دست گیری از مستضعفان و مانند آن شیوه هایی هستند که آدمی را به کمال می رسانند که همان تقرّب به خداست. بنابراین، قرب الی اللّه به عنوان شاخص ترین امتیاز در مکتب تربیتی پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) مطرح بوده است و انسان در اثر تعالیم نبوی، می تواند آن را در خود و دیگران ایجاد و تثبیت نماید. از این رو، مربّی مسلمان باید با استفاده از اصول و روش‌های مناسب تعلیم و تربیت، زمینه رشد و بالندگی و تکامل روحی و معنوی هر چه بهتر و بیشتر متربّی را فراهم نموده، او را به سوی آفریدگار جهان سوق دهد و به مقام قرب الهی برساند.

4.1.1.3. توجه به معاد
ایمان به حیات پس از مرگ و معاد روز قیامت از اساسی ترین باورهای دین مبین اسلام است. سیره پیامبر صلوات الله علیهم در آشنا کردن مردم با این اصل اعتقادی همراه بوده است .ایشان در استدلالات خود از آیات قرآن استفاده می‌کردند. به علت قابل فهم بودن زبان تمثیل از تشبیه مرگ و معاد به خلقت اولیه انسان، مرگ و دیگر مثال‌ها استفاده می‌کردند.
برای تقویت این شناخت نیز به بیان احوال پس از مرگ و حالات قیامت ، تذکر به آماده ساختن خود برای مرگ و رفتن به قبرستان و هم صحبتی با مردگان می پرداختند
راه هایی را که قرآن برای اثبات امکان معاد در شکل استدلال منطقی عرضه کرده می‌توان در شش موضوع خلاصه کرد:
1-آفرینش نخستین 2- قدرت مطلقهخداوند 3- مرگ و حیات مکرر در جهان گیاهان 4- تطوّرات جنین
5- بازگشت انرژی ها 6- نمونه های عینی معاد

مطلب مرتبط :  

4.1.2. روش‌های تربیت در نظام تربیتی حضرت محمّد(ص)
همان گونه که نظام تربیتی پیامبر اعظم ما (صلی الله علیه وآله) به لحاظ نظری برجسته و ممتاز است، از لحاظ روش‌های عملی نیز دارای ویژگی‌های خاصّ و تأثیر گذار است. منظور از روش‌های عملی، روش‌هایی است که در مقام اجرا، به کار می‌رود و روند تربیت را به سامان می‌رساند، تأثیر فعالیت های تربیتی را بر شخصیت متربّی آسان و در او ایجاد انگیزه می‌کند تا با میل و رغبت، به دستورالعمل‌های مربّی عمل نماید. این گونه روش ها در نظام تربیتی رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) فراوان است و بررسی همه آنها فرصت دیگری می‌طلبد. از این رو، به مهم تین آن‌ها اشاره می‌شود:

4.1.2.1. تذکّر
اصولاً فلسفه بعثت انبیا بیدار سازی فطرت الهی انسان‌هاست. آنان آمده‌اند تا این اصل را اجرا نمایند.
حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) نیز طبق قرآن کریم مذّکّر است؛ زیرا او نیامده که خدارا به ما بشناساند، بلکه آمده است تا فطرت الهی‌ای که خداوند در درون ما انسان‌ها به ودیعه نهاده بیدار سازد و ما را ازخواب غفلتی که دچارش شده‌ایم رها کند.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) برای هدایت مردم بسیار تلاش می‌کردند؛ وقتی می‌دیدند مردم باز هم راه گمراهی پیش گرفته اند، بسیار آزرده خاطر می شدند؛ خداوند هم به ایشان فرمودند: فذکّر فانّما أنت مذّکّر؛ این آیه آرامش را به ایشان برگرداند. این آیه هدف از تربیت نبوی را تنها تذکّر و ابلاغ دستورات معرفی می‌نماید؛ نه نتیجه.

4.1.2.2.تلفیق علم و عمل
از دیدگاه اسلام میان ایمان و عمل ارتباط تنگاتنگی است، هرچند از لحاظ مفهوم، متمایزند.آن چه از روایات بر می‌آید آن است که عمل ، نمود ظاهری ایمان است و اگر عمل نباشد، آشکار می‌شود که ایمان در قلب ریشه ندوانده است. هم چنین به اعتقاد قرآن کریم جنس انسان در خسران است بجز کسانی که ایمان دارند و عمل صالح انجام می دهند. پس ایمان به تنهایی مآیه نجات بخشی انسان نیست؛ باید ایمان و اعتقاد قلبی همراه با عمل صالح باشد تا سعادتمندی انسان را به بار برساند. بر این اساس، هر جا سخن از ایمان و اعتقاد قلبی است، در کنارش، عمل صالح را مطرح می‌کند. در این باره آیات زیادی وجود دارند:
 مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ و عَمِلَ صَالِحاً فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ 
(کسانی که به خدا و روز قیامت ایمان بیاورند و عمل صالح انجام دهند، نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین خواهند بود.)
در جای دیگر می‌فرماید:
 مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِن ذَکَر أَوْ أُنثَی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاهً طَیِّبَهً 
(هر کس کار شایسته ای انجام دهد، خواه مرد باشد یا زن، در حالی که مؤمن است او را به حیات پاک زنده می داریم.)
تلفیق علم و عمل شرایطی دارد: یکی اینکه همراه بصیرت باشد و دیگر آن پیش از امر به انجام کاری خود بدان عمل کند. زیرا عالم بی عمل جایگاهش آتش است.

مطلب مرتبط :   انجمن، کجروی، هیرشی، مفهومی، ابزاری

  • 4
دسته بندی : علمی