لعن و نفرین قرار بگیرد، رحمت پروردگار شامل حالش نخواهد شد. به همین دلیل جز گروه اندکی از کافران توفیق ایمان و بازگشت به راه هدایت را پیدا نمی‏کنند و برای همیشه در کفر و ضلالت خود باقی می‏مانند؛
در قرآن کریم سخن از عدّه‏ای از بنی اسرائیل پیش آمده که از فرمان خدا سرپیچی کردند و در برابر آیات الهی، به جای فرمانبرداری، رفتارهایی مانند عصیان و تجاوز از خود نشان دادند و به همین دلیل توسط پیامبرانشان “حضرت داوود (علیه السلام) و حضرت عیسی (علیه السلام) مورد لعن و نفرین قرار گرفتند. این آیه نشان دهنده‏ی این مطلب است که کافران به دلیل عصیان و نافرمانی و تجاوزی که در برابر اوامر الهی از خود نشان می‏دادند نه تنها توسط خداوند، بلکه توسط فرستاده‏ی خدا هم مورد لعن و نفرین قرار می‏گیرند.
در آیه‏ای دیگر سخن از لعنت کافران به وسیله‏ی خدا و فرشتگان و مردم آمده است. لعنتی که آنها جاودانه در آن لعنت به سر خواهند برد و نه مهلت داده می‏شوند و نه از عذابشان کاسته می‏شود ؛
(أُوْلَئِکَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَهَ اللّهِ وَالْمَلآئِکَهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ)
از مضامین آیات بالا دریافت می‏شود که کافران نه تنها توسط پروردگار بلکه توسط پیامبر و فرشتگان و حتّی مردم مورد لعن و نفرین قرار می‏گیرند و به حدّی از رحمت خداوند دور می‏گردند که هیچ امیدی به بازگشت آنها باقی نخواهد ماند.
از جمله انکار کنندگان بنی اسرائیل، کافران پیمان شکنی بودند که انبیاء الهی را به ناحق کشتند تا حقیقت را پنهان کنند و به گمان خودشان راه خدا را از بین ببرند و در برابر فرستادگان ایمان نیاوردند و دل های خود را به گونه‏ای معرفی کردند که هدایت پذیر نیست و انذار پیامبران در آن هیچ اثری نخواهد داشت و خداوند هم به سزای برخورد بد و رفتاری که در برابر آیات از خود نشان دادند، آنها را لعنت کرد. به همین دلیل در گمراهی ماندند و جز گروه اندکی توفیق ایمان آوردن پیدا نکردند.
چون کتمان حق، بر خلاف هدف الهی بوده و سبب انحراف بندگان خدا می‏شود و در حقیقت عناد با نظم جهان و تدبیر پروردگار متعال می‏باشد به همین دلیل، سزای چنین شخصی دور شدن از رحمت الهی می‏باشد و معنای ملعون شدن همین است و نه تنها خدا بلکه توسط لعنت کنندگان نیز لعنت خواهند شد. و لذا درقرآن در این‏باره میفرماید:
(إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَیِّنَاتِ وَالْهُدَی مِن بَعْدِ مَا بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتَابِ أُولَئِکَ یَلعَنُهُمُ اللّهُ وَیَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ)
هر کسی ممکن است که نسبت به احوال خود، ظالم شود، خداوند در آیات مختلفی، ظالمین را مورد لعن خود قرار داده است. همچنین ظالم علاوه بر عقوبات اخروی به انتقام دنیایی هم مبتلا خواهد شد و همیشه منفور مردم و جامعه خواهد بود و مورد لعن مردم قرار می‌گیرد.
افترا بستن به خدا نیز، لعنت خدا را به همراه دارد. زیرا آنها کافرانی ستمگری هستند که به خدا دروغ بستند و مطالب از خود بافته‏ای را به عنوان آیات الهی به خورد مردم دادند و در متن دین دچار تحریف و انحراف کردند و مردم را از مسیر هدایت و رستگاری خارج ساختند و در قیامت با همان دروغ شان در برابر پروردگار حاضر می‏شوند و نمی‏توانند افترا و دروغ هایی را که به خدا نسبت دادند از خدا پنهان کنند. اعمال آنها همراه آنها خواهد بود و نمی‏توانند آنها را از خود دور کنند.
آنها از طرف خودشان چیزهایی را حلال و حرام می‏کردند تا به مقاصد دنیوی که دنبال می‏کردند برسند و خداوند هم آنها را به سزای اعمالشان خواهند رساند.

2.3.3.2. زیان و خسران
یکی از مهمترین آثار مواجهه‏های ناشایست و منفی در برابر آیات الهی که هم در دنیا و هم در آخرت آنها را همراهی خواهد کرد زیان و خسرانی است که شامل حال فرد مواجهه‏کننده می‏شود به عنوان نمونه کافران به واسطه‏ی کفر ورزیدن باعث از دست رفتن محبوبیت خویش نزد خداوند می‏شوند و کسی که دوستی خداوند را از دست دهد، دشمنی جای آن را می‏گیرد و به زیان و خسران جبران ناپذیری مبتلا می‏گردد که با پرداخت هیچ بهایی جبران نخواهد شد؛
(. . . وَمن یَکْفُرْ بِهِ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ )
تکذیب آیات الهی نیز باعث زیان و خسران می‏شود. زیان و خسرانی که هیچ گاه جبران نمی‏شود زیرا آنها با این برخورد مانع از دیدن و دریافت حقیقت می‏شوند و درهای رحمت و هدایت را با به دروغ گرفتن و ایمان نیاوردن به آیات بر روی خود می‏بندند و برای همیشه گمراهی را راه خود قرار می‏دهند، به گونه‏ای که هیچگاه در مسیر هدایت الهی قرار نمی‏گیرند. همچنین کسانی که نشانه‏های خدا را انکار می‏کنند، جز زیان وخسران چیزی به دست نمی‏آورند.
افترا زنندگان نیز به زیان و خسران جبران ناپذیری مبتلا می‏شوند. آنها به خودشان زیان زده و در آخرت هم از زیان‏کاران خواهند بود زیرا آن سخنانی را که به دروغ ساخته بودند از دست داده‏اند و برای آخرت هم توشه‏ای فراهم نکرده‏اند و کسی که در این دنیا برای آخرت خود توشه‏ای از کارهای نیک با نیّت‏هایی خدایی فراهم نکرده باشد با دستانی خالی و پر از گناه در برابر خداوند، حاضر می‏شوند و در آنجا گفته می‏شود اینها همان کسانی بودند که به خدا افترا می‏بستند و در مسیر دین خلل ایجاد می‏کردند. افترا زنندگان در آخرت به سزای اعمال خود می‏رسند و در برابر خدا هیچ فریادرسی از آنها حمایت نمی‏کند.
کسانی که در برابر آیات به درستی رفتار نکنند در اصل غافلانی هستند که از نفس خویش مراقبت نکردند به فرمودۀ حضرت علی (علیه السلام) در نهج البلاغه دچار زیان و خسران گشتند:
«هر آن کس مراقب نفس خویش بود سود برد، و هر کس غفلت ورزید زیانکار شد.»

مطلب مرتبط :   قصاص، اولیا، حرمت، استیفا، عفو

2.3.3.3. شکست وناکامی
شکست و ناکامی شامل حال کسانی می‏شود که در برابر حق بایستند و در برابر آیات الهی به درستی رفتار نکنند، زیرا حق پیروز است و باطل از بین رفتنی است و در اصل کسانی که کفر را به بهای ایمان خریداری می‏کنند و نسبت به آیات کفر می‏‏ورزند و پیامبران را به ناحق می‏‏کشند و دادگستران را به قتل می‏‏رسانند و به گمان خودشان با این کار می‏توانند راه خدا را از بین ببرند باید بدانند که در انتها، خود شکست خورده‏اند و نمی‏توانند به خداوند ضرری برسانند و آنها تنها باعث ضرر و زیان خویش می‏شوند.
آنها گمان می‏کردند با گوش ندادن به قرآن و انداختن سخن لغو و بیهوده در حین خواندن آن، می‏توانند پیروز شوند در حالی که گمان آنها باطل است و آنها شکست خورده و خسران دیده خواهند بود.
کافران برای اینکه مردم را از راه خدا باز دارند اموال خود را خرج می‏کنند، ولی در این راه شکست می‏خورند و اموال خویش را از دست می‏هند در حالی که به مقصود خویش نخواهند رسید، زیرا آنها نمی‏توانند راه خدا و آیات را از بین ببرند و به خدا ضرری برسانند و تنها در این مسیر حسرت از دست دادن اموال، برای آنها باقی می‏ماند.
حیلهگران هر چه در برابر خداوند نقشه بکشند و حیله کنند، نقشه‌هایشان نقش بر آب می‌شود، چون گر چه مکاران حیله‌هایشان را پنهان می‌دارند، امّا برای خداوند چیزی مخفی نیست، بلکه کاملاً آشکار بوده و خداوند از آن آگاه است.
قرآن کریم از مکر و خدعه بسیاری از مکاران یاد کرده و این مکر را شکست خورده دانسته که در مورد مکر کافران می‌فرماید: «نقشه کافران جز در گمراهی نیست.» و یا درباره مکر فرعون می‌فرماید: «توطئه فرعون و همفکران او جز به نابودی نمی‏انجامد!»
کسانی که سعی می‏کنند با ابطال آیات خدا را درمانده کنند باید این موضوع را بدانند که آنها نمی‏توانند خدای شکست ناپذیر را درمانده کنند و به پیروزی دست یابند.
در المیزان می نویسد:
«و مقصود از اینکه فرمود:« و نزد خداست مکر ایشان» این است که خدای تعالی به علم و قدرت بر مکر ایشان احاطه دارد. و معلوم است که مکر وقتی مکر است که از اطلاع طرف پنهان باشد و از آن خبر نداشته باشد، و امّا اگر زیر نظر او انجام بگیرد و او هم بتواند در یک چشم بهم زدن نقشه وی را به راحتی خنثی نماید دیگر مکر علیه او نیست، بلکه مکر علیه خود مکر کننده است، (زیرا تنها کاری که کرده مقدار دشمنی خود را به او فهمانده است) هم چنان که در قرآن کریم فرموده: (وَ ما یَمْکُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما یَشْعُرُونَ)

مطلب مرتبط :   ، پسران، دختران، گویههای، بزهکاری

2.3.3.4. تسلّط و هم نشین شدن با شیطان
کسی که در برابر آیات الهی رفتاری شایسته و مناسب در شأن آنها از خود بروز ندهد تسلط و همنشینی شیطان را به دست می آورد، زیرا او با از بین بردن سپر مقاوم در برابر وسوسه‏های او، راه نفوذ شیطان را بر خویش باز می‏کند به عنوان نمونه خداوند در قرآن یادآور می‏شود، هر کس از یاد خدا رویگردان شود، شیطان به سراغ او فرستاده می‏شود و همواره قرین او خواهد بود زیرا او از یاد خدا رویگردانی کرد.
او در آنجا آرزو می‏کند که ای کاش با شیطان فاصله‏ی بسیار زیادی داشت در حالی که در دنیا او را به عنوان همنشین خویش برگزیده بود و تمام مدّت با او همراهی می‏کرد در حالی که در غفلت به سر می‏برد، ولی در قیامت به دلیل برداشته شدن پرده‏ها، درمی‏یابد که او همنشین و همراه مناسبی نیست و سعی می‏کند از او دوری کند در حالی که فرصت او به پایان رسیده و تلاش او بی ثمر خواهد بود.
او در حالی که اختیار داست شیطان را به عنوان دوست خویش برگزید و از یاد خدا غفلت و اعراض نمود و خداوند نیز این دوستی را پایدار و جاوید قرار می‏دهد، زیرا غفلت از ذکر خدا و غرق شدن در لذّات دنیا، و دل باختگی به زرق و برق آن، موجب می‌شود که شیطانی بر انسان مسلّط گردد و همواره قرین او باشد. شیطان او را از راه راست باز می‏دارد در صورتی که او گمان می‏کند راه یافته و هدایت یافته است.

2.3.3.5. گرفتن انتقام از آنها
یکی از مهمترین آثار اخروی و دنیوی برخوردهای نامناسب در برابر آیات الهی، آن است که خداوند از آنها انتقام خواهد گرفت مانند تکذیب‏کنندگان که به وسیله‏ی عذاب دنیوی و عذاب اخروی از آنها انتقام گرفت و عذاب دنیوی و هلاکت آنها در دنیا، پایان کار آنها به حساب نمی‏آید بلکه به سوی عذاب بزرگتر راهی می‏شوند عذابی که پایانی ندارد و برای همیشه در آن به سر خواهند برد.
همچنین کسانی که از آیات الهی اعراض کنند در حالی که به آنها تذکّر داده شود، مجرمانی هستند که جزو ظالم‏ترین افراد به حساب می‏آیند و خداوند نیز از آنها هم در دنیا و هم در آخرت انتقام خواهد گرفت.

2.3.3.6. دوری از خدا
کسانی که در برابر آیات الهی مواجهه ی شایسته و مناسب از خود بروز ندهند در اصل از آیات الهی دوری کرده است و کسی که از آیات الهی دور شود در اصل از خداوند دور می‏شود زیرا آیات و نشانه‏های

  • 6
دسته بندی : علمی