ساختار بدن در بازی های رایانه ای

ساختار بدن

کار مداوم با رایانه‌ علاوه بر عوارض عصبی، به طور غیرمستقیم بر ساختار کل بدن هم تاثیر می‌گذارد. استفاده طولانی از رایانه به جهت وضعیت معمولاً نامناسب نشستن ، زمینه را برای بروز آرتروز کمر و گردن در سنین بالاتر فراهم می کند.

البته مدت زمان استفاده از رایانه در افراد مختلف با استعداد به بیماری‌های زمینه‌ای گوناگون و در سنین مختلف و همچنین نوع کاربری، متفاوت است و نمی‌توان یک قانون کلی برای همه افراد در نظر گرفت اما بهتر است از خود کودک خواست که با اندکی احساس خستگی در مثلاً عضلات اطراف چشم از ادامه بازی و استفاده از رایانه خودداری کند.

تردیدی نیست که بازی های کامپیوتری اگر به طور افراطی استفاده شوند، تاثیرگذاری منفی بر روح و روان وجسم افراد و بخصوص کودکان و نوجوانان و همچنین بدآموزی هایی دارند، اما علیرغم موارد منفی فوق، در بعضی اوقات و از سایر جنبه ها نیز می توانند بسیار مفید واقع شده و تا حدودی مانند استادانی با تجربه و کار آزموده برای آموزش مهارت های زندگی باشند. بخصوص بازی هایی که دسته جمعی بوده یا اینکه ماجراجویانه و حادثه ای، فکری باشند.

در ادامه به طور خلاصه به برخی از مهارت هایی که می توان از بسیاری از بازی های کامپیوتری آموخت، اشاره می‌شود.

» هماهنگی چشم و دست : هماهنگی بین چشم ها و اعضای بدن، یکی از مهارت هایی است که همزمان با دیدن صفحه نمایش و فرمان مغز، به دست ها و انگشتان صورت می پذیرد و نکته قابل تامل این است که این کار در بازی های کامپیوتری در حداقل زمان و حداکثر سرعت باید انجام پذیرد. همچنین این مهارت به این صورت به ما کمک می نماید که مثلا همزمان با اینکه شما یک وسیله موسیقی مانند گیتار را می نوازید، بتوانید نت مخصوص به آن را نیز بخوانید و با دیدن آن نت، دستان و انگشتان خود را بر روی سیم ها به حرکت در آورید و مثال دیگر اینکه همزمان با اینکه شما رانندگی می کنید، پیچ رادیو را چرخانده و یا اینکه کار دیگری انجام دهید. در کل هنر هماهنگی چشم ها و دست ها، یکی از مهارت هایی است که بیشترین اثر آن را در ورزش های شرقی مانند جودو نیز شاهد آن هستیم.

مطلب مرتبط :   بافت‌های اجتماعی از نظر روانشناختی