کنند.
* دفاع از آزادی بیان در سراسر دنیا و حمایت از حقوق روزنامهنگاران شهروند، برای گزارش رویدادها و عقایدشان، بدون ترس از سانسور و شکنجه. (همان، 2012)
مرکز رسانههای مستقل (ایندیمدیا): رشد و گسترش شبکه جهانی اینترنت به ظهور نوع جدیدی از رسانههای جایگزین منجر شده است. یکی از شناختهشدهترین رسانههای جایگزین بر روی اینترنت، «مرکز رسانههای مستقل»206است که به نام «ایندیمدیا»207شناخته میشود. مرکز رسانههای مستقل از درون «اعتراضات مخالفان سازمان تجارت جهانی»208در سیاتل، در سال 1999 و در جهت ارائه پوشش جایگزین رویدادهایی که در آنجا اتفاق میافتد، به وجود آمد. مخالفان قصد داشتند، نشست سازمان تجارت جهانی در سیاتل را از نگاه انتقادی خود پوشش دهند؛ اما رسانههای جریان اصلی، تمایلی به همکاری با آنها نداشتند. آنها گردهم آمدند و آنچه را برای شروع لازم بود، از منابع مختلف جمع کردند. از جمله این که پیشبینی کردند، افرادی را با دوربینهای عکاسی به خیابانهای اطراف محل نشست بفرستند تا از پلیسهایی که رفتار نامناسبی با مخالفان دارند، عکس بگیرند. همچنین در سال 2003، زمانی که ایالات متحده آمریکا به عراق حمله کرد، مخالفان ماجراجویی و جنگطلبی دولت این کشور، در سانفرانسیسکو به خیابانها ریختند و شهر به حالت نیمه تعطیل درآمد. گزارشگران ایندیمدیا با به کار گرفتن دوربینهای دیجیتال، لپتاپها و امکانات اینترنت بیسیم209، یک اتاق خبر به راه انداختند و رویداد را هوشمندانه پوشش دادند. اقدام آنها به خوبی نتیجه داد. دهها تصویر و گزارش از برخورد نامناسب و وحشیانه پلیس، بر روی وب منتشر شد و یک سایت خبری مستقل، ماجرایی را که رسانههای بزرگ تمایلی به پوشش آن نداشتند، به کانون توجه مردم آورد. در مجموع میتوان گفت که تلاشهای ایندیمدیا، نتایج قابل تحسینی بر جای گذاشته است. (الوندی، 1388، ص 61)
از آن زمان تاکنون ایندیمدیا به بیش از 10 ایستگاه تهیه و مخابره اخبار و گزارشات در سراسر دنیا گسترش یافته است. وبسایت، از یک سیستم دموکراتیک و «نشر آزاد»210استفاده میکند و از طریق تمرکززدایی و خودگردانی شبکه عمل میکند. (برگرفته از سایت ایندی مدیا)211
خبرهای دنیای کوچک: شرکت «خبرهای دنیای کوچک»212، یک مرکز اسناد و رسانه به شمار میرود که به تهیه ابزارهای مورد نیاز شهروندان و روزنامهنگاران اختصاص یافته است تا بتوانند مطالب مورد نیاز خود را منتشر نمایند. این مرکز در سال 2005، با اولین گزارش زنده خود از بغداد، آغاز به کار کرد و امروزه، همچنان در حال انتشار مطالب و گزارش به سراسر دنیاست. فعالیت این مرکز در عراق، تهیه و انتشار بستههای ویدیویی راجع به زندگی روزمره شهروندان عراقی بود؛ اما پس از مدتی، اینکار را گستردهتر نموده و علاوه بر ارائه گزارشهای تصویری، مصاحبههای صوتی نیز با مخاطبن شرکتکننده تهیه و ارائه نمود. یکی از این برنامهها به نام «زنده در تهران»213دسترسی عمومی مجازی به محتوای تولید شده توسط کاربران را نیز فراهم میکند. (برگرفته از سایت خبرهای دنیای کوچک)214
کارکنان این مرکز به مدت 10 سال است که در حال تهیه و انتشار مستندات ویدیویی و مصاحبههای صوتی از نقاط مختلف دنیا از جمله عراق، افغانستان و چین هستند. البته اینکار قبلا توسط «رسانههای جریان اصلی»215نظیر «اسکای نیوز»216، بیبیسی و «نیوزنایت»217انجام شده بود. گروههای تولید این مرکز در افغانستان، عراق و کنیا مستقراند و مجموعه وسیعی از شهروندان روزنامهنگار و هماهنگکنندهها در مکزیک، افغانستان، هندوراس، لیبریا، سوریه، عراق، کنیا، غزه و نیجریه با آن همکاری میکنند. (همان، 2012)
علاوه بر ارائه دسترسی به ابزارهای روزنامهنگاری شهروندی، این مرکز همچنین به حمایت، تجهیز و آموزش اعضای مرکز و مجموعه تحت خدمت خود اهتمام دارد تا آنان را به روزنامهنگاران، نویسندگان و اسناددارانی تبدیل کند که چشمانداز ژئوپولیتیکی موجود در جامعه جهانی را وسعت بخشند.
میدان نت218: میدان، به عنوان میدان دیجیتالی یک شهر توصیف شده است که در آن مردم میتوانند راجع به رویدادهای جهان، با افرادی که به زبانهای دیگر سخن میگویند، به گفتگو و تبادل نظر بپردازند. میدان که در زبان عربی به معنای محل تجمع است، در وهله اول، انجمنی از گفتگوهای عربی-انگلیسی و رویدادهای جاری ترجمه شده است که در سال 2005 و پس از وقایع 11 سپتامبر، به دلیل فقدان ارتباطات میانفرهنگی راهاندازی شد. در این وبسایت مردم میتوانند:
* اخبار و دیدگاهها را به زبان انگلیسی و عربی به اشتراک بگذارند.
* راجع به مقالات اظهارنظر کنند و در مورد تکنولوژی، هنر، تجارت و سیاست، به گفتگوی چندزبانه بپردازند.
* با افرادی دوست شوند که به زبان متفاوتی سخن میگویند و در مکانهای متفاوت دیگری زندگی میکنند.
* مقالات، بلاگها و نظرات پست شده توسط کاربران دیگر را ترجمه کنند.
هدف میدان این است که روابط میان افراد با زبانهای مختلف را با ارائه خدمات به انگلیسی و عربی، یا با استفاده از «ماشین ترجمه»219و «ماشین تکمیل شده ترجمه»220افزایش دهد. هدف میدان، افزایش دیالوگ و مبادله اطلاعات میان گویندگان عربی و انگلیسی از طریق راهاندازی فرومهای گفتگو و به اشتراکگذاری رسانههاست. بر اساس نظر بنیانگذاران این شبکه، فرض اساسی سازمان این است که تکنولوژی اجتماعی بر روی وب میتواند از طریق کمک به اصلاح و افزایش درک میان فرهنگها، در تحقق دیپلماسی شهروندی میان اعراب و کشورهای غربی سهم قابل توجهی داشته باشد. بنابراین، یکی از برنامههای مدیران، دستیابی به تکنولوژیهایی است که گفتگوهای میانزبانی، میانفرهنگی و ایدئولوژیکی را امکانپذیر سازد. (برگرفته از سایت میدان نت)221

مطلب مرتبط :   ، شاه، -، ادبی:، سلیمان

2 – 12 -4 راهحلهای منتج از جمعیت222
تکنولوژی دیجیتال، فرصتهای جدیدی را برای حل مسائل پیش رو میگذارد که قبلا هرگز امکانپذیر نبوده است. اصطلاح «منتج از جمعیت»223، اصطلاحی است که برای معرفی اجمالی اعمال نفوذ گروهی از افراد که توسط تکنولوژی وب 2 امکانپذیر میگردد، به کار برده میشود. این مفهوم که یک مسئله بتواند به صورت آنلاین مطرح شود و شبکهای از افراد پراکنده برای ایجاد محتوای آن با هم همکاری و مشارکت کنند224و یا اطلاعات و منابع خود را راجع به اهم خبرهای صبحگاهی به اشتراک بگذارند225و یا به طور جمعی برای یافتن راهحل برای یک مسئله واقعی با یکدیگر همکاری کنند، همگی در همین چهارچوب منتج از جمعیت، جای میگیرند. به طور مثال، از طریق یک فروم ساده گوگل، مردم میتوانند هزاران موضوع را روی یک صفحه یا پایگاه دادهها قرار دهند و به اشتراک بگذارند؛ نظیر وارد کردن طول و عرض جغرافیایی شهرهایی که در پاکستان، دچار سیل شدهاند یا از «نرم افزار گوگل برای جستجوی مردم»226، در وقایع پس از زلزله شیلی استفاده کنند. با استفاده از ابزارهای پیشرفتهتر، کارگران سراسر دنیا میتوانند برای پیدا کردن کار، درخواست دهند و یا یک سخنگوی دو زبانه در آمریکا میتواند در جریان زلزله اخیر، پیامها را از زبان هائیتی به انگلیسی ترجمه نماید. آنچه که در همه این مثالها بیهمتاست، این است که همه آنها، فعالیتهایی تمرکززدا شده و اساسا داوطلبانه هستند که اغلب توسط گروهی از شهروندان و یا افرادی که نسبت به مسائل جهانی اهمیت قائل هستند و حس همدلی دارند، انجام میشود. انگیزه آنها از انجام اینکار این است که برای کمک کردن به دیگران، باید تجربه، تخصص و یا وقت خود را با آنان به اشتراک بگذارند. چند سازمان جدید که با استفاده از ابزارهای رسانههای نوین توانستهاند از این فرصتها بهره ببرند، طی دو سه سال اخیر راهاندازی شدهاند. پروژههای زیر، نمونههایی از این فعالیتها به شمار میآیند. (برگرفته از سایت منتج از جمعیت)227
یوشهیدی: احتمالا شناختهترین نمونه در این زمینه، پروژه «یوشهیدی»228است. یوشهیدی (در زبان سواحیلی به معنای شهادت و گواهی دادن به کار میرود)، ابزاری است که ابتدا برای گزارش خشونتهای پس از انتخابات 2008 در کنیا به کار رفت. این گزارشها، مبتنی بر مطالبی بود که شهروندان از طریق وب و تلفنهای همراه ارسال میکردند. یوشهیدی درصدد ایجاد یک بستر نرمافزاری است که هرکس یا هر سازمانی بتواند از آن برای جمعآوری و ایجاد مجموعهای از اطلاعات استفاده کند. این پلتفرم، قابلیت اتصال و گسترش داشته؛ لذا برای مکانها و نیازهای مختلف قابل استفاده خواهد بود. (برگرفته از سایت یوشهیدی)229
یوشهیدی-هائیتی230و پروژه 4636: بلافاصله پس از زلزله هائیتی، تعدادی از متخصصان، یک پایگاه آنلاین را با آدرس http://4636.Ushahidi.com ایجاد کردند. در این پایگاه، گزارشهای ارسالی از طریق پیامک مورد بررسی قرار میگرفتند. مردم هائیتی، نام و تقاضای خود را به این آدرس میفرستادند. صدها داوطلب، این درخواستها را طبقهبندی و ترجمه میکردند. و بالاخره این دادهها، به سازمانهای مختلفی نظیر صلیب سرخ جهانی و «اینستد»231و یا سایر مراجع ذیربط که قادر به پاسخگویی به درخواستها بودند، ارسال میشد. همچنین این درخواستها به پایگاه اصلی یوشهیدی که همگان به آن دسترسی داشتند، ارسال میشد تا سازمانهای دیگر نیز امکان دسترسی به آنها را داشته باشند. «روبرت مونرو»232، یک داوطلب متخصص، در این رابطه بیان میکند که 4636 داوطلب، از یک فرم ساده برای وارد کردن دادهها، از پیامهای متنی استفاده کردند. آنها از طریق «فضای چت»233 که برای اینکار اختصاص یافته بود، با یکدیگر در ارتباط بودند. در بسیاری موارد، داوطلبان از منابع محلی برای ترجمه پیامها و روشن ساختن محتوای آنها استفاده میکردند. حجم پیامها، از یک پیام در هر 5 ثانیه در طول روز تا یک پیام در هر 5 دقیقه در طول شب متفاوت بود. متوسط زمان لازم برای دریافت، ترجمه، طبقهبندی، ارسال و دریافت مجدد پیامها در حدود 10 دقیقه بود. (همان، 2012)
دسترسی: نهضت «دسترسی»234از مردم معمولی سراسر جهان تشکیل یافته است که برای آزادی جهانی دیجیتال بسیج شدهاند. این نهضت از سال 2009، به عنوان یک سازمان آغاز به کار کرد؛ هرچند که قبل از آن هم به روشهای مختلفی فعالیت میکرد و از مردم دعوت میکرد که به «ابر جهانی پروکسی»235بپیوندند. «ابر» به آن دسته از افراد اطلاق میشود که قادرند، پهنای باند کامپیوتر خود را برای کمک به آنهایی که بیرون از «فایروال»236نگه داشته شدهاند، هدیه کنند. (برگرفته از سایت دسترسی)237
اعضای فنی نهضت دسترسی با نام «گروهِ رهاییِ دیجیتال»238گردهم آمدند تا به مردم آنسوی فایروال، پشتیبانی بلادرنگ و فوری ارائه دهند. آنها به صورت تمام وقت به دیگران کمک میکنند که موانع را دور بزنند و رسانههای شهروندی را به سازمانهای خبری و سایتهای

مطلب مرتبط :   بصیرت، (ع)، تحجر، جنگ، نهج

دسته بندی : علمی