آسمان هر کدام در مدار و جایگاه خود، معلّق و ثابتند، بى‏آنکه تکیهگاهى داشته باشند، و تنها چیزى که آنها را در جاى خود ثابت مى‏دارد، تعادل قوه جاذبه و دافعه است که یکى ارتباط با جرم این کُرات دارد و دیگرى مربوط به حرکت آنهاست.این تعادل جاذبه و دافعه به صورت یک ستون نامرئى، کرات آسمان را در جاى خود نگه داشته است. در حدیثی از امام علی7 میخوانیم:
«هذه النجوم التی فى السماء مدائن مثل المدائن الذى فى الارض مربوطه کل مدینه الى عمود من نور»؛ این ستارگانى که در آسمانند، شهرهایى هستند همچون شهرهاى روى زمین که هر شهرى با شهر دیگر (هر ستاره‏اى با ستاره دیگر) با ستونى از نور مربوط است»822
آیا تعبیرى روشنتر و رساتر از «ستون نامرئى» یا «ستونى از نور» در افق ادبیات آن روز براى ذکر امواج جاذبه و تعادل آن با نیروى دافعه پیدا می‌شد؟823
6-4-2 علوم انسانی

مطلب مرتبط :  
دسته بندی : علمی