ــــــ . “نقش‌های “هم” در زبان فارسی”. زبان شناسی. س7. ش2. پیاپی 14. پاییز ـ زمستان 1369، ص56ـ58.
معرفی چند منبع که بیانگر چگونگی کاربرد “هم” در فارسی میانه می‌باشد؛ نقش “هم” در فارسی امروز.
1573ـ ــــــ . “نوعی ناهمگونی واکه‌ای در گویش کلاردشتی”. زبان شناسی. س13. ش1ـ2. پیاپی 25ـ26. 1375، ص116ـ122.
همگونی آواها؛ ناهمگونی آواها؛ ناهمگونی واکه‌ای در گویش رودبارک.
1574ـ ــــــ . “یک مسأله گویشی و یک راه‌حل”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. س31. ش1ـ4. پیاپی 125ـ128. 1372، ص282ـ287.
ارایه طریقی واحد جهت برخورد با واج‌های واکه‌ای و یا واکه‌ها در لهجه‌ها و گویش‌های ایرانی؛ علت پیدایش واکه‌های موردبحث؛ راه حل پیشنهادی.
1575ـ کمال، ندیمه؛ خجیر، رؤیا. “ویژگی‌های مشترک موجود در مطالعه تطبیقی حالت‌های اسم در زبان‌های لاتین، فرانسه، انگلیسی، ترکی و فارسی”. نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز. س42. ش2. پیاپی 171. تابستان 1378، ص137ـ169.
حالت چیست؟؛ صرف اسم؛ حالت نهادی؛ جنس دستوری؛ عدد؛ حالت اسنادی؛ حالت ندایی؛ حالت “رایی”؛ حالت اضافی؛ حالت “مفعول به”ی؛ حالت “از”ی؛ حالت همسانی یا برابری؛ حالت استفهامی.
1576ـ کوثری، عبدالله. “پاسخ به مقاله “نمره‌گزاری یا نمره‌گذاری؟” [نقد اثر ابوطالب فنایی]. مترجم. س7. ش26. بهارـ تابستان 1377، ص26ـ30.
پیشینه واک (ذ) و (ز)؛ معانی دو فعل “گذاردن” و “گزاردن”.
1577ـ کوشف، ولادیمیر. “یک ساختار جدید نحوی با تکواژی (را)”. ایران شناخت (نامه انجمن ایران شناسان کشورهای مشترک المنافع و قفقاز). ش2. تابستان 1375، ص219ـ223.
نقش اصلی تکواژی (را) در فارسی معاصر؛ ساختار تازه‌ای برای (را) در مطبوعات و سخنرانی‌ها و برنامه‌های صدا و سیما.
1578ـ کهنمویی، ژاله. “کدام دستور زبان را باید آموخت؟”. رشد آموزش زبان. س9. پیاپی 34ـ35. زمستان 1371 ـ بهار 1372، ص30ـ32.
دستور زبان سنتی و تفاوت آن با دستور زبان مکالمه؛ آمیختگی دو روش آموزش دستور زبان.
1579ـ کیا، زهرا (خانلری). “درس زبان فارسی”. فرهنگ خراسان. س2. ش2ـ3. اردیبهشت ـ خرداد 1337، ص38ـ45.
(خلاصه‌ای است از سخنرانی زهرا خانلری در تالار دبیرستان فروغ برای فرهنگیان خراسان).
عیب‌های نوشتن انشاء و شیوه تدریس قواعد زبان؛ آنچه که باید در تدریس بدان توجه داشت.
1580ـ کیا، محمد صادق. “حرف اضافه “به” در زبان فارسی”. سخن. دوره10. ش3. خرداد 1338، ص235.
“به” در زبان پهلوی؛ ناپیوسته نوشتن واژه “به”.
1581ـ ــــــ . “گویش‌های ایرانی”، در: مرزهای دانش. تهران: زوار، 1339ـ1342، ج3، ص 155ـ167.
(سخنرانی‌های نیمه دوم سال 1339 برنامه مرزهای دانش از رادیو ایران)
عوامل تحول گویش‌های ایرانی؛ نام‌گذاری گویش‌ها؛ چگونگی گردآوری گویش‌ها.
1582ـ کیانوش، محمود. “صوت‌های نرم‌خوانی و خوش‌آوایی”. ویسمن. دوره 1. ش5. دی 1352، ص21ـ29.
تعریف؛ عمل صوت‌های نرم‌خوانی و خوش‌آوایی؛ صوت‌های نرم‌خوانی و خوش‌آوایی فارسی.
1583ـ ــــــ . “یادداشتی درباره زبان رازی و تهرانی”، در: ایران کوده. گردآورنده: محمد مقدم. تهران: انجمن ایرانویچ، 1314، ش3، ص14ـ22.
یادداشت‌هایی از مقدسی و شمس رازی درباره زبان مردم ری؛ دستور زبان رازی از روی چند بیت آورده شده.
1584ـ کی‌منش، عباس. “تأثیر نثر جلال بر نثر معاصر”، در همایش آثار و اندیشه‌های جلال‌ آل احمد (تهران، 20 آبان‌ماه 1378). به یاد جلال. به کوشش مهدی تقی‌نژاد. تهران: نشر روزگار، 1379، ص27ـ31.
سبک جلال؛ نویسندگان هر دوره و وضع صرف و نحو آن دوره.
1585ـ کیمیا، محمد. “کلمات مخالف: نگاهی به نکات دستوری در کتاب‌های فارسی دوره ابتدایی” اطلاعات. ش20376. 3 دی 1373، ص9.
سه شیوه آموزش کلمه‌های مخالف در کتاب‌های ابتدایی؛ معانی “تضاد” در دستور زبان‌ها و تناقض آن با واژه “مخالف”.
1586ـ ــــــ . “مفاهیم جمله‌های غیرواقعی: نگاهی به نکات دستوری کتاب‌های فارسی” اطلاعات. ش20381. 8 دی 1373، ص9؛ ش20386. 15 دی 1373، ص9.
تعریف جمله در کتاب‌های درسی؛ رابطه ساخت نحوی و ساخت معنایی در زبان/ نقش استعاره و تشخیص در جمله‌های غیرواقعی؛ تفاوت دستور زبان کودکان و بزرگسالان.
1587ـ کیوان، مصطفی. “پیوستگی زبان کردی با زبان‌های پهلوی و اوستایی”. یغما. س19. ش5. پیاپی 217. مرداد 1345، ص236ـ240.
رابطه دستوری زبان کردی با زبان‌های قدیم ایران و فارسی کنونی؛ چند واژه مشترک میان این زبان ‌ها.
1588ـ ــــــ . “پیوستگی زبان‌های کردی و فارسی”. یغما. س19. ش8 . پیاپی 220. آبان 1345، ص 465ـ471.
بررسی سه دسته از اصطلاحات و امثال فارسی و کردی؛ نتایج مهمی درباره واژه‌های اصیل.
1589ـ ــــــ . “وجه مصدری فعل یا سکه‌ای ناروا در زبان فارسی”، در کنگره تحقیقات ایرانی (تهران، 30 مردادـ 5 شهریورماه 1355)، مجموعه سخنرانی‌های هفتمین کنگره تحقیقات ایرانی. به کوشش محمد رسول دریاگشت. تهران: انتشارات دانشگاه ملی ایران، [1355]، ج2، ص379ـ390.
فعل‌های شایست، شاید، باید، بایست و … در آثار گذشتگان؛ تعبیر نادرست “وجه مصدری فعل”؛ بررسی وضع دستوری این افعال در جمله؛ مفعول شدن مصدر.
1590ـ گاروین، پل. “تقطیع واژی و آسانی و دشواری آن در زبان‌های مختلف”، ترجمه فریدون بدره‌ای. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. س17. ش1. پیاپی 71. مهر 1348، ص 200ـ218.
1ـ تقطیع کردن به واژک‌ها 2ـ نسبت دادن واژک‌ها به واژه‌ها 3ـ معلوم ساختن توزیع واژه‌ها و تبیین طبقات واژی 4ـ جامعیت فهرست لازم واژه‌ها و طبقات واژه‌ها.
1591ـ گازرانی، منیژه. “بررسی توصیفی ـ تطبیقی سه فرهنگ عمومی فارسی” [درباره فرهنگ فارسی معین، فرهنگ فارسی امروز اثر غلام‌حسین صدری افشار، فرهنگ الفبایی ـ قیاسی زبان فارسی اثر مهشید مشیری]. زبان شناسی. دوره جدید. س14. ش1ـ2. پیاپی 27ـ28. 1378، ص37ـ64.
1592ـ ــــــ . “ترکیبات فعلی در فرهنگ‌های عمومی یک‌زبانه”. زبان شناسی. س13. ش1ـ2. پیاپی 25ـ26. 1375 (تاریخ انتشار: آذر 1377)، ص50ـ69.
تعریف چند واژه اصلی؛ روش مدخل‌بندی ترکیبات فعلی و الگوهای تعریف آن‌ها؛ تعیین نشان‌های دستوری برای افعال؛ سخنی چند درباره افعال معکوس.
1593ـ گل‌بستان، حسین. “نگاهی در زمانی ـ هم‌زمانی به مقوله جنس در فارسی”، در همایش ملی ایران‌شناسی (مکان، زمان؟)، خلاصه مقالات نخستین همایش ملی ایران‌شناسی. تهران: دایره سبز، 1381، ص229ـ230.*
1594ـ گلشنی، عبدالکریم. “گیلکی”، در کنگره تحقیقات ایرانی (شیراز، 11ـ16 شهریورماه 1353)، مجموعه مقالات چهارمین کنگره تحقیقات ایرانی. به کوشش محمدعلی صادقیان و محمد حسین اسکندری. شیراز: دانشگاه پهلوی، 1354، ج3، ص131ـ152.
مقدمه؛ ضمایر؛ افعال.
1595ـ گل‌فام، ارسلان. “پدیده جانداری در زبان فارسی”، ارایه شده در نخستین هم‌اندیشی دستور زبان فارسی (تهران، 28ـ29 بهمن‌ماه 1382).*
1596ـ گنجلی، علی؛ داوودی، حسین. “کتاب‌های آموزش فارسی در عثمانی”، در: نامواره دکتر محمود افشار. به کوشش ایرج افشار، با همکاری کریم اصفهانیان. تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، 1364، ج1، ص588ـ604.
فهرست نود و پنج کتاب قواعد فارسی به زبان ترکی.
1597ـ لازار، ژیلبر (Lazard, Gilbert). “پسوند “ای” در زبان فارسی”، ترجمه خسرو فرشیدورد. گوهر. س1. ش9. مهر 1352، ص838ـ844؛ ش11ـ12. آذر ـ دی 1352، ص1112ـ1127.
“ی” از نظر شکل؛ اتصال “ای” و “ایَذ” به فعل/ ماضی + “ای” یا “ایذ”؛ “ای” یا “ایذ” با مضارع؛ فعل پسوندی “بودن” + “ای” یا “ایذ”؛ شکل‌های کامل فعل + “ای” یا “ایذ”.
1598ـ ــــــ . “خنثی شدن برخی واج‌ها در فارسی”، ترجمه رضا زمردیان. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد. س12. ش1. پیاپی 45. بهار 1355، ص96ـ104.
تقسیم‌بندی بست واج‌های (صامت‌های انسدادی) فارسی؛ بررسی تجربی درباره پایداری صفت واک‌بری؛ دو مورد از خنثی شدن تقابل در کلمه.
1599ـ ــــــ . “درباره قواعد جمع اسمیه‌های فارسی در قرن چهار و پنج هجری”، ترجمه خسرو فرشیدورد. گوهر. س4. ش2. پیاپی 38. اردیبهشت 2535=1355، ص157ـ161.
پسوند “ان” ـ “اگان” و “اکان”؛ “اآن”؛ چند مورد استعمال قابل توجه در جمع اسم؛ جمع صفات و قیودی که اسم شده‌اند.
1600ـ ــــــ . “لهجه‌شناسی زبان فارسی از روی متون سده دهم و یازدهم میلادی”، ترجمه منوچهر مرتضوی. نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز. س13. ش2. تابستان 1340، ص129ـ145؛ ش4، ص 241ـ258.*
(این مقاله، متن خطابه‌ای است که ژیلبر لازار در بیست و پنجمین کنگره خاورشناسان که در تابستان سال 1339 در مسکو تشکیل شد؛ ایراد کردند.)
اَشکال مختلف زبان فارسی در سده دهم و یازدهم میلادی؛ قلمرو زبان فارسی در سده دهم و یازدهم میلادی؛ بهترین روش مطالعه مشخصات لهجه‌ها.
1601ـ لاهوتی، حسن. “ترجمه جملات ساده و سبک سخن”. مترجم. س9. ش32ـ33. بهارـ زمستان 1379،ص؟.*
1602ـ ــــــ . “ترجمه جملات مجهول انگلیسی به فارسی و حرف اضافه by در این جملات”. مترجم. س5. ش19. پاییز 1374، ص30ـ40.

مطلب مرتبط :   دریایی، کشتی، کنوانسیون، زیردریایی، تسلیحاتمقاله با کلید واژگان

تبدیل جمله مجهول انگلیسی به معلوم فارسی؛ قراردادن معادل مناسب در برابر حرف اضافه by؛ تغییر فعل واژگانی به متضاد آن.
1603ـ لباف خانیکی، مجید. “ساختمان فعل در گویش روستای خانیک”، در هم‌اندیشی گویش‌شناسی ایرانی (1380)، چکیده مقالات نخستین هم‌اندیشی گویش‌شناسی ایران. [بی‌‌جا: بی‌نا]، 1380، ص32.*
1604ـ ــــــ . “صرف فعل در گویش روستای خانیک”. خراسان‌پژوهی. س2. ش1. پیاپی 3. بهارـ تابستان 1378، ص89ـ100.
صرف افعال مرکب؛ شناوربودن شناسه فعل در طول جمله؛ شباهت‌های صرفی گویش خانیک با گویش‌های دیگر فارسی.
1605ـ لسانی، حسین. “بحثی درباره زبان دری”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی تهران. س21. ش4. پیاپی 88 . زمستان 1353، ص135ـ146.
منشاء فارسی دری؛ چکیده‌ای از مباحث استادان و محققان و نوشته‌های کهن.
1606ـ ــــــ . “تکواژه‌شناسی زبان روسی و مقایسه آن با تکواژه‌شناسی زبان فارسی”. پژوهش زبان‌های خارجی. نشریه دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه تهران. پیاپی 13. پاییزـ زمستان 1381، ص119ـ129.
تک‌واژه؛ پیشوند؛ پسوند؛ میان‌وند؛ پایان‌وند؛ پی‌واژه.
1607ـ ــــــ . “مقایسه پیوندهای KOTOPI?, ?TO, ?O?bI در زبان روسی با معادل آنها در زبان فارسی”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد. س34. ش3ـ4. پیاپی 134ـ135. پاییزـ زمستان 1380 (تاریخ انتشار: 1381)

دسته بندی : علمی