یهود نیز چنین پیشنهاد میکند، چه اینکه به لحاظ تاریخی یهودیان خدا را آنگونه که بایسته است از طریق تفکر درباره وی تجربه نکردند، بلکه این کار بیشتر از طریق انجام دستورات خدا، در وحی و در عبادت بوده است.

ت. کسب معرفت درباره خداوند از طریق عمل
چگونه عمل میتواند معرفت به ارمغان بیاورد؟ کسب دانش غالباً به عنوان ترکیب فرایندهای کلامی و ذهنی تصور میشود، اما در حقیقت ما از طریق عمل خود نیز معرفت کسب میکنیم. ممکن است به توانایی‌هایی نیاز داشته باشیم تا عمل خود را تعمیم دهیم تا بتوانند در هر زمینه صحیحی تولید دانش نمایند؛ اما در وهله اول اعمال برای حساس ساختن ما به حوزههای معینی از تجربه ضروری هستند، و برای کسب برخی معرفت‌ها غالباً مهم‌ترین فرآیند هستند.
مهارتهای فنی ممکن است واضحترین مثال در این خصوص باشند. برای کسب یک مهارت «یادگیری کتابی» غالباً ضروری نیست و معمولاً کفایت نمی‌کند. ما آن مهارت را کسب نمی‌کنیم مگر اینکه آن را اجرا کنیم و به کار ببندیم، و این کار را اولاً از طریق تمرین و ورزیدن یاد می‌گیرم.
به طور مشابه بلوغ عاطفی و پختگی ما به تجربیات زندگی بستگی دارند. همانطور که رایج است، «تا کاری را نکرده‌ای، نمی‌دانی چه حسی دارد.» فرد نمیتواند لذت داشتن فرزند یا رنج مرگ والدین را بفهمد، مگر آنکه شخصاً این وقایع را تجربه کرده باشد، و بنابراین اگر خودتان آنها را تجربه نکرده باشید، مشارکت و شما در تجربه آنها محدود است. شریعت یهود همین نکته را در نظر دارد وقتی می‌گوید قضات موارد اعدام باید خودشان دارای فرزند باشند؛]7[ در این حالت وی میتواند متهم را که در مقابل وی ایستاده به طور کامل درک کند، بالاخره مهم هم فرزند کسی است.
ملاحظات مشابهی در مورد اخلاق اعمال می‌شود. کودکان از طریق عکس العمل خانواده و دوستان نسبت به رفتار آنها، میفهمند که کدام رفتارها درست و کدام نادرست است. برای فهم اینکه اینگونه عکس‌العملها از روی پندارهای شخصی نبوده، بلکه ارزیابی درست آن رفتار بوده است، کودک باید قادر باشد که تا اندازهای آن را تعمیم بخشد، اما دانش حاصله آنها باید بنا بر عمل خاص خودشان و واکنش‌های دیگران باشد. اگرچه بزرگسالان ممکن است از طریق مطالعه یا بحث هنجارهای اخلاقی را فراگیرند، اما هنوز هم درباره پیچیدگیهای اخلاقی بیشتر از طریق ارتباط با دیگران می‌آموزند.

مطلب مرتبط :   ، مفهوم:، -، آرایه‌های، ادبی:

دسته بندی : علمی