ه بنا به دعوت اداره دریانوردی انگلستان در لندن تشکیل شد، پایه‌گذاری گردید. مقر این سازمان شهر موناکو است و هر پنج سال یک بار اجلاسی متشکل از هیأت‌های عضو تشکیل می‌دهد و جمهوری اسلامی ایران نیز یکی از اعضای آن است. سازمان بین‌المللی هیدروگرافی، یک سازمان تخصصی مشورتی است و در ادارات هیدروگرافی کشورهای عضو هیچگونه مداخله‌ای ندارد و کشورهای عضو در امور مربوط به نقشه‌برداری و ترسیم آب‌های دریایی خود دارای استقلال کامل هستند. اهداف این سازمان عبارت است از:
• هماهنگ کردن فعالیت‌های هیدروگرافی (آب‌نگاری و نقشه‌برداری دریایی) بین کلیه کشورهای عضو به منظور تقویت ایمنی دریانوردی 
• یکنواخت کردن نقشه‌های دریایی 
• اتخاذ روش‌های موثر و قابل اعتماد جهت انجام بررسی‌های هیدروگرافی
• توسعه و پیشرفت علوم مربوط به هیدروگرافی و تکنیک‌های اقیانوس‌شناسی 
• تبادل اطلاعات فنی از طریق انتشار بولتن‌ها و سایر نشریات علمی
کنوانسیون مربوط به سازمان بین المللی هیدرونگاری مشتمل بر یک مقدمه و 23 ماده و یک آئین نامه عمومی و یک آئین نامه مالی است که در سال 1967 میلادی از طرف نهمین کنفرانس بین المللی دفتر آبنگاری تصویب گردید. اثر تصویب کنوانسیون مربوط به سازمان بین المللی هیدروگرافی دولتهای شرکت کننده ایجاد دفتر بین المللی هیدروگرافی با تکمیل نمودن نقشه ها و مدارک دریایی به منظور به وجود آوردن امنیت و ایجاد تسهیلات بیشتر در امر کشتیرانی در جهان و ادامه همکاری در زمینه هیدروگرافی، بر اساس بین الدول می باشد. مقر سازمان در موناکو می باشد. این کنوانسیون در سال 1347 در مجلس سنای ایران به تصویب رسید.21
2-2-2-2-کنوانسیون بین المللی منع گسترش سلاحهای هسته ای (پیمان N.P.T)
پیمان بین المللی منع گسترش سلاحهای هسته ای22 مشتمل بر یک مقدمه و یازده ماده است که در سال 1348 به تصویب مجلس سنا ایران رسیده است. با توجه به ویرانی هایی که یک جنگ هسته ای برای بشریت به بار خواهند آورد و نتیجتا لزوم مجاهدت همه جانبه در دفع خطر یک چنین جنگی و اقدام در راه حفظ امنیت مردم و اینکه گسترش سلاحهای هسته ای خطر جنگ هسته ای را شدیدا افزایش خواهد داد، با رعایت قطعنامه های مجمع عمومی ملل متحد که خواهان انعقاد موافقتنامه ای به منظور جلوگیری از اشاعه بیشتر سلاحهای هسته ای است، می توان امنیت جهانی را گسترش داد. اصل تضمین موثر جریان مواد خام و محصولات شکافتنی مخصوص از طریق استفاده از آلات و سایر روش های فنی در بعضی از نقاط در محدوده سیستم اقدامات تامینی آژانس بین المللی انرژی اتمی از آثار تصویب این معاهده است و با تایید این اصل که فوائد حاصل از استفاده های صلح جویانه از فناوری هسته ای از جمله کلیه فرآورده های فرعی ناشی از تکنولوژی که دول مجهز به سلاحهای هسته ای ممکن است از بسط ادوات انفجاری هسته ای به دست آورند بایستی برای مقاصد صلح جویانه بوده و در دسترس کلیه طرفهای این پیمان اعم از دولی که مجهز به سلاحهای هسته ای باشند که تعهد کشورهای هسته ای نیز بر پایان بخشیدن به مسابقات تسلیحات هسته ای و نیز انعقاد یک معاهده خلع سلاح عمومی که شامل خلع سلاح هسته ای نیز می شود، است.23 اثر زیانبار سلاح اتمی به قدرت تخریبی و کشتار انسانی آن منحصر نمی شود و اثرات بسیار منفی و غیر قابل جبرانی بر محیط زیست بار می نماید. برجای ماندن زمین سوخته و محیط آلوده به مواد رادیواکتیو، تمام موجودات زنده و غیر زنده (آب و هوا، خاک) را تحت تاثیر قرار می دهد و موجب می شود تا صدها سال محیط زیست به شرایط اولیه باز نگردد و ایجاد بیماریهای سرطانی استخوانی، ژنتیکی، پوستی و ریوی را به همراه خواهد داشت.24
2-2-2-3-کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات (همراه با متن تجدید نظرشده)
این کنوانسیون دارای یک مقدمه، پانزده ماده و یک پیوست می باشد. هدف و مسئولیت این کنوانسیون ایجاد اقدامات همگانی و موثر در جلوگیری از ورود و شیوع آفات و بیماری های مربوط به نباتات و محصولات نباتی و تقویت اقدامات لازم برای مهار کردن آنها است. دولتهای متعاهد، تعهد می کنند که اقدامات قانونی فنی و اداری را طبق مقررات این کنوانسیون و مقررات تکمیلی که به موجب آن مورد توافق دول متعاهد قرار گرفته است، معمول دارند. این کنوانسیون در سال 1351 به تصویب مجلس سنا ایران رسید. متن تجدید نظر شده کنوانسیون حفظ نباتات مصوب بیست و نهمین اجلاس سازمان خوار و بار و کشاورزی ملل متحد (فائو) مورد پذیرش ایران قرار گرفت و در سال 1389 به تصویب مجلس شورای اسلامی ایران رسید. این کنوانسیون شامل مقدمه و بیست و سه ماده و یک پیوست می باشد. در تبصره 2 این قانون آمده است که از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون (مصوب مجلس) متن پیوست قانون الحاق دولت ایران به کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات 1351 را کان لم یکن تلقی می گرداند. بر اساس این عهدنامه، هر کشوری حق دارد برای جلوگیری از ورود، انتشار، استقرار عوامل خسارت زای گیاهی، ضوابط قرنطینه نباتی و موازین بهداشت گیاهی وضع و اعمال کند.25
2-2-2-4- کنوانسیون منع تکمیل و توسعه و انباشت سلاحهای بیولوژیک و سمی و انهدام سلاحهای مذکور
این کنوانسیون26 یک مقدمه و پانزده ماده دارد. با عزم به اقدام برای تحقق پیشرفت موثر در راه خلع سلاح عمومی و کامل از جمله منع و امحا کلیه سلاحهای انهدام دسته جمعی و با اطمینان به این که منع تکمیل و توسعه و تولید و ذخیره سلاحهای شیمیایی و بیولوژیک و امحا این گونه سلاحها از طریق اقدامات موثر تحقق خلع سلاح عمومی و کامل را تحت نظارت دقیق و موثر بین المللی تسهیل خواهد نمود و با اعتقاد به اهمیت پروتکل مربوط به منع استعمال گازهای سمی و گازهای مشابه و مسائل باکتریولوژیک در جنگ که در تاریخ 17 ژوئن 1925 در ژنو به امضا رسیده و همچنین به اعتقاد به نقشی که پروتکل مزبور در تخفیف فجایع جنگ ایفاء نموده و می نماید و با تائید وفاداری به اصول و هدفهای پروتکل مذکور و دعوت از کلیه دول برای تبعیت از آن و با یادآوری این که مجمع عمومی سازمان ملل متحد کراراً هر نوع اقدام مخالف اصول و هدفهای پروتکل 17 ژوئن 1925 را محکوم نموده است و با تمایل به ایجاد اعتماد بین ملتها و بهبود عمومی محیط بین المللی و همچنین با تمایل به اقدام در راه تحقق هدفها و اصول منشور ملل متحد و با اعتقاد به اهمیت و فوریت لزوم خارج کردن سلاحهای انهدام دسته جمعی نظیر سلاحهای خطرناکی که در آن عوامل شیمیایی و بیولوژیک بکار رفته از زمره تسهیلات دول از طریق اقدامات موثر و با قبول این که توافق درباره منع سلاحهای باکتریولوژیک و سمی به منزله اولین گام در راه نیل به موافقت درباره انجام اقدامات موثر و برای منع تکمیل و توسعه و ذخیره سلاحهای شیمیایی محسوب خواهد شد. کنوانسیون ژنو به ممنوعیت استفاده از گازهای سمی و خفه کننده در جنگ و روش های جنگ بیولوژیک اختصاص دارد، در پایان کنفرانس نظارت بر تجارت بین المللی تسلیحات و مهمات تدوین و امضاء گردید. پروتکل ژنو اولین و مهمترین توافق نامه بین المللی در مورد سلاحهای میکروبی و شیمیایی است و به عنوان بخشی از حقوق بین الملل عرفی در نظر گرفته می شود. البته در این کنوانسیون به سلاحهای شیمیایی بیشتر اشاره شده است. این کنوانسیون در سال 1352 توسط مجلس سنا تصویب شد27.
2-2-2-5- کنوانسیون مربوط به تالاب های مهم بین المللی (کنوانسیون رامسر)
تالاب ها جزو پیچیده ترین و زنده ترین اکوسیستم های جهان هستند که می توان آنها را از این نظر با صخره های مرجانی و جنگل های استوایی مقایسه کرد. تالابها می توانند میزبان تنوع وسیعی از گونه های میکروبی، گیاهان، حشرات، دوزیستان، خزندگان، پرندگان، ماهی و پستانداران باشند. همه این گونه ها، ارتباط نزدیکی به یکدیگر دارند که یک چرخه حیاتی و مجموعۀ پیچیده ای از واکنش های متقابل را شکل می دهند. اگر یک گونه ای حذف شود، کل شبکه اکولوژیکی در خطر است که می تواند در طی زمان منجر به فقدان کل یک اکوسیستم شود. به همین دلیل، حفاظت از زیستگاههای تالاب به منظور حفظ تنوع زیستی داخلی و جهانی بسیار حیاتی است. همانطور که تالابها نقش حیاتی در همه چرخه های طبیعی دارند، مزاحمت های انسانی بر فرآیندهای طبیعی تاثیر گذارهستند. برای مثال این تاثیرات شامل فقدان و نابودی آب آشامیدنی، تجزیه و نابودی زیستگاهها، از بین رفتن گونه های جانوری گیاهی، افزایش بلایای طبیعی و تاثیرگذاری بر تغییرات آب و هوایی می شود. کنوانسیون رامسر، به عنوان تنها کنوانسیون جهانی پایه گذاری شده در ایران، قدیمی ترین معاهده بین الدولی جهانی با تاکید بر حفاظت و استفاده پایدار از طبیعت و تنها کنوانسیون بین المللی حفاظت از تالاب هاست. گرچه نام رسمی کنوانسیون «کنوانسیون تالاب های با اهمیت بین المللی به ویژه به عنوان زیستگاه پرندگان آبزی» است، ولی طی گذشت سال ها، کنوانسیون نگرش خود را چنان گسترش داده که تمام ابعاد حفاظت و استفاده معقول و پایدار از تالاب ها را در بر می گیرد. از این رو به «کنوانسیون حفاظت از تالاب ها» یا «کنوانسیون رامسر28» شهرت دارد [23].
کنوانسیون رامسر در دوم فوریه 1971 منعقد و در 21 دسامبر 1975 لازم الاجرا شد. محل انعقاد این کنوانسیون شهر رامسر ایران، محل دبیرخانه آن شهر گلاند سوییس و مرجع نگهدارنده اسناد، سازمان جهانی یونسکو است و اجلاس های آن موسوم به «کنفرانس کشورهای عضو» هر سه سال یکبار درباره موضوعات، خط مشی و ارائه گزارش فعالیت های سه سال گذشته در خصوص حفاظت از تالاب ها برگزار می شود. این معاهده 160 کشور عضو را ملزم به تعیین و حفظ تالاب های با اهمیت بین المللی و تشویق به استفاده معقول از آنها می نماید. بنابراین کنوانسیون رامسر اولین معاهده ای است که به شناسایی تالابها به عنوان یکی از سازنده ترین منابع حمایتی اکولوژی بر روی زمین عمل کرده است. این کنوانسیون در سال 1352 توسط مجلس ایران تصویب گردید29.
2-2-2-6- کنوانسیون مسئولیت بین المللی در مورد خسارات ناشی از اجسام فضایی30
این کنوانسیون مشتمل بر یک مقدمه و بیست و هشت ماده است. دول طرف این کنوانسیون با توجه به منافع مشترک کلیه افراد بشر دو امر توسعه اکتشافات فضایی و استفاده از فضای ماورای جو در مقاصد صلح جویانه را خواهان هستند. با اشاره به معاهده مربوط به اصول حاکم بر فعالیتهای دولتها در زمینه اکتشافات و استفاده از فضای ماورا جو، کره ماه و سایر اجرام سماوی پرداخته می شود.
با توجه به اینکه علیرغم اقدامات احتیاطی که دولتها و سازمانهای بین المللی که بر پرتاب اجسام فضایی مبادرت می کنند، باید معمول دارند این

مطلب مرتبط :   کنوانسیون، زباله، خطرناک، نجات، پروتکل
دسته بندی : علمی