؛
  • کهیر؛
  • گرفتگی صدا؛
  • خارش؛
  • حالت تهوع؛
  • تپش قلب؛
  • راش؛
  • تنگی نفس؛
  • تورم چشما، صورت، لبا، زبون یا گلو؛
  • استفراغ.

یک اثر جانبی جدی و حتی مرگبار هر نوع دارو واسه فردی که به اون آلرژی داره، آنافیلاسکیه. آنافیلاسکی، یک واکنش آلرژیک حاده. آسیب ی جانبی محتمل دیگر، آنژیوادمه، یعنی تورم شدید صورت. تأکید می کنیم که اگه در خطر خطر واکنشای آلرژیک هستین، در مورد این احتمالات با دکتر تون صحبت کنین.

قرص خواب رو چه زمانی باید مصرف کنم؟

معمولا پیشنهاد می شه که قرص خواب رو درست قبل از وقت خواب مطلوب تون استفاده کنین. دستورالعملای دکتر تون روی برچسب تجویزی قرص خواب رو بخونین. این دستورالعملا، اطلاعات خاصی در مورد داروی شما دارن. ضمنا، قبل از مصرف یک قرص خواب، همیشه واسه به خواب رفتن به خودتون زمان کافی بدین.

مصرف قرصای خواب همراه با الکل، تداخل داره؟

بله. مصرف توأم الکل و قرصای خواب می تونه اثرات آروم بخش اعتیادآور از هر دو دارو رو داشته باشه و این ترکیب ممکنه باعث قطع شدن تنفس شخص و باعث مرگ اون شه. برچسبای قرصای خواب در مورد مصرف الکل در بین مصرف این دارو اخطار میدن. هم اینجور شما نباید در بین مصرف بعضی از قرصای خواب، گریپ فروت بخورین یا آب گریپ فروت بخورین. گریپ فروت، مقدار دارویی رو که به داخل جریان خون شما جذب می شه و مدت زمانی رو که دارو در بدن می مونه، افزایش می ده. این می تونه باعث آروم بخشی بیشتر از حد شه.

ممکنه به قرصای خواب، وابسته شوم؟

واسه بی خوابی کوتاه مدت، دکتر تون ممکنه قرصای خواب رو واسه چند هفته تجویز کنه. با وجود این، ممکنه قرص خواب شما پس از استفاده ی منظم واسه یک دوره طولانی تر، دیگر اثر نکنه، چون شما نسبت به دارو مقاومت پیدا می کنین. هم اینجور ممکنه از نظر روانی به این دارو وابسته شید. بعد فکر به خواب رفتن بی اون، شما رو مضطرب میسازه.

ممکنه فهمیده باشین که به خواب رفتن بی قرص خواب، واسه شما سخته. اگه این اتفاق بیفته، می تونه نشونه ای از یک وابستگی جسمی یا احساسی یا هر دو باشه. بعضی تحقیقات نشون میدن مصرف دراز مدت قرصای خواب، در خواب مشکل ایجاد می کنه. بهترین راه واسه جلوگیری از ایجاد وابستگی فیزیکی یا احساسی به قرصای خواب، این قرصا رو طبق دستورالعملای دکتر استفاده کنین و در زمانِ پیشنهاد شده، مصرف اونا رو قطع کنین.

برگرفته از: webmd

دسته بندی : علمی

دیدگاهتان را بنویسید