مؤلفه های کلیدی تسهیم دانش

براساس مرور ادبیات مربوط به تسهیم دانش می توان مشاهده کرد که در اکثر پژوهش ها در این زمینه ، تسهیم دانش فرآیندی است که در آن ، افراد به صورت متقابل دانش و تجربیات خود را با یکدیگر مبادله می کنند . برای نمونه آردیچ ویلی و همکاران[1] (2003) معتقدند که تسهیم دانش فرآیندی است بین عرضه کننده دانش و تقاضا کننده دانش . وگ گیمن[2] (2000) معتقد است که تسهیم دانش فرآیندی است بین منبع دانش و دریافت کننده دانش . اولدن کمپ[3] (2001) معتقد است که تسهیم دانش فرآیندی است بین حامل دانش و درخواست کننده دانش( به نقل از واندن هوف و درایدر[4] ، 2004) .

براین اساس واندن هوف و وان وینن (2004) در پیروی از تعاریف ذکر شده در زمینه تسهیم دانش ، معتقدند که تسهیم دانش فرآیندی است که در آن افراد به طور متقابل دانش و تجربیات خود را با یکدیگر مبادله کرده و در نهایت به صورت مشترک دانش جدیدی را بوجود می آورند . از این رو آنان با ترکیب دیدگاه های ذکر شده در زمینه تسهیم دانش بیان کرده اند که فرآیند تسهیم دانش شامل دو مؤلفه مهم می باشد که عبارتند از : 1- اهدای دانش 2- گردآوری دانش  .

اهدای دانش عبارت است از انتقال سرمایه فکری یک شخص توسط خودش به شخص دیگر . در مقابل گردآوری دانش عبارت است از مراجعه افراد به همکاران خود به منظور کسب سرمایه فکری آنان . هر دو مؤلفه فرآیندهای فعالی هستند . در فرآیند اهدای دانش ، افراد به صورت فعال ، آنچه را که می دانند به دیگران منتقل می کنند و در مقابل در فرآیند گردآوری دانش ، افراد به صورت فعال ، به همکاران خود مراجعه کرده تا آنچه را که آنان می دانند را یاد بگیرند . این دو فرآیند ماهیت متفاوتی دارند و می توان انتظار داشت تا بوسیله عوامل مختلفی تحت تأثیر قرار بگیرند (واندن هوف و درایدر ، 2004 ) .

مطلب مرتبط :   موافقت، دولتها، فریگ، تأسیسات، قاره

دی واریس و همکاران[5] (2006) معتقدند که تمایز بین تمایل به تسهیم دانش[6] و اشتقیاق به تسهیم دانش[7] ، در بررسی رفتار تسهیم دانش ( اهدای دانش و گردآوری دانش ) بسیار مهم است . تمایل به تسهیم دانش عبارت است از آمادگی فرد ، در موافقت برای دستیابی اعضای گروه به سرمایه فکری او . در مقابل اشتیاق به تسهیم دانش عبارت است از انگیزه قوی و درونی فرد به منظور انتقال سرمایه فکری اش به اعضای دیگر گروه . آنان معتقدند که تمایل به تسهیم دانش و اشتیاق به تسهیم دانش هر دو نگرش هایی هستند که افراد را در جهت تسهیم دانش آماده به کار می کنند . افرادی که تمایل به تسهیم دانش دارند ، تعادل بین اهدای دانش و گردآوری دانش را می سنجند .اینگونه افراد در صورتی دانش خود را به دیگران منتقل می کنند که در مقابل ، افراد دیگر هم دانش خود را به آنان منتقل کنند . در واقع اینگونه افراد در زمینه تسهیم دانش خود به دیگران ، به صورت مشروط و معامله به مثل عمل می کنند و در این معامله دوست دارند . از طرف دیگر ، افرادی که اشتیاق به تسهیم دانش دارند ، دانش آنان برای انتقال به دیگران فوران خواهد کرد ، چه افراد دیگر از آنان بخواهند و چه نخواهند . بنابراین رفتار دیگر ان برای آنان اهمیت کمتری دارد . آنان فقط دوست دارند که دانش خود را اهدا کنند . تا اینکه از دیگران دانش دریافت کنند ( دیواریس و همکاران ، 2006 ) .

براساس مرور ادبیات مربوط به تسهیم دانش و هم چنین براساس مدل واندن هوف و وان وینن (2004) می توان گفت که کلیدی ترین مؤلفه های رفتار تسهیم دانش ، اهدای دانش و گردآوری دانش می باشند . از این رو این چارچوب یعنی اهدای دانش و گردآوری دانش که رفتار تسهیم دانش را شکل می دهد ، مبنای کار بسیاری از پژوهش ها در این زمینه قرار گرفته است .

مطلب مرتبط :   نفت، آمریکا، مکزیک، معاهده، فلات

[1] – Ardichvili et al

[2] – Weggeman

[3] – Oldenkamp

[4] – Van den Hooff and De Ridder

[5] – De Vries et al

[6] – willingness to share knowledge

[7] – eagerness to share knowledge

دسته بندی : علمی