60 ص، مصور، نمونه، کتابنامه.
1ـ یادداشت 2ـ شرح نشانه‌ها 3ـ زبان فارسی و سرگذشت آن 4ـ زبان‌های دوره باستان 5 ـ زبان اوستایی 6ـ زبان مادی 7ـ زبان سکایی 8 ـ زبان فارسی باستان 9ـ زبان‌های دوره میانه 10ـ زبان‌های ایرانی میانه غربی 11ـ فارسی میانه 12ـ کتیبه‌های پهلوی 13ـ زبور پهلوی 14ـ نوشته‌های زردشتیان 15ـ پازند 16ـ نوشته‌های مانویان 17ـ پهلوی اشکانی 18ـ آثار پهلوی اشکانی از دوره اشکانیان 19ـ آثار پهلوی اشکانی از دوره ساسانیان 20ـ زبان‌های ایرانی میانه شرقی 21ـ زبان بلخی 22ـ زبان سکایی 23ـ زبان سغدی 24ـ زبان خوارزمی 25ـ آثار قدیم خوارزمی 26ـ آثار جدید خوارزمی27ـ الفبا در آثار ایران پیش از اسلام 28ـ‌شعردر ایران پیش از اسلام 29ـ واژگان زبان‌های

ایرانی باستان و میانه 30ـ زبان‌های ایرانی جدید 31ـ زبان فارسی 32ـ زبان پشتو 33ـ زبان‌های کردی 34ـ زبان آسی 35ـ زبان بلوچی 36ـ نمونه‌ایی از نوشته‌های ایران پیش از اسلام.
27. ــــــ . فعل آغازی. [تهران: بی‌نا]، 1351، 23 ص.
فعل آغازی: 1ـ در ایرانی باستان 2ـ در ایرانی میانه 3ـ در فارسی دری
28. ــــــ . ماده‌های فعل فارسی دری. تهران: ققنوس، 1373، 109 ص، کتابنامه.
مقدمات: گذشته‌های زبان فارسی دری، خصایص دستوری ایرانی باستان، خصایص دستوری فارسی میانه، خصایص دستوری فارسی دری؛ ماده‌های ماضی و مضارع فارسی دری.
29. ابومحبوب، احمد. ساخت زبان فارسی. تهران: میترا، 1375، 146 ص، مصور، جدول، نمودار، کتابنامه.*
30. احمد سلطانی، منیره. دستور زبان گشتاری (برمبنای زبان‌شناسی و معناشناسی). [تهران]: آتیه، 1378، [89]ص، مصور، نمودار، کتابنامه.
فصل اول ـ آواشناسی؛ فصل دوم ـ دستور؛ فصل سوم ـ معنی‌شناسی.
31. احمدنیا دیسفانی، علی. دستور زبان فارسی. تهران: نیایش، 1373، هفتم+[80] ص، جدول، کتابنامه.
فصل اول ـ اسم؛ فصل دوم ـ صفت؛ فصل سوم ـ کنایات؛ فصل چهارم ـ عدد؛ فصل پنجم ـ فعل؛ فصل ششم ـ قید؛ فصل هفتم ـ حرف اضافه؛ فصل هشتم ـ حرف ربط و عطف؛ فصل نهم ـ اصوات؛ فصل دهم ـ جمله؛ فصل یازدهم ـ پیشاوند؛ فصل دوازدهم ‌‌ـ پساوند؛ تجزیه و ترکیب.
32. احمدی، محمود. خودآموز کردی. [بی‌جا]: مه‌سعود، 1375، ص 8 ـ22.
دستور زبان کردی: فصل اول ـ کلیات؛ فصل دوم ـ زبان‌های کردی؛ فصل سوم ـ گویش اورامانی؛ فصل چهارم ـ گویش‌ کردی سنندج؛ فصل پنجم ـ گویش کردی شمال؛ فصل ششم ـ گویش کردی کرمانشاه؛ فصل هفتم ـ گویش کردی مهابادی.
33. احمدی بیرجندی، احمد [احمدی]؛ رزمجو، حسین. سیر سخن، شامل احوال معروف‌ترین نویسندگان و شاعران از قدیمی‌ترین ازمنه تا عصر حاضر و برگزیده آثار آنان. مشهد: باستان، 1345، ج2، ص16ـ20.
سبک‌های شعر فارسی(اشاره به برخی از ویژگی‌های دستوری).
34. احمدی‌گیوی، حسن [گیوی]. ادب و نگارش:مختصری در فن نویسندگی، شیوه تحقیق، ترجمه، تلخیص و نامه‌نگاری… . سلسله انتشارات نشر قطره، شماره 107؛ هنر وادبیات ایران، شماره 20. تهران: نشر قطره، 1373، ص95ـ134.
فصل یازدهم ـ دستور زبان فارسی: جمله؛ کلمه؛ فعل؛ اسم؛ ضمیر؛ قید؛ حروف؛ صوت؛ ویژگی ترکیبی زبان فارسی؛ نقش و کاربرد کلمات در جمله.
35. ــــــ . از فن نگارش تا هنر نویسندگی. تهران: [بی‌نا]، 1374، ص251ـ272.
دستور کاربردی: جمله؛ کاربرد فعل؛ کاربرد و نقش اسم؛ مطابقت نهاد و فاعل با فعل؛ تقدیم و تأخیر اجزاء و ارکان جمله؛ حذف اجزاء جمله.
36. ــــــ . دستور تاریخی فعل. سلسله انتشارات نشر قطره، شماره296؛ زبان و زبان‌شناسی، شماره 2. تهران: نشرقطره، 1380، ج1، 1116 ص.
فصل اول ـ تعریف فعل و کلیات؛ فصل دوم ـ اقسام فعل به اعتبار زمان؛ فصل سوم ـ اقسام فعل به اعتبار مفعول؛ فصل چهارم ـ اقسام فعل به اعتبار فاعل؛ فصل پنجم ـ اقسام فعل به اعتبار ساختار.
37. ــــــ . دستور تاریخی فعل. سلسله انتشارات نشرقطره، شماره 296؛ زبان و زبان‌شناسی، شماره 2. تهران: نشرقطره، 1380، ج2، 1117ـ1962 ص، کتابنامه.
فصل پنجم ـ اقسام فعل به اعتبار ساختار (ادامه مبحث مجلد اول)؛ فصل ششم ـ اقسام فعل به اعتبار نقش؛ فصل هفتم ـ اقسام فعل به اعتبار صرف؛ فصل هشتم ـ اقسام فعل به اعتبار وجه؛ فصل نهم ـ اقسام فعل از جهات گوناگون دیگر؛ فصل دهم ـ مفردات فعل؛ فصل یازدهم ـ فعل و گفتنی‌های ناگفته.
38. ــــــ ؛ انوری، حسن. دستور زبان فارسی1. ویرایش2. تهران: فاطمی، 1374، 255ص، جدول.
بخش اول ـ کلیات جمله‌ها ـ کلمه‌ها ـ نقش کلمه‌ها در جمله ؛ بخش دوم ـ فعل؛ بخش سوم ـ اسم؛ بخش چهارم ـ صفت؛ بخش پنجم ـ ضمیر؛ بخش ششم ـ قید؛ بخش هفتم ـ شبه جمله (صوت)؛ بخش هشتم ـ حرف؛ بخش نهم ـ پسوندها/ پیشوندها/ میانوندها؛ بخش دهم ـ جمله؛ بخش یازدهم ـ تجزیه و ترکیب؛ بخش دوازدهم ـ پرسش‌های چهارپاسخی.
(جلد1و2 این کتاب قبلاً به وسیله همین مؤلفین “ناشر”، در سال 1363 در یک مجلد منتشر گردیده است.)
39. احمدئی، علی‌اصغر. دستور منظوم عربی ـ فارسی. [بی‌جا: بی‌نا]، 1373، 44 ص.
اسم؛ صفت؛ عدد؛ فعل؛ قید؛ حرف اضافه؛ حرف ربط؛ اصوات؛ ترکیب زبان فارسی؛ اقسام جمله؛ جمله فعلیه؛ جمله اسمیه؛ جمله تام؛ ناقص؛ پایه، پیرو؛ فرق صفت و موصوف با مضاف و مضاف‌الیه؛ روش تجزیه و ترکیب.
40. اختیار، منصور. روش بررسی گویش‌ها. ج1: صوت‌شناسی. تهران: دانشگاه تهران، 1344، 119ص، جدول، نمودار، کتابنامه.
0ـ1ـ گردآوری مواد اولیه؛1ـ1ـ طبقه‌بندی اصوات یک گویش؛1ـ2ـ دستگاه صوتی؛ 1ـ3ـ صوت‌شناسی؛ 1ـ4ـ رده‌بندی اصوات؛ 1ـ5ـ اصول الفباء جهانی و علایم آن.
41. ــــــ . معنی‌شناسی. سلسله انتشارات دانشگاه تهران، شماره1215؛ گنجینه زبان‌آموزی، شماره 16. تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 41ـ73، 197ـ214.
فصل سوم ـ رابطه زبان شناسی با معنی: …، اجزاء زبان، واحدها و اجزاء صوتی کلمه، اجزاء متشکله معنی، ارتباط اجزاء کلمه؛ فصل چهارم ـ کلمه و خصوصیات آن: تعریف کلمه، تعیین مرز کلمه، رابطه صوت شییء، تصویر ذهنی با معنی، رابطه معنی با شکل کلمه ـ دستورـ ریشه کلمه؛ …؛ فصل دوازدهم ـ طبقه‌بندی پدیده‌های دستوری منطقی (معنی و نحو): نام گذاری در معنی‌شناسی، گسترش معنی‌شناسی و روابط اعتباری معنی، رابطه معنی‌شناسی و نحو، منطق نمادی و نحو، طبقه‌بندی شکل‌ جمله‌ها، عوامل پشت سرهم و توالی.
42. اداره کل انتشارات و تبلیغات. آرایش و پیرایش زبان. تهران: اداره کل انتشارات و تبلیغات، 1319،ص 17ـ37.
آرایش و پیرایش زبان (درباره اصطلاحات و اشتباهات رایج در نوشتار و گفتار).
43. ادیب سلطانی، شمس‌الدین. درآمدی بر چگونگی شیوه خط فارسی. تهران: امیرکبیر، 1354، XIX+317 ص.
تحقیقی درباره آواهای فارسی؛ کلمه‌های ساده و مرکب؛ وندهای فارسی.*
44. ادیب طوسی، محمدامین. دستور نوین. تهران: مطبعه پروین، 1312، 121 ص.*
45. ــــــ . ذیلی بر برهان قاطع یا فرهنگ لغات بازیافته. تبریز: [بی‌نا]، 1343، د+195 ص.
(مثال قسمتی از لغات وتعبیرات مستدرک که باید به فرهنگ زبان پارسی افزوده شود همراه با آوانگاری و بیان مکان‌های جغرافیایی استعمال لغات.)
46. ــــــ . لهجه‌های محلی. [بی‌جا: بی‌نا، بی‌تا]، ?ص.*
47. ادیب هروی، محمدحسن [ادیب هروی خراسانی]. دستور حسن. مشهد:[بی‌نا]، 1316.*
48. اُرانسکی، یوسف میخائیلوویچ (Oranskii, Iosif Mikhailovich). زبان‌های ایرانی. ترجمه علی‌اشرف صادقی. تهران: سخن، 1378، 210 ص، جدول، کتابنامه.
فصل اول ـ اطلاعاتی درباره خانواده زبان‌های ایرانی؛ فصل دوم ـ زبان‌های ایرانی باستانی؛ فصل سوم ـ زبان‌های ایرانی میانه؛ فصل چهارم ـ زبان‌های ایرانی نو؛ فصل پنجم ـ کلیاتی راجع به طبقه‌بندی تاریخی و گویش‌شناختی زبان‌های ایرانی.
49. ــــــ. مقدمه فقه‌اللغه ایرانی. ترجمه کریم کشاورز. تهران: پیام، 1358، 424 ص، مصور، جدول، نمونه.
بخش اول ـ مقدمه: فصل اول ـ فقه‌اللغه ایرانی، فصل دوم ـ زبان‌ها و لهجه‌های ایرانی، فصل سوم‌ـ جداشدن زبان‌های ایرانی به‌صورت گروهی مستقل؛ بخش دوم ـ عصر زبان ایرانی باستانی: فصل اول ـ قبایل و اقوام ایرانی زبان عهد باستانی؛ فصل دوم ‌ـ آثار مکتوب دوران باستانی زبان‌های ایرانی؛ فصل سوم ـ آثار مکتوب عصر زبان باستانی ایران؛ فصل چهارم ـ دوره نو زبان ایرانی.
50. ارژنگ، غلام رضا. پنج گفتار در زمینه دستور زبان فارسی. تهران: مؤسسه خدمات فرهنگی‌ـ انتشاراتی الست، 1370، 32ص.
(به بخش مقالات نگاه کنید.)
51. ــــــ . دستور زبان فارسی امروز. سلسله انتشارات نشرقطره، شماره 123؛ هنر و ادبیات، شماره 23. تهران: نشر قطره، 1374، 176 ص، جدول، نمودار، کتابنامه.
1ـ دستور زبان و روش پژوهش آن 2ـ اسم و گروه اسمی 3ـ ضمیر 4ـ حرف اضافه 5ـ نقش‌های دستوری اجباری 6ـ کوتاه‌ترین قالب‌های گفتاری (1) 7ـ کوتاه‌ترین قالب‌های گفتاری (2) 8ـ گسترش جمله، راه‌های گسترش جمله 9ـ نقش‌های دستوری اختیاری 10ـ زیر نقش‌ها: وابسته‌های پیشین اسم11ـ زیرنقش‌ها: وابسته‌های پسین اسم12ـ پیچیدگی زیر نقش‌ها 13ـ هم پایگی کلمات و گروه‌ها 14ـ گونه‌های فعل از دیدگاه تأثیر بخشی در ساختار جمله 15ـ ساختمان فعل: فعل‌های پیشوندی 16ـ ساختمان فعل: فعل مرکب و فعل گروهی 17ـ فعل 18ـ افعال معین و افعال شبه معین 19ـ زمان افعال و کاربرد آن در جمله (1) 20ـ زمان افعال و کاربرد آن در جمله (2) 21ـ وجه فعل در جمله 22ـ پیوند وابستگی 23ـ جمله مرکب (دوجمله‌ای) 24ـ پیرو موصولی 25ـ جمله‌های مرکب گروهی (چندجمله‌ای) 26ـ همپایگی جمله 27ـ حذف.
52. اسفندیاری، احمد. گویش بروجردی. بروجرد:میعاد، 1380، هشت+[243]ص، کتابنامه.*
53. اسکندری، ناهید. مبانی دستور زبان فارسی با تجزیه و ترکیب. تهران : [بی‌نا]، 1350، 160ص.*
54. اسلامی، محمدعلی. دستور زبان فارسی: شامل قواعد درست گفتن و درست نوشتن، تجزیه و ترکیب برای همه کسانی که می‌خواهند درست بگویند و درست بنویسند. [ویرایش 2]. اصفهان: 1367، 222 ص، جدول.
بخش یکم ـ گفتارهایی در تعریف دستورزبان و الفبای فارسی، ریشه و تعداد آن، رسم‌الخط بعضی حروف، کلمه و تغییراتی که برآن عارض می‌گردد، جمله و انواع آن، آنچه دانستن آن در این‌باره سودمند است؛ بخش دوم ـ اقسام کلمات در زبان فارسی و حالات و تغییراتی به آنها برای افاده معانی گوناگون داده می‌شود؛ بخش سوم ـ اشاره به جمله، تعریف و توضیح ارکان و اجزاء

مطلب مرتبط :  

دسته بندی : علمی