داده و سیست ها جهت انکوبه کردن برای تفریخ آماده شدند.
3-5-1- تفریخ سیست ها و جداسازی ناپلیوس ها
سیست آرتمیا فرانسیسکانا دقیقا تحت شرایط استاندارد تفریخ طبق روش استاندارد Sorgeloos و همکاران (1986) قرار گرفتند و برای جداسازی ناپلی های تفریخ شده از سیست های سالم و پوسته سیست ها از خاصیت نورگرایی مثبت آنها استفاده شد.

3-6- مراحل پرورش آرتمیا
3-6-1- تیمارهای غذایی
تیمارهای غذایی از سه نوع مادهً غذایی که هشت تیمار غذایی را تشکیل می دادند بطوریکه وجود و اضافه کردن پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس به چهار تیمار از هشت تیمار غذایی باعث ایجاد دو گروه آزمایشی شد.
جدول3-3- تیمارهای غذایی و اجزاء تشکیل دهنده جیره غذایی
تیمار غذایی اجزاء جیره غذایی
1 جلبک دونالیلا سالینا (100%)[DS]
2 سبوس گندم(85%) + جلبک دونالیلا سالینا( 15%)[WB+DS]
3 سبوس برنج( 85%) + جلبک دونالیلا سالینا( 15%)[RB+DS]
4 سبوس گندم( 5/42%) + سبوس برنج( 5/42%) + جلبک دونالیلا سالینا( 15%)[WB+RB+DS]
5 جلبک دونالیلا سالینا( 90%) + پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس( 10%)[DS+PRO]
6 سبوس گندم( 75%) + جلبک دونالیلا سالینا( 15%) + پروبیوتیک ( 10%)[WB+DS+PRO]
7 سبوس برنج( 75%) + جلبک دونالیلا سالینا( 15%) + پروبیوتیک ( 10%)[RB+DS+PRO]
8 سبوس گندم(5/37%)+ سبوس برنج(5/37%)+ جلبک(15%)+ پروبیوتیک ( 10%)[WB+RB+DS+PRO]
3-6-2- غذادهی و کنترل شوری در طول دوره پرورشی
زمانیکه ناپلیوس ها وارد مرحله اینستار 2 شدند فرآیندهای تکاملی فیزیولوژیکی آنها به سویی هدایت می شوند که آنها قادر به تغذیه از محیط خارجی باشند در این مرحله است که تغذیه آرتمیا شروع گردید. عمل تغذیه آرتمیاها در هر یک از تیمارهای غذایی طبق جدول استاندارد غذادهی آرتمیا (Coutteau et al., 1992) انجام گردید. به منظور فراهم آوردن امکان تامین ذرات غذایی با دامنه اندازه مساعدتر برای ناپلیوس های آرتمیا در طول هفته اول زندگی، سبوس گندم و سبوس برنج از فیلتر 30 میکرون و در طول هفته دوم از فیلتر 50 میکرون عبور داده شدند. عمل غذادهی یک بار در روز بود و برای دقت در غذادهی در مقادیر کمتر غذا به کمک یک سمپلر قابل تنظیم (با دقت 2 میکرون) و در مواردی که حجم غذای روزانه آرتمیا زیاد بود با پیپت انجام گردید.
برای تعیین میزان شوری محیط پرورش آرتمیا از شوری سنج مدل آتاگو ساخت کشور ژاپن استفاده گردید و جهت جلوگیری از تنش شوری با افزایش تبخیر آب محیط کشت از آب مقطر جهت ثابت نگه داشتن شوری محیط پرورش آرتمیا استفاده گردید. همزمان با رشد آرتمیا مقادیر غذادهی (جیره اصلی و جلبک) در تمام غلظت ها بر اساس نسبت افزایشی موجود در جدول استاندارد غذادهی(Coutteaue et al., 1992) افزایش یافت. که این نسبت ها در جدول3-4 نشان داده شده اند:
جدول 3-4- نسبت های روزانه افزایشی در مقادیر غذایی بکار رفته درتیمارهای مختلف جیره غذایی
16-17 14-15 12-13 10-11 9 8 7 5-6 2-3-4 روز
17/1 2/1 25/1 17/1 6/1 28/1 3/1 51/1 97/1 نسبت افزایشی
3-7- بررسی رشد و بازماندگی آرتمیا
آرتمیا در این سیستم تا پایان روز 17 پرورش داده شدند. همچنین زیست سنجی نیز در روزهای 8، 11، 14 و پایان روز 17 با گرفتن 10 نمونه از هر تکرار تیمارها انجام گردید و پس از تثبیت در محلول لوگول، با استفاده از یک دستگاه لوپ مجهز به استریومیکروسکوپ اندازه آرتمیا به صورت خط رسم و سپس این خطوط با استفاده از یک دستگاه دیجیتایزر برحسب میلی متر بیان گردید. همچنین در پایان روز 17 مقادیر بازماندگی در تمام تکرارهای هر تیمار با انجام شمارش آرتمیاهای زنده انجام شد. همچنین به منظور تعیین اثرات جیره های مختلف بر میزان تولید و ترشح آنزیم های گوارشی در پایان روز 17 مقدار حداقل 500 میلی گرم از بیومس زنده از تمام تکرارهای تیمارها برداشته شد.
3-7- 1- پرورش آرتمیا در بطری های مخروطی یک و نیم لیتری
یک رژیم غذادهی استاندارد با استفاده از جلبک سبز دونالیلا سالینا نیز به عنوان گروه شاهد در کنار تیمارها اعمال گردید.

مطلب مرتبط :   جنگ، سیاست، اندیشمندان، موازنه، مورگنتا

شکل3-4- پرورش آرتمیا در بطری های 5/1 لیتری

درون بطری های یک و نیم لیتری حاوی 1000 سی سی آب رقیق سازی شده دریاچه ارومیه با شوری 70 گرم بر لیتر، تعداد 500 عدد ناپلیوس تازه تفریخ شده آرتمیا فرانسیسکانا اضافه شده و در یک آکواریوم حاوی آب معمولی شهری با دمای 5/0±28 قرار داده شده و تا روز 17 ام مطابق با شرایط استاندارد پرورش داده شد. پرورش آرتمیاها در هر تیمار در سه تکرار انجام گرفت. عمل تعویض آب در این سیستم در روزهای 8، 11، 14 و پایان روز 17 ام انجام شد. مقادیر بازماندگی نهایی در پایان روز 17 ام و با شمارش 10 نمونه آرتمیا بصورت تصادفی از هریک از تکرارها (30 نمونه از هر تیمار) برداشت شده و پس از تثبیت شدن در محلول لوگول، توسط یک دستگاه لوپ مجهز به لوله ترسیم بیومتری شده و سپس در یک دستگاه دیجیتایزر بر حسب میلی متر بیان گردید.
سبوس گندم و سبوس برنج که به عنوان منابع غذایی در تغذیه آرتمیا استفاده گردید در این سیستم از روز اول تا پایان روز 8 ام از فیلتر 30 میکرون و تا مرحله نهایی پرورش از فیلتر 50 میکرونی عبور داده شد.
3-7-2- پرورش آرتمیا در بطری های شیشه ای 6 لیتری
با توجه به اینکه در این تحقیق هدف از کاربرد محصولات جانبی ارزان قیمت کشاورزی، امکان تعمیم نتایج حاصله به شرایط و مقیاس های انبوه تر به منظور کاربرد آن در تولید بیوماس آرتمیا بوده است لذا نتایج فوق در یک مقیاس بزرگتر یعنی در بطری های شیشه ای حاوی 6 لیتر آب رقیق شده دریاچه ارومیه با شوری 70 گرم بر لیتر با معرفی 6000 ناپلیوس تازه تخم گشایی شده آرتمیا فرانسیسکانا برای هریک از تیمارهای غذایی با 3 تکرار برای هر تیمار اعمال گردید.

شکل3-5- مخروط های شیشه ای شش لیتری مورد استفاده در پرورش آرتمیا

یک رژیم استاندارد غذایی با استفاده از جلبک سبز دونالیلا سالینا نیز به عنوان گروه شاهد در کنار تیمارها در نظر گرفته شد. در این سیستم نیز آرتمیا از روز اول با ذرات غذایی عبور داده شده از فیلتر 30 میکرونی و بعد از روز 8 از ذرات 50 میکرونی تغذیه شدند. آرتمیا در این سیستم نیز تا پایان روز 17 پرورش داده شد. عمل تعویض آب با کمک یک سیفون در روزهای 8، 11 و روز 14 ام انجام شد. علاوه بر این لازم به ذکر است که در بطری های 5/1 لیتری و 6 لیتری پرورش آرتمیا، در هر مرحله ای که کدورت آب به هر دلیلی افزایش می یافت عمل تعویض کامل یا بخشی از آب (بصورت سیفون کردن آب به درون یک فیلتر مجهز به توری با چشمه مناسب) صورت می گرفت. مقادیر بازماندگی در این سیستم در پایان روز 17 با گرفتن 10 نمونه تصادفی از ستون آب و شمارش و تعمیم آن به کل حجم آب تعیین شد. همچنین در پایان روز 17 ام به منظور تعیین رشد آرتمیا در تیمارهای غذایی، تعداد 20 نمونه از هر تکرار (60 نمونه از هر تیمار) برداشته شده و پس از تثبیت در محلول لوگول در یک دستگاه لوپ مجهز به استریومیکروسکوپ بیومتری شده و در یک دستگاه دیجیتایزر بر حسب میلی متر بیان گردید.
3-8- بررسی تاثیر جیره های مختلف غذایی بر برخی از شاخص های رشد آرتمیا
وزن تر و خشک، درصد رطوبت، درصد خاکسترآرتمیاهای پرورش داده شده با جیره های غذایی مختلف طبق روشهای استاندارد تعیین شد. برای این منظور از آرتمیاهای کلیه تیمارها در پایان روز 17 ام پرورشی به میزان چند گرم وزن تر صید شده و شاخص های فوق الذکر تعیین گردید:
3-8-1- تعیین درصد رطوبت لاشه
برای تعیین درصد رطوبت نمونه ها، ابتدا وزن خالی ظروف تهیه شده برای این منظور، اندازه گیری شده و سپس مقداری بیوماس مرطوب آرتمیا (روز هفدهم) به این ظروف افزوده شده و دوباره توزین گردیدند. نمونه ها در یک دستگاه آوون مدل SICO 08 H ساخت شرکت Ecotee به مدت 24 ساعت در درجه حرارت 60 درجه سانتیگراد خشک شدند (Banijts-Claus et al., 1975). پس از اتمام این مرحله وزن خشک نمونه ها مجددا توزین شدند. برای دقت بیشتر از هر تیمار غذایی سه تکرار بکار گرفته شده و میانگین داده های بدست آمده مورد محاسبه قرار گرفت. و در نهایت با استفاده از رابطه زیر درصد رطوبت نمونه ها محاسبه گردید(AOAC, 1990) :
رابطه 3-2-تعیین درصد رطوبت لاشه: W= (G1-G2) / (G1-T) ×100
درصد رطوبت نمونه=W
وزن مرطوب با ظرف=G1
وزن خشک با ظرف=G2
وزن ظرف خالی=T
3-8-2- درصد ماده خشک لاشه
پس محاسبه از میزان رطوبت نمونه ها، از تفریق عدد 100 از مقدار رطوبت، وزن خشک نیز به درصد تعیین گردید:
رابطه 3-3- فرمول درصد ماده خشک: درصد رطوبت- 100= درصد ماده خشک
3-8-3- وزن تر انفرادی
تعداد 100 آرتمیا در روز 17 ام پرورشی از تیمارهای مختلف غذایی برداشت شده و پس از آب کشی در آب شیرین (به منظور زدون قطره های نمک از بدن آرتمیا)، و حذف رطوبت خارجی آن، در یک دستگاه ترازوی دیجیتالی با دقت 00001/0 گرم وزن شده و وزن مرطوب انفرادی آرتمیا از رابطه زیر محاسبه گردید:
رابطۀ 3-4- فرمول وزن تر انفرادی: WW= TW/100
که در این رابطه: وزن مرطوب انفرادی=WW

مطلب مرتبط :   تهران:، ــــــ، شوشتری؛، فرهنگ، فارسی.
دسته بندی : علمی