جهان نو. س8 . 4 مرداد 1332، ص؟*؛ نیز در: محمد معین. مجموعه مقالات. به کوشش مهدخت معین. تهران: معین، 1367، ج2، ص459ـ462.
گرام یا گرامی؛ “ان” یا “ین” در جمع فارسی؛ مطابقت فعل با اسم جمع؛ “درب” یا “در”؛ “نظریات” یا “نظرات”.
1743ـ ــــــ . “ج ـ لهجه‌های ایرانی”، در: محمد حسین بن خلف برهان [برهان تبریزی]. برهان قاطع. به اهتمام محمد معین. تهران: امیرکبیر، 1362، ص سی و هفت ـ چهل و چهار.
(این مقاله ادامه مقاله “ب ـ لهجه‌های ایرانی”، از همین نویسنده در همین کتاب است.)
لهجه‌های ایرانی، خویشاوندی لهجه‌ها، تفاوت لهجه‌های خراسان و ماوراءالنهر.
1744ـ ــــــ . “خدمات نصیرالدین طوسی به زبان و ادب پارسی”، در کنگره خواجه نصیرالدین طوسی (تهران، 6ـ12 خرداد ماه 1335)، یادنامه خواجه نصیرالدین طوسی. تهران: دانشگاه تهران، 1336، ج1، ص116ـ132.
1ـ کتب فارسی خواجه 2ـ مختصات کتب فارسی خواجه.
1745ـ ــــــ . “داد، هر آینه، ایشان” [پرسش و پاسخ]. یغما. س13. ش2. پیاپی 142. اردیبهشت 1339، ص106ـ108.
1746ـ ــــــ . مجموعه مقالات. به کوشش مهدخت معین: “عباراتی از قابوس‌نامه”. تهران: معین، 1367، ج2، ص276ـ278.
اشتقاق “گویا” و “میرا”؛ اشتقاق “زیان” و “گریان”.
1747ـ ــــــ . “کلمه دروازه مفرد است یا مرکب؟”. یغما. س11. ش12. پیاپی 128. اسفند 1337، ص569ـ571.
تلفظ دروازه در لهجه‌های گوناگون معاصر؛ تاریخچه؛ “واز” و “وازه” در کلمات.
1748ـ ــــــ ؛ کیا، صادق؛ مقربی، مصطفی. “اقتراح، چگونه باید نوشت: حرف “به””. سخن. دوره 10. ش3. خرداد 1338، ص233ـ240.
نقش؛ تحولات؛ شیوه نوشتن.
1749ـ معین آل داوود، فریمان. “دوگانگی حالت ضمیر شخصی در فارسی میانه”. فرهنگ ایران زمین (یادگارنامه پورداوود). ج21. 1355، ص163ـ167.
حالت فاعلی ضمیر در فارسی میانه؛ موافقان و منکران حالت دوگانگی ضمیر؛ املای مشترک برای ضمیرهای غیر از اول شخص مفرد در حالت فاعلی و غیرفاعلی؛ بازمانده‌ای در فارسی دری.
1750ـ معین‌فر، محمدجعفر. “خط، دام معنی”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد. س24. ش2. تابستان 1370، ص239ـ252.
صامت‌ها و مصوت‌ها و نشانه‌ها در خط فارسی؛ اشتباهات معنایی و صرفی ناشی از خط فارسی در ترجمه‌های آن.
1751ـ ــــــ . “معرفه و نکره در فارسی: کوششی در بیان ریاضی فارسی”، ترجمه ماری اردهالی (آرادگلی). راهنمای کتاب. س20. ش3ـ4. خرداد ـ تیر 1356، ص234ـ239.
پژوهشی درباره جزء “ی”، “را”، “که” و “درنگ”؛ ساخت شانزده جمله به همراه یک عنصر فعلی و دو عنصر اسمی؛ ارزش عددی “ی”.
1752ـ ــــــ . “واج‌شناسی کم‍ّی زبان فارسی بر اساس شاهنامه فردوسی”، ترجمه ماری آرادگلی. راهنمای کتاب. دوره 17. ش10ـ12. دی ـ اسفند 1353، ص764ـ767.*
1753ـ معینی، محمدرئوف. “پیش‌فرض‌ها در جملات فارسی، پیش‌فرض معناشناختی و منظورشناختی”. مجله پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه کاشان. س1. ش1. پاییز 1379، ص107ـ124.
مفاهیم ضمنی معمول؛ انواع پیش‌فرضها؛ پیش‌فرض جملات پرسشی؛ پیش‌فرض و افعال؛ پیش‌فرض در جملات شرطی؛ پیش‌فرض در سؤالات بله/خیر؛ پی‌فرض و فشار؛ پیش‌فرض در جملات منفی.
1754ـ مغربی، عبدالقادر. “اشتقاق و تعریب”، ترجمه احمد آرام. گلچرخ. ش5. دی 1371، ص 27ـ30.*
1755ـ مقدسی، علی محمد. “نکات برجسته و مهم صرفی گویش سمنانی”. فرهنگ قومس. س2. ش8 . زمستان 1377، ص27ـ42.
اقسام کلمات در گویش سمنانی از نظر نوع.
1756ـ ــــــ . “نگرشی بر نکات مهم نحوی گویش سمنانی”. فرهنگ قومس. س2. ش3ـ4. پیاپی 11ـ12. پاییزـ زمستان 1378، ص78ـ83 .
اقسام کلمات در گویش سمنانی از نظر نقش.
1757ـ مقدم، محمد. آینده زبان فارسی: “آینده زبان فارسی”. تهران: باشگاه مهرگان، 1341، ص1ـ38.
(سخنرانی محمد مقدم به تاریخ دوشنبه سوم دی ماه 1341 در باشگاه مهرگان)
خط فارسی؛ “دساتیر” و واژه “تیمسار”؛واژه‌های همکرد در زبان فارسی.
1758ـ مقربی، مصطفی. “”آنه” و “آنی” پسوندهای مرکب و دوگانه”. نشر دانش. س14. ش6. مهرـ آبان 1373، ص17ـ20.
مقدمه‌ای بر مقاله “زبان فارسی ممیز ذی روح از غیرذی روح”، نوشته اسماعیل سعادت؛ “آن” و “آنی”.
1759ـ ــــــ . هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی: “افزایش واج‌های “ب” [یا “و”] و “ن” در پاره‌ای از فعل‌های فارسی”. تهران: توس، 1375، ص90ـ97؛* نیز در: هفتاد مقاله (ارمغان فرهنگی به دکتر غلام‌حسین صدیقی). گردآورنده یحیی مهدوی، ایرج افشار. تهران: اساطیر، 1371، ج2، ص511ـ518.*
1760ـ ــــــ . “اقتراح: حرف اضافه “به” را چگونه باید نوشت؟”. سخن. س10. ش3. 1338، ص؟*؛ ش6. 1338، ص؟*؛ نیز در: مصطفی مقربی. هژده گفتار، مجموعه مقالات. تهران: توس، 1375، ص11ـ17.
حرف اضافه “به” در زبان پهلوی؛ دو دلیل برای به استقلال نوشتن “به”؛ نقد چند نظر.
1761ـ ــــــ . “اگر در گلستان”، در: عامری‌نامه. به اهتمام حبیب یغمایی. تهران: یغما، 1353، ص 343ـ363؛ نیز در: مصطفی مقربی. هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی. تهران: توس، 1375، ص38ـ59.
اگر؛ معانی و ترکیب‌های آن در گلستان؛ چند نمونه از ترکیب‌های “اگر” در جمله مرکب شرطی.
1762ـ ــــــ . “اندر= دیگر”، در: سخنواره، پنجاه و پنج گفتار پژوهشی به یاد دکتر پرویز ناتل خانلری. به کوشش ایرج افشار، هانس روبرت رویمر. تهران: توس، 1376، ص165ـ168.
واژه “اندر” مشترک در سه قواعد مقوله دستوری: حرف اضافه “که”، پیشوند فعل، گروهی از واژه‌هایی که امروز در زبان‌های هند و اروپایی به کار می‌رود.
1763ـ ــــــ . هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی. “پاسخی به “نقدی بر نقد جمله‌های شرطی در فارسی” [نقدِ نقد وحیدیان کامیار]. تهران: توس، 1375، ص65ـ70.
1764ـ ــــــ . “ترکیب در زبان فارسی”. سخن. دوره 26. ش4. اسفند 2536=1356، ص 422ـ431.
(این گفتار برای آگاهی استادان دانشجویان مصری زبان و سخنرانی در محضر آنها تهیه شده است.)
انواع ترکیب در اسم؛ انواع ترکیب در صفت مرکب.
1765ـ ــــــ . هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی: “جمله‌های شرطی در زبان فارسی” [نقد اثر تقی وحیدیان کامیار]. تهران: توس، 1375، ص60ـ65.
1766ـ ــــــ . “چرا؟ ـ ارا”، در: کتاب سخن (مجموعه مقالات). تهران: علمی، 1368، دفتر سوم،ص؟.* نیز در: مصطفی مقربی. هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی. تهران: توس، 1375، ص105ـ109.
نوع و تجزیه “چرا” و “ارا”؛ صورت‌های “این” در زبان فارسی و گویش‌ها؛ انواع حرف اضافه “را” و معانی آن.
1767ـ ــــــ . “چند پسوند فارسی: آژ، اوک، اول، ال، ایش”. آینده. س16. ش1ـ4. فروردین‌ـ تیر 1369، ص59ـ70.
1) آژ=آز، آج، آچ، آس، آش 2) اوک 3)اول یا ‍اه 4) پسوند ـ EL(a) 5)ایش.
1768ـ ــــــ . “چند پسوند فارسی: اون، ن، نگ”. آینده. ش5ـ8 . مردادـ آبان 1370، ص395ـ414.
اون؛ ن؛ نگ.
1769ـ ــــــ . “درباره فعل”، در: نامواره دکتر محمود افشار. به کوشش ایرج افشار، با همکاری کریم اصفهانیان. تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، 1365، ج2، ص1162ـ1187.
فعل‌های ساده فارسی؛ صورت تغییرات فعل‌های ساده؛ صورت ترکیبی فعل‌ها در زبان فارسی؛ مصدر؛ پسوندهای مصدر؛ باقاعده و بی‌قاعده در فعل‌های فارسی؛ دسته‌بندی فعل‌های فارسی.
1770ـ ــــــ . هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی: “درباره فعل‌های فارسی”. تهران: توس، 1375، ص71ـ89 .
(این مقاله با عنوان دیگری در جلد دوم کتاب نامواره دکتر محمود افشار چاپ شده است.)

مطلب مرتبط :   آرایش، رسانه¬ای، (آرایش، آتی-، آموزش‌وپرورش

1771ـ ــــــ . “[درباره مقاله “جمله شرطی در زبان فارسی”، اثر تقی وحیدیان]”. زبان شناسی. س3. ش1. پیاپی 5. بهارـ تابستان 1365، ص107ـ112.
(این مقاله با عنوان دیگری در کتاب” هژده گفتار”، از انتشارات توس چاپ شده است.)
1772ـ ــــــ . “سخنی در پاسخ آقای دکتر تقی وحیدیان کامیار” [نقد مقاله “نقدی بر “نقد جمله‌های شرطی” در فارسی”]. زبان شناسی. س5. ش1. پیاپی 9. بهارـ تابستان 1367، ص115ـ118.
1773ـ ــــــ . “سیصد و سیزده”، در: جشن‌نامه استاد ذبیح‌الله صفا. به کوشش محمد ترابی. تهران: نشر شهاب، 1377، ص422ـ433.
سیصد به جای سی‌ده و سیزده به جای سه ده؛ واکه‌های هشت‌گانه در زبان فارسی و تحول آنها با اشاره به اشعار فارسی کهن.
1774ـ ــــــ . “فعل‌هایی که از ریشه‌ای مختوم به “ن” در زبان‌های کهن ایرانی ساخت یافته است و برخی از مشتق‌های اسمی و وصفی آن‌ها”. ایرانشناسی. بتسدا، آمریکا. س3. ش2. تابستان 1370، ص 345ـ351.
تقسیم‌بندی فعل‌هایی که به “ن” ختم می‌شوند.
1775ـ ــــــ . “نکته‌ای زبان شناسی و دستوری: فعل‌هایی که از ریشه‌ای مختوم به “ن” در زبان‌های کهن ایرانی ساخت یافته است و برخی از مشتق‌های اسمی و وصفی آنها”، در: قافله‌سالار سخن خانلری. تهران: البرز، 1370، ص 273ـ282.
(این مقاله با عنوان دیگری در مجله ایرانشناسی، س 3، ش 2 چاپ شده است.)
1776ـ ــــــ . هژده گفتار، مجموعه مقالات مصطفی مقربی: “یک نام آوای فارسی”. تهران: توس، 1375، ص98ـ104؛ نیز در: یکی قطره باران، جشن‌نامه استاد دکتر عباس زریاب خویی. به کوشش احمد تفضلی. تهران: [قلم]، 1370، ص593ـ603.
تعریف نام‌آوا؛ بررسی نام آوای “گر” (ger یا gar) با پسوند مصدری “یدن”.
1777ـ ملاح، حسین‌علی. “درباره: دن یا ون” [نقد اثر محمد پروین گنابادی]. سخن. دوره 22. ش5. آذر 1351، ص503ـ505.
1778ـ ملک، محمدرضا. “نقدی بر ترجمه‌های اشعار اردوی علامه اقبال لاهوری به زبان فارسی”، در همایش بین‌المللی علامه اقبال و چالش‌های عصر جدید (تهران، 6 اسفندماه 1379)، مجموعه مقالات همایش علامه اقبال. گردآورنده اداره کل هماهنگی‌های فرهنگی وزارت خارجه. تهران: وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات، 1380، ص201ـ209.
مقایسه برخی مقوله‌های نحوی زبان فارسی و زبان اردو؛ حرف اضافه “نی” و “کو” در زبان اردو.
1779ـ ملکوتی، علی. “اولی تر”، در: نامواره دکتر محمود افشار. به کوشش ایرج افشار، با همکاری کریم اصفهانیان. تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، 1366، ج5، ص2825ـ2836.
نظری اجمالی به برخی از دستورهای فارسی نوشته شده درباره صفت “اولی”؛ نمونه‌هایی از استعمال “اولی” و “اولی‌تر” در نثر و نظم.
1780ـ ــــــ . “”ی” اختصاص/ رفع ابهام/ “ی” معرفه” [نقد مقاله “”یای نکره”، “یای معرفه””، اثر مهدی افشار]، در: پژوهش‌های ایران‌شناسی. به کوشش ایرج افشار، با همکاری کریم اصفهانیان. تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، 1378، ج11،

مطلب مرتبط :   ــــــ، دستورنویسی، زبان‌های، پیاپی، ادب.

دسته بندی : علمی