می‌کنم و می‌بینم که اگر این کار را نمی‌کردم بهتر بود و اگر این قسمت را اینطوری انجام می‌دادم بهتر بود. اینها خودش تجربه است. و سن و جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد و فقط ویژگی‌های قالب‌ها برای جنسیت ممکن است تغییر کند. در مجموع مفاهیمی که با هم مشترک هستند مثل بازی، درس خواندن، احترام به والدین که بین همه مخاطبین مشترک است را می‌توان برایهمه مطرح کرد. ولی همین مخاطبین که از نظر سن و جنسیت یکسان هستند در بعضی چیزهای دیگر متفاوت هستند مثلا امکاناتی که یک کودک در تهران دارد برای یک کودک در یک روستای دورافتاده ممکن است نباشد و سطح درک آنها متفاوت باشد و یا اصلا ممکن است مخاطب ناشنوا و نابینایی داشته باشیم که باید همه آنها را در کنار هم بینیم و یک برنامه در اندازه همه مخاطبین باهم بسازیم و در ضمن باید با زمان هم پیش برویم و چیزی را که کودک دوست دارد مورد توجه قرار بدهیم و او را جذب کنیم.
شماره سیزده : قطعا تفاوت‌های سنی تأثیرگذار هست و تفاوت‌های جنسی نیز همین‌طور است. متاسفانه فیلم‌سازان و برنامه‌سازان ما همیشه آمده‌اند و خاطرات کودکی و نوجوانی خود را کار کرده‌اند و به نوعی خودشان را بازگو کرده‌اند در حالی که آن فیلمسازی است ولی در حیطه تلویزیون جایگاه ما فرق می‌کند و خصوصیت و جنسیت مخاطبان در تولید برنامه نقش دارد. سن صدرصد در نقش بستن قالب در ذهن من برنامه‌ساز تأثیر ندارد مثل اینکه من بگویم مخاطب خردسال است پس باید انیمیشن یا عروسکی باشد.
شماره پانزده : جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد ولی در جزئیات چرا متفاوت هستند. من : مثل اینکه مسابقه آشپزی برای دختران باشد و مسابقه بدنسازی برای پسران برگزار شود که قالبشان مسابقه است ولی در جزئیات متفاوت هستند. این چیزی که می‌فرمایید سبب می‌شود که مخاطب پس بزند و با این حریم ایجاد کردن بدتر یک سری مخاطب می‌گویند آن چه چیزی است که ما نباید سراغ آن برویم و مخاطب دختر بگوید که چرا من نباید بدنسازی شرکت کنم. و این حرصی که دختران برای دیدن برنامه فوتبالیست‌ها دارند به خاطر این است که ببینند چه چیزی است.

شماره شانزده : بله قطعا سن مخاطب در انتخاب قالب تأثیرگذار است. در مقاطع نوجوانی جنسیت بر قالب تأثیرگذار است. و شاید دختر خانم‌ها فضاهای لطیف و رنگ‌های دخترانه و شخصیت‌های دخترانه را بیشتر می‌پسندند. و دختران فضاهای اکشن را دوست ندارند مثل بابالنگ دراز البته برای دختران نوجوان.

شماره هجده : بله. ما در سنین کودک و خردسال به سمت فضاهایی می‌رویم که بتوانیم قوه تخیل کودک را بیشتر فعال بکنیم و یا به سمت قصه‌گویی می رویم تا بتوانیم آن پیام رابه کودک منتقل کنیم و در سنین نوجوانی شرایط فرق می‌کند و کشش‌هایی که مخاطبین مختلف کودک دارند به اقتضای سنشان متفاوت است و ما نمی‌توانیم برای همه اینها یک نسخه بپیچیم.و جنسیت در انتخاب قالب تأثیر ندارد و نمی‌توانیم بر این ساس قالب را تفکیک بکنیم بلکه در جزئیات و ویژگی‌ها مثل شخصیت‌ها، طراحی‌های صحنه و قصه‌ها متفاوت است.

شماره نونزده : در مورد سن و سال بله، مثلا قالب مستند کاربردی برای مخاطب کودک و نوجوان ندارد. در مورد جنسیت نیز یافته‌های تحقیقم در کتاب “جنگ تلویزیونی برای کودکان” نشان می‌دهد که دختران و پسران انتخاب‌های متفاوتی دارند. مثلا علاقه دختران به جنگ‌های تفریحی-آموزشی و کلا به جنگ تلویزیونی بیشتر از پسران است. یک نکته در مورد برنامه‌سازی و جنسیت قابل توجه است و آن اینکه سیر برنامه‌سازی کودک و نوجوان در کشورهای پیشرفته، به سمت محو جنسیت یا کلیشه‌های جنسی رایج در کارتون‌ها و برنامه‌ها پیش می‌رود؛ یعنی بهتر است به جای دخترانه-پسرانه کردن برنامه‌ها، آنها را برای هر دو گروه تهیه و تولید کرد.
ظاهرا پژوهش‌ها اینگونه نشان می‌دهد که هر چه سن پایین تر می‌آید کشش به سمت قالب‌های عروسکی و نمایشی و انیمیشن بیشتر می‌شود. و هر چه سن بالاتر می‌رود کشش کودکان به جنبه‌های رئال‌تر نزدیک می‌شود و خصوصا در دوران نوجوانی مخاطبین دوست دارند که برنامه مستقیما با آنها ارتباط برقرار کند و صحبت کند.
قطعا جنسیت در پردازش قالب و ویژگی‌های آن تأثیرگذار است.
قالب‌های دیداری بر روی خردسال تأثیرگذارتر هستند تا قالب‌های شنیداری. که این می‌تواند در قالب انیمیشن، نمایش،‌کلیپ اتفاق بیفتد
مخاطبان دختر نیز رنگ‌های خاصی را دوست دارند و روحیات دختران با پسران فرق دارند و مهر و محبت و عاطفه‌ای که دارند باعث می‌شود من برنامه‌ساز در استفاده از کلمات، رنگ و دکور متفاوت‌تر نگاه کنم مثل خریدن یک کادو برای دختران و این نکته باید در برنامه‌های ما لحاظ بشود.
خردسالان به قالب‌های عروسکی و نمایشی تمایل بیشتری دارند. کودکان نیز به قالب انیمشن‌، عروسکی و تلفیق آن با رئال گرایش دارند. و نوجوانان از کارهای نمایشی و گفتگومحور استقبال می‌کنند. و قالب‌های مورد علاقه بر حسب جنسیت مخاطبان کودک با رده‌های سنی فقط در ویژگی‌های آن قالب‌ها متفاوت هستند
برای نوجوان از همه قالب‌ها می‌شود
به نظر من به غیر از برنامه ترکیبی و گفتگو محور از بقیه قالب‌ها برای کودک و خردسال می‌توان استفاده کرد.و تفکیک برنامه به دخترانه و پسرانه خیلی لزومی ندارد

مطلب مرتبط :   عدالت، مالیات، مالیاتی، قضایی، کیفری

انیمیشن عمق اثرش به مراتب برای مخاطب خردسال و کودک بیشتر از سایر قالب‌هاست. برعکس تصور خیلی از افراد مخاطب نوجوان از مستقیم‌ گویی هم لذت می‌برد و برنامه گفتگو محور را دوست دارد

نوجوانان بیشتر کار ترکیبی می پسندند و خردسال و کودک کار نمایشی می‌پسندند

جنسیت مخاطب تأثیری در انتخاب قالب ندارد و در ویژگی‌ها موثر است
نمی‌شود گفت مخاطبین کودک در هر رده سنی از چه قالبی خوشش می‌آید چون هیچ مطالعه علمی بر روی آنها صورت نگرفته است و اگر هم من پاسخ بدهم براساس مشاهداتی است که من کرده‌ام و حرف من از لحاظ علمی پذیرفتنی نیست چون تجربیان بین علمی ماست و مطالعه جدی من ندیدم که مثلا پسرها انیمسشن را بیشتر دوست دارند و یا دخترها عروسکی را بیشتر دوست دارند و بستگی به این دارد که آنها در معرض کدام قالب قرار گرفته باشند
مشاهدات ما نشان داده است که خیلی تفاوت بین کودکان از نظر سن و جنسیت برای انتخاب قالب وجود ندارد مگر اینکه با توجه به درک بصری آنها و توانایی قضاوتشان بین نسبت قالب و محتوا و رابطه‌ آن با سن و جنسشان و محل‌زندگی‌و خواسته‌ها‌و نیازهایشان‌بررسی صورت بگیرد.
کشورهای‌مختلفی هستند که برنامه‌های مختلفی برای جنسیت دختران تولید می‌کنند
حتی جنسیت هم تأثیری ندارد
بچه‌های‌کوچکتر انیمیشن را بیشتر دوست دارند به خاطر اینکه تخیلی‌تر است
متاسفانه دختران از ذهن ما پاک شدند و این هم به دلیل ممیزی هایی است که وجود دارد. درست است که ما مثلا در برنامه نوجوان یک روز را پسرها اجرا می‌کنند و یک روز را دخترها ولی مسائل خاص دخترها در آن پرداخته نمی‌شود و ما درباره این مسائل خط قرمز داریم و دچار‌خودسانسوری هستم و نه سانسور به خاطر اینکه مبادا به ما بگویند این چیست و هیچ ریسکی را نمی‌پذیریم. یک برنامه دخترانه کاملا دخترانه است
سن و جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد و فقط ویژگی‌های قالب‌ها برای جنسیت ممکن است تغییر کند

مطلب مرتبط :   ، مهراب، دیو، دزد، (همان:

قطعا تفاوت‌های سنی تأثیرگذار هست و تفاوت‌های جنسی نیز همین‌طور است

سن صدرصد در نقش بستن قالب در ذهن من برنامه‌ساز تأثیر ندارد مثل اینکه من بگویم مخاطب خردسال است پس باید انیمیشن یا عروسکی باشد
جنسیت تأثیری در انتخاب قالب ندارد ولی در جزئیات چرا متفاوت هستند
قطعا سن مخاطب در انتخاب قالب تأثیرگذار است.‌در مقاطع نوجوانی جنسیت‌ بر ‌قالب تأثیرگذار است. و شاید دختر خانم‌ها فضاهای لطیف و رنگ‌های دخترانه و شخصیت‌های دخترانه را بیشتر می‌پسندند. و دختران فضاهای اکشن را دوست ندارند
در سنین کودک و خردسال به سمت فضاهایی می‌رویم که بتوانیم قوه تخیل کودک را بیشتر فعال بکنیم
جنسیت در انتخاب قالب تأثیر ندارد بکنیم بلکه در جزئیات و ویژگی‌ها مثل شخصیت‌ها، طراحی‌های صحنه و قصه‌ها متفاوت است
در مورد سن و سال بله، مثلا قالب مستند کاربردی برای مخاطب کودک و نوجوان ندارد. در مورد جنسیت نیز یافته‌های تحقیقم در کتاب “جنگ تلویزیونی برای کودکان” نشان می‌دهد که دختران و پسران انتخاب‌های متفاوتی دارند. مثلا علاقه دختران به جنگ‌های تفریحی-آموزشی و کلا به جنگ تلویزیونی بیشتر از پسران است
سؤال ششم : کدام ژانر(کمدی، فانتزی،موزیکال،اکشن،اسلپ استیک،…) برنامه‌سازی در راستای جذب کودکان دارای پتانسیل بیشتری است؟ چرا؟
شماره یک: همه ژانرها کودکان و بزرگسالان را جذب می‌کنند و نمی‌توان گفت کدام جذاب‌تر است. کمدی را همه سن‌ها دوست دارند و همه سنین و جنسیت‌ها دوست دارند. کارتون شکرستان مخاطبین را جذب می‌کند
شماره دو: من فکر می‌کنم همه ژانرها قشنگ است که بچه‌ها دوستشان دارند. ما هیچ وقت از کمدی، از خندیدن از صحنه‌های کمیک بدمان نمی‌آید و همیشه دوست داشتیم. و فانتزی هم که در وجود ما همیشه وجود دارد و در وجود بچه‌ها هم هست و فکر می‌کنند که مثلا یک قصری دارند و از یک وسیله هزار جور استفاده می‌کنند و درباره کمدی اسلپ استیک هم باید بگویم که بچه‌ها از همان ابتدا عاشق زدن وخوردن و این دنیای بامزه هستند. و این ژانرها می‌تواند جدا و یا درکنار هم استفاده بشوند و این استفاده از اینها به سلیقه ما برمی‌گردد.
شماره سه : ژانر موزیکال برای خردسال و ژانر طنز برای کودک بسیار جذاب است. و کمدی نیز ژانری است که همه مخاطبین را جذب می‌کند از بچه‌ها تا بزرگسال. و کودکان حوصله کاری که کمی پیچیده و فلسفی باشد را ندارد. بنابراین ژانر کمدی را انتخاب می‌کنند و تکه‌های کمدی از برنامه‌ها را به خاطر می‌سپارند. هیچ وقت نمی‌آیند تکه‌های اکشن یک برنامه‌ را به خاطر می‌سپارند و تکرار ‌کنند. آن چیزی که با آن ارتباط برقرار می‌کنند همین برنامه‌های کمدی است و برنامه‌هایی که بتوانند کمدی و فانتزی را توأمان با هم داشته باشد موفق‌تر است. برنامه‌هایی که صرفا فانتزی هستند بچه‌ها با آن ارتباط برقرار نمی‌کنند اما همان برنامه اگر کمدی داشته باشد به راحتی مخاطب را جذب می‌کند.
شماره چهار : خردسال و کودک از ژانر فانتزی خوششان می‌آید. و هر چه کودکان بزرگتر می‌شوند مثلا نوجوانان ژانر اکشن را بیشتر می‌پسندند. و البته کمدی را همه دوست دارند و باید ببینیم هر کدام از مخاطبین کودک از چه نوع کمدی خوششان می‌آید. خردسال بیشتر از موزیکال خوشش می‌آید و بیشتر با این ژانر جذب می‌شوند و این از ویژگی‌ها

  • 2
دسته بندی : علمی