رفتار کنند. پس رسانه¬ها در شکل¬گیری محیط واقعی که کودک با آن در کنش است مؤثرند. بازنمایی¬های رسانه¬ای می¬تواند بر روند جامعه پذیری افراد تأثیر بگذارند، و موجب شوند نابرابری¬های غیرمنطقی و مبتنی بر کلیشه¬های غلط بازتولید و تحکیم شود. جامعه¬پذیری فرایند کنش متقابل اجتماعی است که مردم از طریق آن به کسب شخصیت می¬پردازند و شیوه زندگی در جامعه خود را می¬آموزند. «جامعه¬پذیری فرایندی است که کودکان، نوجوانان و بزرگسالان، انتظاری را که در تعامل با افراد دیگراز آن¬ها می¬رود، می¬آموزند. بنابراین می¬توان تصور کرد که جامعه¬پذیری، یک قالب اجتماعی است که هر شخص را برای این¬که در گروه خود باشد شکل می¬دهد» (مور، 1376: 30). بی شک کودکان، بسیاری از آداب و رسومی را که در رسانه¬ها می¬بینند تقلید می¬کنند و حتی طرز فکر و اعتقادات اطفال می¬تواند تحت تأثیر آن¬چه در برنامه¬های تلویزیون می¬بینند، شکل پیدا کند. به عنوان مثال کودکی که به یک برنامه علاقه دارد سعی می¬کند رفتار، گفتار و کردار خود را نزدیک به قهرمان اصلی برنامه بسازد. به¬علاوه، تجاربی که انسان در سنین خردسالی از محیط اطراف خود کسب می¬کند، نقش سازنده¬ای در پی¬ریزی جهان بینی او دارد. بنابراین، اگر پدیده¬های جهان پیرامون به طرز شایسته¬ای به کودکان معرفی نشود، دید و نگرش آنان نسبت به جهان هستی خدشه¬دار خواهد شد و فکر و عمل برخاسته از این نگرش نادرست، به بیراهه خواهد رفت.

  • 6
مطلب مرتبط :   ناتو، تسلیحات، متعارف، نظامی، معاهده
دسته بندی : علمی