هدایت میکند و آن را «لفظی» تصور مینماید، در واقع ممکن است شامل حفظ و بقای هر متن خاص در بافت کلی باشد. در حقیقت ارتباطاتی که ممکن است به صورت زبانی پدیدار شوند یا به خود نوشته مرتبط باشند، تلاشی برای بروز «هارمونی» یک آیه با آیات دیگر است. همچنین سؤالی در خصوص حفظ متونی وجود دارد که فقط به درخواست ذوق روحانیت و درونگرایی ما ارتباط با متون دشوارتر صورت میگیرد تا حقیقت واقعی این متون را نیز استخراج نماید. هنوز سؤال دیگری وجود دارد که آن در مورد توسعه تفاسیر است که ممکن است مشکل به نظر برسند و درخواست میشود که نیروهای حیاتی فراوان واقعیت‌های ناگوار مجتع شوند. زبان کتب عهد عتیق از نظر معانی و بیان به قدری مشکوک است که نمی تواند پنهان کند که پیامبر گوینده آن کُندزبان بوده است. بدون شک این امر چیزی بیش از یک اعتراف صرف که به این نقص محدود شده میباشد. در اینجا آگاهی از یک کرمه314 مطرح است که اهمیت جهان، ایستایی انسان و ناشنوایی قوه فهم را فراموش نکرده است.
در مکتب تلمود، آزادی تفسیر وجود دارد. سنت که از میان تاریخ می گذرد. نتیجه‌گیریهای خود را تحمیل نمیکند، بلکه با آنچه که در مسیرش است تماس پیدا میکند. آیا این حجیت شامل آموزه‌ها هم می‌شود؟ شاید سنت اظهار راهی از زندگی است که هزاران سال قدمت دارد و باعث وحدت بین متون میشود، هرچند بر اساس ادعای مورخان ممکن است خاستگاه این متون یکی نباشد. معجزه پیوندگاه، که به بزرگی معجزه مبدا واحد است که به این متون نسبت داده میشود، مربوط به این طریق از زندگی می‌باشد. این متن، همانند سیمهایی که روی چوب ویلن کشیده شدهاند، به سختی بر روی آنچه سنت گسترده کشیده شده است. بنابراین، متون کتاب مقدس دارای حالتی هستند که کاملاً با موارد مورد نظر گرامردانها که به طور کامل به زبان شناسی میپردازند، متفاوت است. این متون دارای حالتی هستند که از طریق آن، تاریخ هر قطعه از نوشتهها ارزشی کمتر از درسهایی که در این متون نهفته است دارد و در این حالت است که الهام موجود در آنها به وسیله کسی که الهام کرده، سنجیده میشود. این موارد تعداد کمی از جنبههای «هستی‌شناسانه» متون هستند.
گفتهایم که تورات شفاهی در تلمود مکتوب شده است. بنابراین، خود این تورات شفاهی هم نوشته شده‌ است، اما کتابت این تورات دیر اتفاق افتاد. این تورات به وسیله گروهی از افراد تحت شرایط پر ماجرایی از تاریخ یهود تشریح شده و دارای طبیعتی برونگرا و مدالیته خاصی در پیامش میباشد. با این حال، تورات شفاهی حتی هنگامیکه به صورت مکتوب درآمد نیز سبک خود را حفظ کرد و بر تعالیم شفاهی تأکید داشت. همانند استادی که از شاگردانش میخواهد در هنگام پاسخ به سؤالشان به دقت گوش دهند، دارای سرزندگی و هیجان خاصی است. شکل مکتوب تورات تنوع عقاید ابرازشده را دوباره ایجاد میکند و در این کار دقت بسیار زیادی در هنگام استفاده از نام افرادی که آنها را تهیه کرده و یا توضیحاتی در خصوص آنها دادهاند به عمل میآورد. این کتاب تنوع عقاید و اختلافات بین محققان را ثبت میکند. مهمترین اختلافی که از طریق تلمود ایجاد شده بین پیروان مکتب هیلل و پیروان مکتب شمای315 (در قرن اول پیش از میلاد) رخ داد و با نام بحث یا اختلاف «بر سر عظمت آسمان» معروف شد. علی رغم تمام تلاشی که تلمود برای رسیدن به یک توافق انجام داد، هرگز نتوانست اختلاف عقیده هیلل و شمای – و جریان ایدههای متفاوت که از این اختلاف ناشی میشد در نسلهای متوالی محققان ماندگار شد – را برطرف کند. این عبارت مشهور در این زمینه است که میگوید: «اینها و آنها شبیه هم هستند، آیا کلمات خداوند زنده میباشند.» این بحث یا مجادله برای خوانندگان مفتوح باقی مانده است. خوانندگانی که فقط هنگامی شایسته این نام هستند یعنی خدا که در محیط مخصوص خود وارد آن شوند. در نتیجه، متون مربوط به تلمود، حتی از جنبه‌های ظاهریشان که به فن بیان مربوط است، با تفاسیری همراه هستند که خود این تفاسیر هم مورد بحث قرار میگیرند. این صفحه به طور پیوسته حیات متن را در برگرفته و آن را امتداد میدهد و چه تقویت شده و یا تضعیف شود، ولی در هر صورت «شفاهی» باقی میماند. فعل دینی گوش دادن به کلمه آشکارشده با بحثی معین میشود که باز بودن آن مورد علاقه تمام مشکلات بی پروایش میباشد، تا حدی که دوران مسیحیایی غالباً به عنوان دوران نتیجه‌گیری تصور می‌شود. نه اینکه این، حتی در این مورد، مانع از بحث شود! درمتنی از براخوت (64a) میآید: «R.Hiyya b.Ashi به نام Rab گفت: مؤیدان آن فرزانه چه در این دنیا وچه در دنیایی که بعداً میآید آسایش ندارند، آنها از قدرتی به قدرت دیگر می‌روند و هر کدام از آنها درتپه صهیون در پیشگاه خداوند حاضر می شوند (مزمور84:7).» رفتن از یک قدرت به قدرت دیگر به طور برجسته‌ای به وسیله R.Hiyya به محققان این شریعت نسبت داده می شود. مفسر فرانسوی قرن یازدهم، راشی316، که توضیحات وی هر خواننده‌ای، حتی از نوع مدرن، را به دریای عظیم تلمود هدایت می‌کند،از طریق تفسیر می‌افزاید: «آنها از یک منزل تحقیق و مطالعه به منزل دیگر می روند،از یک مسئله به مسئله دیگر نقل مکان می کند .»وحی هر سنوتیک پیوسته کلمات،چه شفاهی وچه کتبی ،است که چشم اندازهای جدیدی را کشف می کند ومسائل وحقایقی را که با یکدیگر همخوانی دارند آشکار می سازد.این وحی نه تنها خودرا به عنوان منبعی از خرد،که مسیری به سوی رهایی و ترقی است آشکار می‌سازد. بلکه به عنوان تقویت‌کننده حیات و هدف لذت‌های خاص که با دانش‌های اکتسابی همراهند، پدیدار می‌شود. ابن‌میمون درقرن نوزدهم تا حدی توانست لذت یا شادی را به هرمنوتیکِ وحی نسبت دهد که ارسطو در اخلاق نیکوماخوس آن را به تعمق و تأمل نسبت داده است.
همان‌طور که «مردم اهل کتاب» که در سرزمین خود جلدهای قطع رحلی و طومارها را توسعه می‌دهند، مردم بنی اسرائیل هم به مفهوم دیگری مردم اهل کتاب هستند. آنها خود را با کتاب مرتبط کرده‌اند، البته در مفهوم ظاهری کلمه کتاب، همانند پیامبری که طوماری را درمورد بخش سوم حزقیال317 می‌بلعد، نوعی هضم قابل ملاحظه غذای الاهی. همان‌گونه که گفته‌ایم، این مسئله ایده اختیار آموزه را طرد می‌کند. فرمول‌های سخت‌گیرانه، که به شکل اصول خشک و انعطاف‌ناپذیر هستند و اثرات متعدد و گاهی پراکنده بر متون مقدس که به وسیله وحی متحد شده‌اند به جای می‌گذارند، درمعنویت یهود وجود ندارند. هیچ آیینی قرائت متون را به نحوی جهت نداده که برطبق آن روش احیای قرائت و مفهوم مربوط به متن بتواند حالت اولیه متن را حفظ کند، همانند شراب تازه‌ای که در پوست کهنه بزی ریخته می‌شود و شکل قدیمی به خود می‌گیرد و حتی بوی گذشته را می‌دهد. (اگر از انتقاد تاریخی استفاده کنیم که همیشه معنویت متون را جدیدتر می پندارد، در حالی که شجره‌نامه آنها را بسیار قدیمی‌تر دانسته و آن را به افسانه‌ها متصل می‌کند) دریهودیت، صور‌ت‌بندی اصول دینی یک ژانر فلسفی یا الاهیاتی است که دیر پدیدار شد. این ژانر تا قرون وسطا پدیدار نشد، یعنی بعد از دو هزار سال حیات دینی منظم شکل گرفت. میان اولین صورت‌بندی‌های آیین یهود، که به عنوان عدد واقعی نقاط ضروری تغییر می‌کند، و آشکار شدن پیغام نبوی بنی اسرائیل که در قرن هشتم قبل از میلاد مسیح قرار دارد، دو هزار سال فاصله است. (گفته شده که بسیاری از تعالیم موسی، موجود در اسفار پنج‌گانه، در این فاصله زمانی نگاشته شده‌اند.) همچنین فاصله زمانی بیش از هزارساله‌ای این صورت‌بندی‌ها را از زمان تکمیل فهرست‌های کتب مقدس جدا کرده و چندین قرن فاصله هم میان این صورت‌بندی‌ها و تعالیم مربوط به تلمود وجود دارد.
هلاخا و اگادا318
اما اگر هیچ‌گونه تعصبی درآیین یهود برای خلاصه کردن محتوای وحی وجود نداشته باشد، بنابراین وحدت موجود در این وحی به صورت عینی به شکل دیگری بیان خواهد شد. در واقع، با عبور از فرق بین وحی مکتوب و وحی شفاهی،که مخصوص یهود است، به تمایز دیگری بر می‌خوریم که اخیراً به آن اشاره شده و آن فرق میان متون و تعالیمی است که شریعت علمی، هلاخا، را هدایت و صورت‌بندی می‌کند. (هلاخا تورات واقعی است که می توان در آن مواردی را که ریکور به عنوان موارد تجویزی بر شمرده بود، تشخیص داد.) از سوی دیگر متون و تعالیمی که دارای منشأ موعظه‌ای بوده و به شکل آپولوگ حکایت و توسعه داستان‌های کتاب مقدس هستند و بیانگر بخش دینی-فلسفی سنت بوده وبا آگادا گرد هم آمده‌اند. اولین مورد به وحی یهودی، هم شفاهی و هم مکتوب، ویژگی‌های خود را می‌دهد و به عنوان یک ارتوپراکسیس، اتحاد جامعه یهود را که ممکن است از طریق پراکندگی و تاریخ مختل شود، حفظ کرده است. وحی یهودی، از آغاز شامل فرمان‌هایی بوده و صالحان به آن دستورات عمل می‌کرده‌اند. اما فرد مطیعی که فرمان‌های عملی را قبول کرده، نمی‌تواند بحث‌هایی را که برای تعیین آنها صورت گرفته متوقف نماید. این بحث‌ها ادامه می‌یابد و در سبک بازی که دارد به خودی خود معتبر است.
تمایز بین شریعت شفاهی و شریعت کتبی از یک سو و اختلاف بین آگادا و هلاخا از سوی دیگر، چهار جهت وحی یهودی را تشکیل می‌دهند. البته باید این مورد را تکرار کنم که انگیزه هلاخا مورد بحث است. به این دلیل که از طریق بحث درمورد شریعت هدایت، تمام دستورات تفکر حاضر و موجود می‌باشند. این بحث دسترسی استفاده از عقل در فرمانبرداری را فراهم می‌سازد و سفسطه‌های موجود در این اطاعت را مشخص می‌کند. این موضوعی بسیار مهم است؛ تفکری که از این دیدگاه ناشی می‌شود از مشکل ژست مادی، که باید حل شود، عبور می‌کند. البته درست در مرکز بحث، این تفکر اعلام می‌دارد که چه رفتاری باید ادامه یابد، یعنی آن چیزی که مورد نظر هلاخا است. بنابراین اگر سختگیرانه صحبت کنیم، این یک تصمیم است که نتیجه محسوب نمی‌شود، گویی بر سنت خود استوار شده است، اگرچه غیر ممکن خواهد بود که بدون بحث به ابطال این تصمیم بپردازیم. قضایای جدلی الطرفین که امواج دریای تلمود هستند با تصمیمات یا فرمان‌ها همراه می‌شوند. مدت کوتاهی پس از تکمیل تلمود، راهنماهای تصمیمات که با شکل هلاخا مطابقت داشتند، پدیدار شدند، کاری چند قرنی که در یک نظام نامعین به اوج خود رسید با عنوان شولحان آروخ319 یعنی «خوان گسترده» نام‌گذاری شد. در این نظام نامه، زندگی یهودیان مومن با جزئیات کامل بیان شده است.
وحی یهودی بر فرمان‌ها320 مبتنی است که، از نظر پل قدیس، انجام سختگیرانه آنها به عنوان یوغ بردگی شریعت تصور می‌شود. در هرحالت از طریق شریعت است که اتهاد یهودیت شکل می‌گیرد. این شریعت به هیچ وجه عیبی را که به برده بودن مر تبط است احساس نمی‌کند. این اتحاد در پهنه مذهب

مطلب مرتبط :   وحی، عقل، تعالی، خلقت، می‌کند.
دسته بندی : علمی