دوستی با یکدیگر با بازی و صحبت با یکدیگر اوقات خود را در کانون سپری می کنند . گاهی اوقات به دوستان نزدیک خود با قرض دادن پول ، کمک مالی می کنند . در مصاحبه ها بیان شد که در صورتی که دوستشان در شرف اقدام به خودزنی باشد او را منصرف و دعوت به آرامش می کنند . از دیگر کارکردهای رفتارهای جامعه پسندانه ی رابطه دوستی ، ابراز همدردی و دلداری دادن به یکدیگر در زمان هایی است که گرفتار بحران های روحی می شوند . مددجویان ابراز داشتند که بابت انتقال دوستان خود از کانون به زندان بسیار ناراحت می شوند . طبق گفته های شرکت کنندگان حتی در میان گروه های دوستی هم ، مددجویان به یکدیگر بی اعتماد هستند و معمولا تمایل ندارند در مورد مسایل شخصی و خانوادگی خود با یکدیگر گفتگو کنند ،زیرا در صورت بهم خوردن رابطه دوستی ، مسایل خصوصی یکدیگر را سریع افشا می کنند .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “اعصابم خرد بود میخواستم خودزنی کنم ، رفیقم اومد جلومه گرفت ، نذاشت ، با من حرف زد آرومم کرد . “
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “عصر ها میشینیم تو خوابگاه با رفقا حرف میزنیم ، اگه یکی مون پول بخواد بهم قرض میدیم . “
ب : رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه
طبق یافته های بدست آمده از مصاحبه ها ، گاهی اوقات صحبت مددجویان با یکدیگر از حالت درد و دل خارج می گردد و با واگویی رفتارهای انحرافی خود ، ( نوع ارتکاب خلاف خود و نیز پیشنهاد به ارتکاب خلاف پس از آزادی ) زمینه یادگیری و تاثیر پذیری از یکدیگر را فراهم می کنند . برخی از مددجویان پس از شکل گیری شبکه دوستی در تعامل دسته جمعی با یکدیگر ، به تمسخر و آزار کلامی سایر مددجویان می پردازند همچنین به هنگام رخ دادن درگیری ، برخی مددجویان با شهادت دروغ به نفع دوست خود و یا ایجاد درگیری بیشتر با مددجوی طرف مقابل ، به حمایت از دوستان خود می پردازند . به علاوه ، زمانی که وضعیت مالی مددجو ملاک دوست یابی است ، در مصاحبه ها مطرح شد که برخی از مددجویان با هدف کسب منفعت شخصی به دوستی با دیگران می پردازند . به عنوان نمونه ، برخی از مددجویان پس از دوستی با مددجویان رای باز 106 از آن ها درخواست ورود قرص ترامادول به داخل کانون را دارند . برخی از مددجویان در مصاحبه ها مطرح کردند که دوستانشان آن ها را به دعوا ودرگیری با باقی مددجویان تشویق می کنند ، یا از آن ها می خواهند با مراجعه به روان پزشک ، قرص تهیه کرده و در اختیار دوستان خود بگذارندکه خلاف قوانین کانون است . برخی از مددجویان با همکاری یکدیگر به دزدی از سایرین می پردازند . همچنین در مصاحبه ها مطرح شد که برخی از مددجویان پس از دوستی با یکدیگر در تعامل دسته جمعی ، اقدام به خودزنی ، خالکوبی و یا تخریب محیط ( شکستن شیشه ها ) می کنند . برخی از مددجویان جدید ورود در پناه دوستی با مددجویان سابقه دار قصد دارند ، خود را از آزار سایر مددجویان قدیمی در امان نگه دارند .
شرکت کننده با اقامت کوتاه مدت : ” من جرمم سرقت موتور بوده ، الان یکی از بچه ها هست میگه 4 تا موتور تمیز سراغ داره اگه پول بدم ، ادرسشو میدیه اما من گفتم نمی خوام . “
مددجو با اقامت بلند مدت : “اینجا آدم همه چی یاد میگیره ، همه جورش میاد ، بیشتر سرقتی و موادی ان ، راه های خلاف شون واسه هم تعریف می کنن . “
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “من رای باز شدم ، رفیقم بهم گفت براش قرص ترا107 بیارم ، منم گفتم واسه من خیالی نیست اما ، چون رفیقمی برات نمیارم که معتاد شی . “
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “یه ماه پیش قرار گذاشتیم ، دسته جمعی خودزنی کنیم ، خودزنی کردیم ، هممون و بردن اندرزگاه . “
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “ما نه تا بودیم داشتیم خالکوبی می کردیم ، یه جوری هم نشسته بودیم تو دوربین معلوم نباشه . “
4 – 2 – 4 – 4 : راه های تطابق با مراجع قدرت
مدت اقامت و نوع بزه ( ارتکاب به قتل ) ، برقراری تعامل مطلوب با کارکنان ، از مهم ترین عوامل زمینه ساز قدرت در میان مددجویان مقیم کانون است . در این خصوص ، مددجوی مسوول در هر خوابگاه ، با دارا بودن بیشترین مدت اقامت نسبت به سایر مددجویان در راس رابطه قدرت قرار دارد و سایر مددجویان این رابطه ی قدرت را پذیرفته و خود را ملزم به تمکین از مددجوی مسوول خوابگاه می دانند. البته این تمکین به شرطی محقق می شود که مددجوی مسوول خوابگاه دارای اقامت طولانی مدت ( حداقل بالای 6 ماه ) باشد نه این که صرفا نسبت به بقیه اقامت بیشتری داشته باشد ؛ در غیر این صورت سایر مددجویان به تمکین ظاهری یا رویارویی با وی خواهند پرداخت . طبق گفته ها ، روش های تطابق مددجویان جدید ورود ( به استثنای مددجویان سابقه دار و مددجویان مرتکب قتل ) در نخستین روزهای اقامت ، بیشتر به روش تمکین است و پس از مدتی اقامت ، برخی به تدریج به تمکین ظاهری و رویارویی مستقیم رو می آورند . طبق مصاحبه ها گاهی اوقات، رجوع به مرجع قدرت بالاتر هم پیش می آید.
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “یه بار من قرار بود یه نامه ببرم ، حال نداشتم ، دادم یکی دیگه از بچه ها ببره ،اونم رفت به آقای … گفت ، آقای …. اومد بهم تذکر داد ، گفت همه باید کار کنن . “
4 – 1 – 5 : مقایسه نوع تعاملات میان مددجویان پسر بزرگسال در دو گروه با اقامت طولانی مدت و کوتاه مدت
شباهت ها :
1 : در هر دو گروه ، مدت اقامت ، اصلی ترین عامل شکل دهنده رابطه قدرت است .
2: در هر دو گروه استفاده از ارتباط غیر کلامی به عنوان یکی از روش های تقویت قدرت است .
3 : هر دو گروه از قدرت خود ، برای اعمال رفتارهای ضد اجتماعی خودپسندانه استفاده می کردند .
4 : شکل رفتارهای ضد اجتماعی خودپسندانه در هر دو گروه مشابه است .
5 : در هر دو گروه برقراری رابطه جنسی وجود دارد .
6 : ملاک های دوست یابی و کاربرد رابطه دوستانه ، در هر دو گروه تقریبا مشابه است .
تفاوت ها :
1: در گروه مددجویان با اقامت کوتاه مدت ، در زیر طبقه انواع قدرت ، از فاکتورهای بیشتری به نسبت مددجویان با اقامت بلند مدت استفاده می کنند . مسوولیت فقط به افراد با اقامت طولانی مدت تعلق می گیرد .
2: قوت و شدت رابطه قدرت در گروه { پ/ ط / الف } در مقایسه با گروه { پ/ ک / الف } بیشتر است . بنابراین همان طور که یافته ها نیز گویای آن است، اعضای این گروه نیاز کمتری به استفاده از روش های تقویت قدرت دارند و از این روش ها بیشتر در تعاملات برون گروهی خود در برخورد با مددجویان با اقامت کوتاه مدت استفاده می کنند . و اما چون قدرت مددجویان گروه { د/ الف / ک }متزلزل است همان طور که در قسمت مربوطه توضیح داده شد ، در تعاملات درون گروهی خود از روش های گوناگونی برای تقویت قدرت استفاده می کنند . همچنین شایان ذکر است که در گروه { پ / ط / الف } رابطه قدرت به هیچ وجه کمرنگ نمی شود . اما در گروه { پ / ک / الف } رابطه قدرت مددجویان قدیمی پس از مدتی ( با دوست یابی مددجوی جدیدالورود و گسترش شبکه ی ارتباطاتش ) کمرنگ می شود .
3: در مورد زیر طبقه ی راه های تطابق با مراجع قدرت یافته ها نشان می دهد که روش ها در گروه مددجویان با اقامت کوتاه مدت و بلند مدت با یکدیگر متفاوت است و مددجویان گروه { پ/ الف / ط } در مقابل مددجویان گروه { پ / الف / ک } مرجع قدرت محسوب می شوند . مددجویان با اقامت طولانی مدت با جداکردن خود از مددجویان با اقامت کوتاه مدت ، عضویت در شورا و برقراری تعامل نزدیک با کارکنان به تقویت قدرت خود می پرداختند و در مقابل مددجویان با اقامت کوتاه مدت از سایر روش های توضیح داده شده ، استفاده می کردند .
5 : دعوا و درگیری در گروه { پ / الف / ک } در مقایسه با گروه { پ / الف / ط } کمتر رخ می دهد .
6 : مددجویان با اقامت طولانی مدت ، علاقه کمتری به گسترش شبکه دوستی خود دارند و روابط دوستی خود را به تعدادی از مددجویان گروه خود محدود می کنند اما مددجویان با اقامت کوتاه مدت بیشتر به تمایل به گسترش شبکه دوستی دارند .
7 : اقدام به خودزنی و خالکوبی دسته جمعی معمولا در گروه کوتاه مدت بیشتر رخ می دهد .
4 – 1 – 6 مقایسه دو گروه دختران و پسران
شباهت ها :
1 : هر دو گروه در موارد انواع قدرت ( مدت اقامت بیشتر ، داشتن مسوولیت ، نوع بزه ، سن بالاتر و شخصیت مددجو ) مشابه یکدیگر هستند .
2 : در هردو گروه مدت اقامت و ارتکاب بزه قتل ، از اصلی ترین عوامل زمینه ساز قدرت است .
3 : در هر دو گروه از نظر اعمال رفتارهای ضد اجتماعی خود پسندانه مانند : امر کردن به مددجویان جدیدورود ، خطاب کردن مددجویان جدید با القاب و عناوین نامطلوب و برتر دانستن خود نسبت به مددجویان جدید در استفاده از امکانات عمومی کانون و خشونت کلامی در برخورد با مددجویان گروه کوتاه مدت مشابه یکدیگر هستند .
4 : در زمینه ی روش های تقویت قدرت در زیر گروه گسترش شبکه دوستی از نظر ملاک های دوست یابی (پول ، ارتکاب بزه های یکسان ، هم محلی ، هم شهری، همجواری تخت ها ، ظاهر و وضعیت خانوادگی و مددجویان مرتکب بزه سنگین ) مشابه یکدیگر هستند .
5 : در زمینه ی کاربرد روابط دوستانه در زیرگروه رفتارهای ضد اجتماعی خودپسندانه ( مانند سو استفاده مالی ، حمایت از یکدیگر در دعوا و درگیری ها ، تعامل دسته جمعی برای اذیت و تمسخر سایر مددجویان ، گسترش شبکه دوستی با قصد غلبه بر یکدیگر ، تاثیر پذیری و یادگیری از یکدیگر در زمینه رفتار های انحرافی ) مشابه یکدیگر هستند .
6 : در زمینه کاربردهای روابط دوستانه در زیر گروه رفتارهای جامعه پسندانه درموارد ، درد دل و ابراز همدردی و گذران اوقات فراغت با بازی و صحبت با یکدیگر ، دو گروه دختران و پسران مشابه یکدیگر هستند .
7 : در زیرگروه روش های تقویت قدرت در موارد ، برخورد کلامی با مددجویان با اقامت کوتاه مدت و شکایت به مراقب در صورت عدم تبعیت از مقررات خوابگاه ، تخریب یکدیگر برمبنای نوع بزه ، جداسازی خود ( مددجویان قدیمی) از مددجویان جدیدورود ، مشابه یکدیگر هستند .
8 : در زیرگروه راه های تطابق با مراجع قدرت ، در هر 4 زیر گروه (پناه بردن به سایر مراجع قدرت ، رویارویی مستقیم ، تمکین و تمکین ظاهری ) مشابه یکدیگر هستند .
9 : از نظر علل دعوا و درگیری ، دو گروه پسران و دختران مشابه یکدیگر هستند .
10 : در هر دو گروه دختران و پسران ، درگیری به صورت کلامی بیش از درگیری به صورت فیزیکی است .
تفاوت ها :
1 : در زیر گروه انواع قدرت ، دو عامل ملیت ( تقابل مددجویان ایرانی و افغان ) و قومیت ( تقابل مددجویان تهرانی و شهرستانی ) در گروه دختران وجود داشت اما در گروه پسران مطرح نشد . در گروه پسران قوم غالب وجود ندارد ، مگر

مطلب مرتبط :   موالی، عرب، مولای، دیوان، اعراب
دسته بندی : علمی