و پشیمانی .
– ارتودوکس ها اعتقاد داشتند که خروس حامل پیامهای شیطانی است زیرا هنگامی که پطروس مقدس اعتقادات خود را انکار می نمود ، این پرنده بانگ می زد . در کلیسا تندیس خروس را بالای منارهای مخروطی قرار می دادند . چون گمان می کردند به هنگام قیام مسیح ، خروسی به آواز خونی مشغول بوده ؛ بعدها ، این تندیس را به عنوان بادنما روی بام ها و برج ها نصب می کردند . همچنین ، تندیس خروس روی چراغ ، نشانه مسیح نورانی ؛ روی معبد ، رستاخیز ؛ و روی برج ، موعظه محسوب می شده . خروس همچنین مظهر مبلغین پارسای انجیل و مبارزه پایان ناپذیر انسان در مشکلات زندگی به شمار می رفته .
– در یونان باستان ، پرنده ساکن عالم اسفل . قربانی کردن خروس در پیشگاه « اسکلیپوس »111 یعنی مرگ برای شیطان موهبتی بزرگ است ؛ همچنین شکر گذاری به خاطر بهبودی از مریضی .
– در ژاپن ، پرنده ای که قلب پرهیزگاران را برای تطهیر یا پرستش آماده می سازد .
– پارسی ها خروس را مقدس شمرده و هرگز اقدام به کشتن آن نمی کردند .
– قدما ، خروس را مظهر خرد ، زمان و سلامتی می دانستند .
– در نزد رومیان باستان ، آلمان و لهستان فعلی ، خروس قادر به پیش بینی تغییرات هوا می باشد .
– در اسکاتلند قدیم ، برای معالجه بیماری صرع ، خروس را قربانی می کردند .
– در فرهنگ مردم اسلاو ، سمبل باروری .
آواز خروس : دور کردن ارواح شر ؛ سپیده دم . در مسیحیت ، وسیله اعلام روز قیامت . در نزد عبریان ، سمبل سومین دیده بان شب ، ساعات نیمه شب تا بامداد .
بانگ خروس و گل پئونیا : در هنر چینی ، موفقیت و افتخار .
تاج خروس : برق ، سپیده دم ، منحصر بفردی . آدم بی فایده ، انسان تحت تاثیر واقع شده . سلحشوران مسیحی آن را به نشانه موفقیت روی سر خود قرار می دادند . نشان کلاه دلقکان درباری .
خروس جنگی : فردی که تمام مخالفان خود را قلع و قمع کرده و رهبری را به عهده گرفته است .
خروس در حال بال زدن : در مسیحیت ، سمبل رنج ، ریاضت ؛ علامت پطروس مقدس .
خروس درون یک دایره : خورشید .
خروس سفید : سمبل انسان مقدس . در چین برای ترساندن شیاطین تصاویر خروس سفید را درون تابوت ها نقاشی می کردند . در ژاپن ، برای برداشت محصول خوب ، اسب ، خرس و خروس سفید را در پیشگاه « میتوش – نو – کامی »112 قربانی می کردند .
خروس سیاه : داوری خدا ، مرگ .
خروس قرمز : در چین ، تصاویر خروس قرمز را به عنوان طلسم دور کننده آتش بر درب منال ترسیم می کردند.
تعبیر خواب : ( بانگ خروس ) تحسین ، موفقیت ؛ ( خروس خاموش ) بگو مگو ، رقابت . ( همان منبع ، 51 – 52 ) .
– در حدود 1000 سال قبل از میلاد مسیح همراه با مهاجرت اقوام آریایی به فلات ایران ، مرغ و خروس وارد این سرزمین گشت و اقوام ساکن در این فلات از آن بهره برداری کردند .
پس از ظهور زرتشت و اشاعه و گسترش آئین زرتشتی در فلات ایران ، به علت تشویق و دستورات مذهبی ، نگاهداری و پرورش دام و طیور مورد توجه فراوان قرار گرفت .
در بین طیور ، خروس که ساعت ایرانیان باستان بوده ؛ عزیز ، مقدس و محترم به شمار می آمده است . ( زهری ، 1345 ) .
در اوستا خروس گماشته فرشته سروش ( در اساطیر ایران ، نام ایزد فرمانبرداری است که حافظ انسان و به ویژه افراد زرتشتی است . ” در اوستا ( Sraosa )آمده و ایزدان بلند پایه دین ایران کهن است که گاهی جزو امشاسپندان بر شمرده شده . وی فرشته فرمانبرداری است و در روز رستاخیز برای رسیدگی به حساب در گذشتگان گماشته شده است . « فرهنگ زبان پهلوی ، دکتر بهرام فره وشی » .
ابوریحان بیرونی ، سروش را همان جبرئیل دانسته و گوید اوست که خروس را به بانگ زدن وا می دارد ” . است و در فر گرد هیجدهم و ندیداد چنین آمده است :
” … وقتیکه سه قسمت از شب می گذرد ، آذر مقدس از بیم خاموش شدن ، سروش را به یاری خود می خواند تا انسان را بر آن دارد که بدو مدد رساند . آنگاه سروش ، خروس را بیدار نموده و به بانگ زدن وادار می کند . این مرغ در سپیده دم آواز بلند نموده و می گوید : ای انسان بر خیز ، نماز اشا به جای آر و به دیوها نفرین فرست و گرنه دیو دراز دستِ بوشاسب به شما غالب آمده ، دوباره جهان خاکی را که در سپیده دم بیدار گشته به خواب انداخته و گوید ای انسان ، خوش بخواب که هنوز وقت بر خواستن تو نرسیده . تو را با آن سه چیز بهتر از همه یعنی ، پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک ، کاری نباشد . تو را جز پندار زشت و گفتار زشت و کردار زشت کاری مباد ” . ( مُکری ، 1361 ، 12 / پور داوود ، 521 ) .
بطور کلی در اوستا آواز خروس ، دشمنان ، دیوان و تاریکی را می راند و مردم را از تنبلی و کاهلی دور کرده و به کار و کوشش فرا می خواند .
بررسی درباره اساطیر میترایی ما را متوجه این نکته می کند که « کوت » همان سروش است . کشف محرابه
« سانتاپریکا » در رم شاهدی بر این مدعاست . در این محرابه دو طاق نما وجود دارد ، که در یکی از آنها « کوت » و خروسش به رنگ لیمویی مشاهده می شود و دیگری « کوتوپات » را با رنگ آبی کدر ( مرده ) که مختص اوست با حالتی حزین ، گرفته و غمزده نشان می دهد . نقش خروس که با « کوت » یکجا و به یک رنگ آمده ، هر نوع شکی را از بین می برد که ، « کوت » همان سروش است . خروس پیک سروش بوده و پرنده ای مقدس می باشد که در یونان باستان به نام « پرنده ایران » شهرت داشته ، همکار سروش و دشمن اهریمن و دیوان است . « هی پولیت » ، روایت کرده که پیروان آئین میترا به هنگام سحر ، آنگاه که خروس بانگ می زند ، غسل تعمید داده می شدند . ( رضی ، 1374 ، 280 ) .
در وندیداد ، فقره 29 در مورد گوشت مرغ چنین آمده است :
” کسیکه به اندازه تن آن مرغ « پروردش »113 یعنی خروس ، گوشت صدقه بدهد از او ، من که اهورامزدا هستم ، حرف دوم نمی پرسم و یک راست به بهشت می رود ” . ( زهری ، 1345 ، 2 – 3 ) .
– این پرنده خانگی نر ، در غرب و شرق از لحاظ نمادین وضع متغیری داشت . در هنر عیسوی خروس یکی از ابزارهای عزاداری مسیحی است و علامت پتر حواری و در نتیجه نماد توبه بود . خروس ، به خورشید طالع تهنیت می گوید و بنابراین برای مهر و آپولو و دیگر خورشید – خدایان مقدس بود . آن را با چندین خدای یونانی – رومی و به ویژه آتنه / مینروا 114 و هرمس / مرکوری115 شریک می دانستند و در نقاشیهای دوره رنسانس ، آن را طوری نشان می دادند که گردونه مرکوری را می کشد . در یونان باستان یک هدیه عاشقانه سنتی به شمار می رفت . خروس ، تجسم مراقبت و شهوت و پرخوری ( هفت گناه بزرگ ) است . خروس مبارز دلیری است و نشان کارتی کیا 116 ، خدای شش کله جنگ نزد هندوان و همچنین نشان اسکاندا 117 ، پسر شیوا است . در تقویم چینی یکی از دوازده شاخه زمینی است و عنصر مرد یا یانگ را نشان می دهد .
خروش خروس ، ارواح شب را می رماند و اگر خروس سفیدی را کنار تابوتی بگذارند ، ارواح خبیثه را دور می کند . تصویر خروس بر دیوار یک خانه چینی ، آن را از آتش سوزی حفظ می کند . شانه خروس ( به چینی کوآن 118 ) به معنای علامت رسمیت است و بدین ترتیب هدیه ای دارای یک تاج خروس بدین معناست که
( امید است به زودی به یک مقام عمومی نایل شوید ) . خروس برای آماتراسو119 ، خورشید – الهه در آیین شینتویی مقدس است و بنابراین آن را نزدیک پرستشگاه بزرگ او در ایزه120 ، قرار می دهند . تصویر خروس بر روی طبل جنگی که در نت سوکه ژاپنی موضوعی مردم پسند است ، مظهر صلح به شمار می رود و این از افسانه ای چینی گرفته شده است که مربوط به طبلی بوده که مدتها مورد استفاده قرار نمی گرفته است . برای خروس در قرص خورشید ، ( سه زانویی چرخان ) . ( هال ، 1387 ، 47 ) .
– خروس نشانه ی غرور است ، و این نشانه را در رفتار و منش این حیوان به خوبی می توان دید ، همچنین خروس علامت کشور فرانسه است ، اما لازم به تذکر است که این علامت بر کشور فرانسه متأخر بوده و هیچ گونه ارزش نمادینی ندارد ، و مبتنی بر معنای ثانوی واژه ی گالوس121 است ، این کلمه هم به معنای خروس و هم به معنای غالیایی است . خروس در کنار خدا مرکور ، روی چند تصویر غالیایی – رومی نقش شده است .
همچنین تصویر آن را روی سکه های غالیایی می توان دید . رومیان از جناس گالوس به معنی خروس و گالوس به معنی غالیایی استفاده کرده و غالیایی ها را هجو کرده اند ، لکن به هر تقدیر ارزش نمادین این مفهوم به تقریب ناچیز است ، با این وجود شخصیت خروس و فرانسویان از نظر نمادین چندان بی ارتباط نیست .
خروس در سراسر جهان نمادی خورشیدی است ، زیرا بانگ خروس طلوع خورشید را بشارت می دهد . با توجه با این مفهوم خروس در هند صفت / سکنده است ، که تجسم نیروی خورشیدی است . در ژاپن نقش خروس بسیار اهمیت دارد ، زیرا آواز خروس در ارتباط با خدایان است و باعث خروج آماتراسو از تهِ غاری می شود که در آن مخفی شده ، پس در ارتباط با طلوع خورشید و تجلی نور است . از این رو است که در صحنِ معابد بزرگ شینتویی ، خروسهای عظیمی آزادانه می چرخند ؛ و خروسهای مقدس در معبد ایسه نگاهداری می شوند . هم آوایی اثبات نشده یی باعث شده که گاه تُری معابد شینتو را همسان قفس خروسان به شمار آوردند .
صفت شهامت که ژاپنی ها به خروس نسبت می دهند ، در دیگر کشورهای خاور دور نیز مشاهده می شود ، آنها خروس را حیوانی ممتاز و سودمند به شمار می آوردند : از سویی واژه ی خروس ، کی ، هم آوا با واژه یی به معنی طالع سعد است ، و از سوی دیگر حال و هوای کلی و رفتار و منش خروس ، موجب شده است که خروس را نماد پنج فضیلت بدانند : فضیلت عرفی ، که به خاطر تاجش به او وجهه ی یک عالیجناب را می بخشد ؛ فضیلت نظامی به خاطر سیخک پایش ؛ فضیلت شهامت به خاطر رفتارش در جنگ ( به خصوص در مناطقی که جنگ خروسها از اهمیت ویژه یی بر خوردار است ) ؛ فضیلت احسان ، زیرا خروس غذای خود را با مرغان تقسیم می کند ؛ فضیلت اعتماد به نفس ، زیرا با اطمینان بر آمدنِ روز را بشارت می دهد .
از آنجا که خروس پیدایش خورشید را اعلام می کند ، پس در دفع اثرات مشئوم شب هم موثر است ، و اگر تصویر خروس بر سر در خانه یی ترسیم شود ، اثرات شوم را از آن خانه دور می راند . در ویتنام هنوز پای خروس جوشانده در آب علامت عالم صغیر است ، و در تفأل به کار می رود .
در آیین بودایی تبت ، خروس گاهی نمادی استثناً بدیُمن است : خروس در مرکز چرخه ی هستی ، در ارتباط با خوک و مار تصویر می شود و به عنوان یکی از سه سمّ ملحوظ می شود ، و مفهوم آن هوس ، بستگی ، حرص و تشنگی است . در اروپا ، خروس گاهی به عنوان نماد خشم و انفجار ناشی از میلی خارج از اندازه و خلاف عادت تفسیر می شود .
بنا

مطلب مرتبط :  
دسته بندی : علمی