تضمین شود.
2) هر یک از طرفین در چارچوب مقررات ملی خود، از انعقاد قرارداد با شرکت های مجاز جهت اکتشاف و استخراج منابع موجود در منطقه حمایت می کند. همچنین، از مشارکت شرکت های تابع طرف مقابل برای مشارکت و سرمایه گذاری در این پروژه ها جهت نیل به تساوی طرفین در سرمایه گذاری حمایت می نماید.
3) به منظور نیل به هدف فوق، چنانچه یکی از طرفین تقاضایی را ازکمپانی ها جهت سرمایه گذاری در زمینه استخراج منابع دریافت نماید، مراتب را به دولت دیگر اطلاع می دهد. ظرف شش ماه از تاریخ اطلاع، دولت اخیرباید یکی از شرکت های تابع خود را جهت مشارکت با شرکتی که طرف اول معرفی کرده به دولت مقابل معرفی نماید و بدین ترتیب هر دو شرکت مجوز فعالیت را با هم دریافت می نمایند.
4) چنانچه ظرف یک سال از معرفی شرکت به دولتی که بدواً اطلاع داده است، شرکت مذکور نتواند با آن دولت در زمینه دریافت مجوز به توافق برسد، دولتی که دارای صلاحیت بر منطقه موضوع بحث می باشد قبل از هر گونه اقدام در زمینه اعطای مجوز با دولت دیگر مشورت خواهد نمود.
5) کمپانی های که در زمینه اکتشاف و استخراج منابع موفق به انعقاد قرارداد می گردند، در صورت نیاز به اصلاح قراردادهای خود بایستی با هر دو دولت مشورت نمایند و دو دولت با مشورت یکدیگر در این زمینه اتخاذ تصمیم می نمایند. هر دولت پیشنهاد دولت مقابل را دریافت کرده و ظرف مدت سه ماه پاسخ و پیشنهاد خود را ارائه می نماید. و در صورت عدم توافق آنها، آیین حل و فصل اختلافات طی می گردد.
6) دو دولت توافق می نمایند که آیین کار مربوط به انعقاد قراردادهای مشارکت میان کمپانی ها را تنظیم نموده تا شرکت های مذکور این زمینه فعالیت نمایند.
با مطالعه شرایط فوق می توان دریافت که موافقت نامه فرانسه و اسپانیا از جهات مختلف دارای شرایط خاص است. بدین ترتیب که طرفین مرز دریایی خود در فلات قاره را تعریف کرده اند،اما در مورد یک منطقه خاص یک رژیم حقوقی ویژه طراحی نموده اند. در این منطقه خاص، هر یک از طرفین در بخش هایی دارای حاکمیت می باشند. لیکن از آنجا که عملیات استخراج منابع طبیعی ممکن است منابع طرف مقابل را تحت تأثیر قرار دهد، چنین توافق شده که هر گونه عملیات بهره برداری و توسعه با مشاوره و مشارکت آنها باشد و بدین منظور چنانچه در یک قسمت مشمول صلاحیت انحصاری یکی از طرفین در منطقه تعریف شده، عملیات استخراج ضروری باشد ،کمپانی ها درخواست خود را به آن دولت تقدیم می نمایند و آن دولت در صورت پذیرش تقاضای آن شرکت، مراتب را به طرف مقابل اعلام و آن طرف نیز یک شرکت را معرفی کرده که در عملیات اکتشاف یا استخراج، با کمپانی طرف اول مشارکت نماید. رابطه بین کمپانی طرف دوم با کشور طرف اول را مقررات کشور اخیر و شرایط مجوزبهره برداری تعیین می کنند و شرکت مذکور تابع قوانین دولت اخیر می باشد و رابطه بین دو شرکت را نیز قراردادمشارکت بین دو شرکت تعیین می نماید.حل و فصل اختلافات دو دولت در زمینه تفسیر و اجرای معاهددر وهله اول از طرق دیپلماتیک و در صورت عدم توافق ظرف مدت 5 ماه، از طریق ارجاع به داوری حل و فصل می گردد.528
بند دوازدهم : موافقت نامه ایسلند- نروژ 529
این موافقت نامه بین ایسلند و نروژ در زمینه تحدید حدود فلات قاره بین ایسلند و جان ماین530 منعقد شده است. بر اساس مقدمه این سند، دو کشور در موافقت نامه 28 می 1980 در زمینه مسائل ماهیگیری و فلات قاره موافقت نامه ای تنظیم کرده که طبق ماده 9 آن، یک کمیسیون مشترک جهت تعیین خط تقسیم کننده فلات قاره دو کشور تشکیل شد. در می 1981 این کمیسیون پیشنهادات خود را در خصوص تحدید حدود فلات قاره و نیز بهره برداری از منابع هیدروکربنی واقع در دو طرف خط مرزی مذکور ارائه نموده و موافقت نامه اکتبر 1981 بر اساس پیشنهادات کمیسیون مذکور تنظیم شده است. مطابق ماده 1 موافقت نامه خط مقسم فلات قاره، همان خط تقسیم کننده منطقه انحصاری اقتصادی تعیین می شود که قبلاً در موافقت نامه 28 می 1980 تعیین گردیده بود. اما در یک منطقه خاص جغرافیایی که حدود آن در ماده 2 موافقت نامه 1981 تعیین شده رژیم خاصی حاکم می باشد که مقررات آن در مواد 3 تا 9 موافقت نامه ذکر شده و طرفین تعهداتی را در خصوص مراحل مختلف مطالعه، اکتشاف و تولید تعهداتی را بر عهده گرفته اند.
در فاز اول عملیات که شامل اقدامات نقشه برداری منطقه می باشد، دو دولت با مشارکت یکدیگر مطالعات و تحقیقات لازم را انجام می دهند. بدین ترتیب که شرکت نفت نروژ بر اساس برنامه تنظیمی و مشترک کارشناسان دو دولت اقدام می کند و هزینه های این اقدامات بر عهده شرکت مذکور (دولت نروژ ) می باشد. نتیجه مطالعات و داده های استخراج شده توسط کارشناسان هر دو کشور بررسی می گردد و تسلیم مقامات دو دولت می شود و آنها می توانند بر مبنای این داده ها اقدام کرده یا به نحو دیگری اتخاذ تصمیم نمایند. در صورتی که، در نتیجه فروش این اطلاعات به موسسات و سازمان ها درآمدی کسب شود، منافع حاصله بین دو کشور با توافق آنها تقسیم می شود.531 در صورتیکه نتیجه اقدامات مطالعاتی و تحقیقاتی مذکور حاکی از ضرورت انجام مطالعات تخصصی یا عملیات حفاری اکتشافی در میادین خاص نفت و گاز باشد، مجوز های خاص اکتشاف یا تولید فقط در خصوص آن میدان خاص بر اساس قراردادهای مشارکت در سرمایه گذاری صادر می گردد. البته دولتها می توانند در خصوص نوع دیگری از قراردادهای نفتی توافق نمایند.532در یک منطقه در شمال خط تحدید حدود منطقه انحصاری اقتصادی دو کشور، در منطقه مورد توافق طرفین که مساحت آن حدود 3750 کیلو متر مربع باشد، بر اساس ساز و کار تعریف شده در فوق(ماده 4 ) ایسلند میزان 25% و نروژ به میزان 75% استحتقاق مشارکت دارد. در صورت اثبات ارزش تجاری مخازن مکشوفه، نروژ با مشارکت شرکت های نفتی دولتی و غیر دولتی نروژی و ایسلندی ساز و کاری را طراحی خواهد کرد که بر اساس سهم فوق هزینه های تولید برآورد و سهم دو دولت در هزینه ها در تمام مراحل عملیاتی معلوم گردد. در کلیه عملیات فوق مقررات، سیاست نفتی و مقررات کنترلی و محیط زیستی نروژ قابل اعمال بوده و مقامات این کشور اجرای این قوانین را بر عهده دارند.533
در منطقه دیگر در جنوب خط تحدید حدود منطقه انحصاری اقتصادی که مساحت آن 12720 کیلو متر مربع بوده و در منطقه خاص موضوع موافقت نامه قراردارد، نروژ دارای سهم 25 درصدی و ایسلند دارای سهم 75 درصدی به نحو مقرر در ماده 4 می باشد و در این محدوده ایسلند با مشورت با شرکت های دولتی و غیر دولتی ساز و کاری را برای مشارکت دو دولت به نحو مقرر فراهم می کنند. در این منطقه مقررات، سیاست نفتی و فعالیت های کنترل آلودگی محیط زیست و حفاظت از آن از سوی ایسلند اعمال می شود و مقامات این کشور اعمال اختیارات می نمایند.534
به محض مشخص شدن ارزش تجاری مخزن و شروع عملیات هر یک از طرفین سهم خود از هزینه ها را پرداخت می کند.535 در صورتیکه یک مخزن در هر دو طرف خط مرزی منطقه انحصاری دو کشور قرار گیرد یا اینکه کلاً در قسمت جنوبی این خط قرار گرفته ولی از خط مذکور عبور کرده باشد، اصل یکی سازی اعمال می شود و مقررات تفصیلی در خصوص بهره برداری از این منابع با توافق طرفین تعیین می گردد.536 چنانچه یکی از دو کشور معتقد باشد که مقررات و تدابیر امنیتی و زیست محیطی، کشور دیگر در زمینه تولید و استخراج منابع هیدروکربنی مناسب نمی باشد، و مذاکرات دوجانبه منجر به نتیجه ای نشود موضوع به کمیسیون مشورتی متشکل از سه عضو ارجاع می شود. هر یک از دو دولت دارای یک عضو در این کمیسیون می باشند و این دو عضو رئیس کمیسیون را انتخاب می نمایند. مادام که کمیسیون تصمیم گیری نکرده هیچ یک از طرفین اقدامی صورت نمی دهد. کمیسیون نظریه مشورتی خود را به دو دولت ارائه می دهد ولی این نظریه برای دو دولت الزام آور نمی باشد.در هر حال طرفین در مذاکرات بعدی این نظریه را مد نظر قرار می دهند.537
بند سیز دهم : اعلامیه مشترک انگلستان – آرژانتین
سابقه اختلاف بین آرژانتین و انگلستان در خصوص جزایر فالکلند دارای قدمت طولانی است و اوج این اختلاف در جنگ بین دو کشور در سال 1982 هویدا گشت. بعد از خاتمه جنگ موافقت نامه هایی بین جزایر فالکلند- ملاونیاس و آرژانتین منعقد شد که عمدتاً ناظر به موضوع ماهیگیری بود538. موضوع حاکمیت بر جزایر فالکلند- ملاونیاس و South Sandwich, South Georgia از موضوعات اختلافی بین دو کشور بوده که باعث عدم توافق دو کشور در تحدید حدود دریایی نیز شده است. علیرغم این اختلافات، دو کشور در سال 1995 طی یک اعلامیه مشترک539 در خصوص برخی مسائل به توافق رسیدند. مطابق این اعلامیه هیچ از شرایط مذکور در آن نمی بایست به گونه ای تفسیر شود که خللی بر حقوق و مواضع طرفین در مورد حاکمیت بر این جزایر وارد آورد یا اینکه به منزله تغییری در مواضع آنها در این زمینه تلقی گردد. همچنین هیچ یک اقدامات طرفین در راستای عمل به این اعلامیه یا سایر اعلامیه های مشترک مشابه نمی تواند به عنوان مبنایی جهت تأیید حمایت یا انکار مواضع طرفین بر موضوع حاکمیت سرزمینی یا دریایی بر جزایر مذکور و آبهای اطراف آنها قلمداد شود. آنچنانکه در ماده دوم این اعلامیه ذکر شده هدف از تنظیم آن، همکاری دو جانبه به منظور تشویق فعالیت های اکتشاف و استخراج منابع هیدروکربنی فراساحلی در جنوب غربی اقیانوس اطلس می باشد. و این مسأله از طریق تشکیل کمیسیون مشترک متشکل از نمایندگان دو طرف و همچنین فعالیت های مشترک در شش منطقه به مساحت هریک 35000 کیلومتر مربع محقق می شود.
از جمله وظایف کمسیون مشترک می توان به موارد زیر اشاره کرد:540
1) تشویق به همکاری در زمینه فعالیت در مناطق تعریف شده شش گانه به عنوان منطقه ویژه همکاری از طریق تشکیل یک کمیسیون فرعی تابع کمسیون مشترک.
2) ترغیب همکاریهای اکتشاف و استخراج منابع هیدروکربنی در مناطق دریایی جنوب غربی اقیانوس اطلس و تشویق صنایع دو کشور به سرمایه گذاری مشترک، انجام پروژه های مشترک استخراج و تولید نفت، دریافت اطلاعات لازم از هر دو کشور و کمپانی های نفتی در زمینه فعالیت های توسعه، تحقیقات علمی و کلیه اقدامات مربوط به بستر دریا و تسلیم هرگونه اطلاعات مربوط به سلامت و امنیت فعالیت های دریایی به دو کشور.
3) ارائه پیشنهاد به دو دولت در جهت شناسایی و ایجاد مناطق ویژه همکاری در آینده.
4) بررسی و ارائه پیشنهادات ضروری در زمینه توافق در خصوص فعالیت های اکتشافی، یکی سازی یا عملیات لوله کشی در آینده.

مطلب مرتبط :   معارض، حقوقی، تعهد، قرارداد، کلاهبرداری