سندیکای محتوای پویای مجازی و بازی¬های سینمایی اشاره نمود. اما در حالات بد فرض شده در این نمودار، جنگ DVD های نسل بعد، سینما-بازی، میزهای نسل نخست تجهیز شده به فیلم و بازی، امضای قراردادهای تولید بازی به وسیله کارگردان¬های هالیوود و سرمایه¬گذاری بلوک¬های صنعت تبلیغات محافظه¬کار در تبلیغات درون بازی¬ها قابل‌ذکر است.
همچنین در تغییرات محاسبه‌شده در بازه زمانی از سال 2008میلادی تا 2011میلادی، سینمای سه‌بعدی 360درجه، سرگرمی¬های خانگی هولوگرافیک (سه¬بعدی)، سوپراستارهای مجازی با هویت شخصی، ایجاد موتورجستجوی فیلم و بازی، مصرف مشترک محتوای فردی، نمایشگرهای هوایی به سبک فیلم گزارش اقلیت، واسط فرمان صوتی برای تجهیزات خانگی و اینترنت پهن¬باند جهانی، به‌عنوان بهترین حالات محتمل در این دوره¬ی زمانی در نظر گرفته شده است.
تصویر 11-2 آینده سرگرمی

اما در دوره الحاق به وب، که سال 2011میلادی نقطه آغاز آن عنوان شده؛ شرایط دیگری در فرآیند دگردیسی رسانه و مخاطب مفروض است. در بازه زمانی از سال 2011میلادی تا 2014میلادی، کسب درآمدهای فوق‌العاده توسط سینماها از طریق اجازه حضور همراهان اینترنتی، کسب اسکار بهترین فیلم توسط یک gameplay، لنزهای تماسی فعال، کنسول بازی تمام بدن، DVDهای خود تخریب برای اجاره ویدئو، نخستین صنف ستارگان بازی¬ها، پرده¬های ویدئویی باکیفیت تلویزیون جاسازی‌شده روی لباس¬ها، تبدیل کردن فیلم¬های سینمایی به بازی، به‌عنوان گزاره¬های مثبت ارزیابی‌شده و مابه¬ازای آن در این تغییرات، سوآپ تلویزیونی روزانه Machinima ، بازی هوش مصنوعی انتشار وسیع روی تلویزیون، عمل جراحی زیبایی و آرایشی آواتارها، اسباب‌بازی‌های دیجیتال واکنش به عواطف، نخستین اسباب‌بازی بشری اکشن به کار گرفته شده در بازی¬های جنگی مبتنی بر شبکه و نهایتاً نخستین بازی-ویروس، گزاره¬های منفی ارزیابی‌شده در این بازه هستند.
در این تحقیق در همان فرآیند الحاق، اما در بازه زمانی سال 2014میلادی تا 2017میلادی، گزاره¬هایی ازجمله، کسب اسکار بهترین بازیگر توسط شخصیت مجازی، جایگزین شدن فیلم¬های واقع¬نما ، مفهوم نوین سینمای سه‌بعدی، (تجمیع) کنسول تمام سرگرمی¬ها (به‌صورت میز سرگرمی¬ها)، عدم تمایز دنیای واقعی و مجازی، فیلم¬های چند پرسپکتیو و نهایتاً داستان¬های دینامیک به‌عنوان موارد مطلوب توسط این مرکز تحقیقات در نظر گرفته شده است. از سویی دیگر، مواردی نظیر، اعتیاد به بازی¬های آنلاین به‌عنوان یک مسئله ملی، روبات‌های قوی¬تر از بشر به لحاظ ذهنی و فیزیکی، ارگاسم از طریق ایمیل، ابزار کنترل از راه دور جاسازی‌شده در حیوانات خانگی، نخستین ازدواج آواتار با انسان، نخستین طلاق به خاطر امور مجازی با شخصیت بازی کامپیوتری، در این تحقیق به‌عنوان موارد منفی قید شده است.
در همین بازه زمانی کاشت ویدئو و صوت در بدن، افسر فرمانده شدن ربات¬ها، فعالیت «هولوگرافی همزاد » در زندگی واقعی، پیوند کامل مغزی مستقیم، سوپرکامپیوترهایی به سرعت مغز انسان، مغز مصنوعی، پوست مجازی فعال و درنهایت خال‌کوبی‌های ویدئویی، مواردی هستند که توسط این مرکز به‌عنوان موارد مطلوب پیش‌بینی شده است. از طرفی، نمایش‌های تلویزیونی به سبک فیلم «مرد دونده» با استفاده از اندرویدها، انسان شدن اولین روبات، تشخیص افکار، مرکب بودن بزرگ‌ترین مشاهیر و همچنین مرکب بودن 30 درصد کل مشاهیر، ازجمله گزاره¬های نامطلوب بوده و تا سال 2020میلادی به واقعیت خواهد پیوست. انسان¬های متعلق به دوره زمانی حاضر، به‌طور هم¬زمان، هم سوژه¬اند و هم اُبژه، یعنی هم فاعل شناسایند و هم متعلق شناسایی. همچنین از منظری دیگر، هم‌زمان مجازند و هم حقیقت. یعنی به‌طور توأمان ‌هم این انسان‌ها قابل‌رؤیت‌اند و هم آواتاری که دارند و از خود ساخته¬اند، قابل‌رؤیت شده. نکته آنجاست که این مؤلفه، در تمایز با گذشته، به‌گونه‌ای بود که تنها همین فیزیک انسان‌ها قابل‌رؤیت بود و خیال آن‌ها نه قابل‌رؤیت بود و نه مثل امروز بود که آواتار آن‌ها باهم ارتباط می¬گیرند و تعامل می¬کنند و این خیالات در عالم مجاز از امکان تعامل و تشریک، برخوردارند.
این امر پیامدهایی را در ساخت جامعه¬ به همراه دارد. به‌عنوان‌مثال می¬توان به تغییر نهادهای آموزشی سنتی، نابودی نهادهای سنتی سینما و رسانه، نابودی نهادهای سنتی بهداشت و درمان و … اشاره کرد. پیش‌ازاین تصور می¬شد که انسان تکنولوژی را به وجود آورده و به‌عنوان ابزاری تحت اختیار اوست؛ حال آنکه دیگر «تکنولوژی» جدای از انسان نیست بلکه، انسان با آن ممزوج شده و تداخل با تکنولوژی صورت گرفته و انسان به‌عنوان حقیقت، با این مجاز، به‌عنوان سوژه با ابژه و به‌عنوان ایندیویژوالیتی در این کامیونیتی متداخل گشته است. که این رخداد، از منظر علوم اجتماعی و انسانی تبیین نشده است.
نوع جوامع نوین، اساساً از جنس جامعه اطلاعات‌محور است که به‌طور ضمنی، بیشترین دامنه¬ی رسانه‌ای را دارد. البته نه این رسانه امروزی، بلکه رسانه¬ای که وارد خانه ما شده و به‌صورت تعاملی است. البته جامعه آینده، جامعه¬ای صرفاً اطلاعاتی نیست که با متن و اسناد و اطلاعات سروکار داشته باشد. همچنین به این دلیل که، بشر با عبور از حوزه اینفورمیشن سوسایتی و سپس عبور از نالج سوسایتی به ویرچوال سوسایتی می¬رسد. در ویرچوال سوسایتی، دیگر اطلاعات مطرح نیست، بلکه نسبت میان حقیقت و مجاز مطرح است. یعنی در جامعه مجازی، زندگی دوم یا Second Life، به‌واسطه آنچه حقیقت یا واقعیت ندارد، مثل آواتارها و روابط میان آنان، محقق خواهد شد. ازآنجاکه این روابط مجازی است، جنس آن جامعه متشکله نیز مجازی است.
در جوامع نوین، مفاهیمی موضوعیت دارند که عبارت‌اند از؛
پایداری(Sustainability)، ایندیویژوالیزیشن(Individualization)، خانگی(Homing)، سبک صحت(Health style)، اجتماع(Community)، جامعه¬ی دانشی(Knowledge society)، یوموکراسی(Youmocracy)، بازی¬ها(Game on)، اقتصاد توجه(Attention Economy)، علم زندگی(Life Science)، هم¬گرایی(Convergence)، زمان بی‌انتها(Timeless Time)، شای¬تک(Shy Tech)، مجازی¬سازی(Virtualization) و همچنین آوترنت(Outernet)
این مفاهیم نقاطی است که در نقشه ترند یونیورس 2012 (trend universe 2012) ترسیم شده و نسبت آن‌ها با ترندهای خُرد آن مشخص گردیده است. با بررسی این مفاهیم در کنار یکدیگر، مفهوم جامعه‌سازی دیجیتالی که با پدیده¬ی رسانه عجین شده است، بروز بیشتری می¬یابد.

مطلب مرتبط :   شرم، غرور، احساسات، کولی، عواطف

تصویر 12-2 نقشه ترند یونیورس 2012
حتی اگر این مؤلفه‌ها تنها در یک کشور تا سال 2012 محقق شده باشد، به این معناست که بشر در سیر تطور خود، از جامعه دانشی نیز عبور نموده و پس از آن به جامعه مجازی وارد شده و سپس به جامعه الحاقی خواهد رسید. اکنون لازم است که در ادامه، به معرفی جامعه اطلاعاتی، جامعه دانشی، جامعه مجازی و جامعه الحاقی پرداخته شود.

2-7-3-2 جامعه اطلاعاتی :
واژه¬ی اطلاعات (Information) به اواخر قرن 14 میلادی باز¬ می¬گردد. ریشه¬ی آن از واژه¬ی enformacion متعلق به فرانسه¬ی کهن می¬باشد، که به معنی اطلاعات و دستورالعمل بود. این کلمه همچنین از واژه¬ی لاتین informationem (nominative informatio) – به معنی ایده و مفهوم- نیز ریشه می¬گیرد.
در مقام تعریف، جامعه¬ی اطلاعاتی جامعه¬ای است که در آن، فن¬آوری و اطلاعات در بخش عمده¬ای از زوایای زندگی فردی و اجتماعی استفاده می¬شود و مدار اصلی امور بر محور اطلاعات می¬¬چرخد. مهم‌ترین مؤلفه¬ی این جامعه، اطلاعات می¬باشد و مهم‌ترین کارگزار آن فناوری اطلاعات و ارتباطات است. (محمدبیگی, مهر 83, ص. 62)
در چنین جامعه‌ای استانداردهای زندگی، الگو‌های کار و فراغت، نظام آموزشی و بازار کار به میزان محسوسی تحت‌الشعاع پیشرفت‌هایی قرارگرفته که در قلمرو اطلاعات و دانش روی داده است. در این تعبیر از جامعه اطلاعاتی، مشابهت با آراء سند شورای عالی اطلاع‌رسانی موسوم به «مروری بر رفتار توسعه نوین» وجود دارد که:
جامعه اطلاعاتی یکپارچه، تبلوری مجدد از کلیه فرایند‌های متعارف و سنتی اجتماعی نظیر کسب، و کار، آموزش و… و حتی فعالیت‌های شخصی نظیر تفریحات و امثال آن، در قالبی نوین با استفاده از فناوری ارتباطات و اطلاعات است. (شورای عالی اطلاع رسانی, اسفند 1381, ص. 15)
جامعه¬ی اطلاعاتی جامعه¬ای فراصنعتی است که رسانه¬های جدید در آن از اهمیت زیادی برخوردار است. رسانه¬های الکترونیکی از ویژگی¬های جوامع مبتنی بر اطلاعات است. سرعت زیاد، هزینه¬ی کم، قابل درک بودن در سطح جهان از دیگر خصوصیات رسانه¬های این عصر است. (ایمانی, 1385). در حقیقت مفهوم جامعه¬ی اطلاعاتی زمانی تولد یافت که رایانه¬ها با مخابرات ممزوج شدند. (خان محمدی, زمستان 85, ص. 249) درواقع رشد سریع تقاضای رایانه موجب تحول در وضعیت توزیع یا انتقال پیام از یک نقطه‌به‌نقطه‌ی دیگر شده است.
در خصوص دامنه¬ی مفهومی «جامعه اطلاعاتی» می¬توان گفت؛ در جوامع غربی که اساس آن مبتنی بر انسان¬محوری است؛ حقوق بشر به‌عنوان یک اصل انکارناپذیر پذیرفته شده و پایه¬ی همه‌چیز را تعیین می¬کند. بنابراین با توجه به اعلامیه جهانی حقوق بشر، مفهوم «آزادی بیان»، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین حقوق اساسی بشر در نظر گرفته می¬شود و به‌تبع آزادی بیان، انسان «حق انتشار کلام» می¬یابد. وقتی برخورداری از امکان انتشار به‌عنوان یک حق تلقی شده و در مفاد اعلامیه حقوق بشر گنجانده شود؛ ملازم با آن، باید حق دیگری به نام «حق دسترسی به اطلاعات» نیز به رسمیت شناخته شود. حق دسترسی به اطلاعات نیز تابع حق بزرگ‌تری به نام «حق تعامل و حق ارتباط » است که سال‌هاست زمزمه آن در میان اندیشمندان غربی پیچیده است و ازجمله حقوق اساسی انسان انگاشته شده است. پس در تمدن غرب که مبتنی بر جامعه¬ی مدنی و بورژوایی است، «جامعه¬ی اطلاعاتی» برای نیل انسان غربی به این حقوق مفروض بشر، متبلور شده است. از سویی دیگر، ازآنجاکه در جامعه اطلاعاتی مهم‌ترین ابزار انتقال اطلاعات، اینترنت است ویژگی¬های انحصاری رسانه‌هایی مثل رادیو و تلویزیون کم¬رنگ شده و جنبه‌های دموکراتیک رسانه¬ی اینترنت برجسته‌تر شده است. در تصویر زیر ارتباط مفاهیم مذکور، ترسیم شده است.

مطلب مرتبط :  

تصویر 13-2 بستر مفهومی جامعه اطلاعاتی
جامعه اطلاعاتی، مورد بحث مجامع علمی و حقوقی و بین¬المللی فراوانی قرارگرفته، که از همه مهم-تر اجلاس سران کشورهای مختلف جهان در زمینه¬¬ی جامعه¬ی اطلاعاتی است که مقدمه¬ای برای تکوین مفهوم و ماهیت جامعه مبتنی بر اطلاعات است. (محمدبیگی, مهر 83, ص. 63) «اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» WSIS مأموری

  • 2
دسته بندی : علمی