مرکز در مواردی که سلامت جسمانی و امنیت جانی آنها و یا دریافت کنندگان خدمات فوریت های اجتماعی در معرض خطر قرار می گیرد.
۲ـ ارجاع دریافت کنندگان خدمات فوریت های اجتماعی به مراکز فوریت های اجتماعی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.
۳ـ همکاری لازم جهت استقرار خودروهای خدمات سیار فوریت های اجتماعی در میادین شهرها.
ماده۶ ـ سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با رعایت مقررات مربوط نسبت به تهیه و پخش برنامه های مرتبط با خدمات فوریت های اجتماعی در شبکه های ملی و استانی با هماهنگی سازمان اقدام نماید.129
قانون تامین زنان بی سرپرست در مورخ 28 آبان 1371 تصویب گردید در این قانون اشعار شده است :
‌ماده 1 – به پیروی از تعالیم عالیه اسلام در جهت حفظ شئون و حقوق اجتماعی زن و
کودک بی‌سرپرست و زدودن آثار فقر از جامعه اسلامی و به‌منظور اجرای قسمتی از اصل
بیست و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زنان و کودکان بی‌سرپرستی که تحت
پوشش قوانین حمایتی دیگری‌نیستند از حمایتهای مقرر در این قانون بهره‌مند خواهند
شد.
‌ماده 2 – مشمولان این قانون عبارتند از:
1 – زنان بیوه – بیوه به زنانی اطلاق می‌شود که به عقد ازدواج (‌دائم یا منقطع)
درآمده و سپس به یکی از دلایل طلاق، فوت شوهر، فسخ عقد،‌صدور حکم موت فرضی، بذل
مدت و یا انقضای مدت در نکاح منقطع، شوهر خود را از دست داده باشند.
2 – زنان پیر و سالخورده – زنان بی‌سرپرست و مسنی هستند که قادر به تأمین معاش خود
نباشند.
3 – سایر زنان و دختران بی‌سرپرست – به زنان و دخترانی اطلاق می‌شود که بنا به
عللی از قبیل: مفقودالاثر شدن یا ازکارافتادگی سرپرست، به‌طور دائم یا موقت بدون
سرپرست (‌نان‌آور) می‌مانند.
4 – کودکان بی‌سرپرست – به کودکانی اطلاق می‌شود که بنا به هر علت و به طور دائم
یا موقت، سرپرست خود را از دست داده باشند.
‌تبصره 1 – پسران موضوع بند 4 این ماده تا رسیدن به حداقل سن قانونی (‌مندرج در
قانون کار) و دختران تا زمانی که ازدواج نمایند مشمول این‌قانون باقی خواهند ماند
مگر این که تحت سرپرستی قرار گیرند یا به نحوی تمکن مالی بیابند.
‌تبصره 2 – پسرانی که ادامه تحصیل دهند به شرط وجود اعتبار تا پایان تحصیل مشمول
مفاد این قانون می‌باشند.
‌ماده 3 – زنان و کودکان بی‌سرپرست که به هر نحو از مستمری‌های بازنشستگی،
ازکارافتادگی و بازماندگان بهره‌مند می‌شوند و یا از تمکن مالی‌برخوردار باشند از
شمول مقررات این قانون خارج هستند.
‌ماده 4 – حمایتهای موضوع این قانون عبارتند از:
1 – حمایتهای مالی شامل تهیه وسایل و امکانات خودکفایی یا مقرری نقدی و غیر نقدی
به صورت نوبتی یا مستمر.
2 – حمایتهای فرهنگی، اجتماعی شامل ارائه خدماتی نظیر خدمات آموزشی (‌تحصیلی
تربیتی، کاریابی، آموزش حرفه و فن جهت ایجاد‌اشتغال، خدمات مشاوره‌ای و مددکاری
جهت رفع مسائل و مشکلات زندگی مشمولان و به وجود آوردن زمینه ازدواج و تشکیل
خانواده.
3 – نگهداری روزانه یا شبانه‌روزی کودکان و زنان سالمند بی‌سرپرست در واحدهای
بهزیستی یا واگذاری سرپرستی و نگهداری این گونه کودکان و‌زنان به افراد واجد
شرایط.
‌تبصره – کلیه مشمولان واجد شرایط که از سلامتی جسمی و روانی برخوردارند به تشخیص
مددکاران ذیربط، جهت شرکت در دوره‌های آموزش‌حرفه‌ای و کاریابی معرفی می‌شوند.
‌ماده 5 – میزان و مدت پرداخت مقرری ماهیانه طبق آیین‌نامه‌ای تعیین می‌گردد که
بنا به پیشنهاد سازمان بهزیستی کشور به تصویب هیأت وزیران‌می‌رسد.
‌تبصره – پرداخت مقرری نقدی و غیر نقدی تا احراز موارد مندرج در ماده (6) این
قانون ادامه خواهد یافت.
‌ماده 6 – در موارد زیر مقرری مشمولان قطع خواهد شد.
1 – در صورت ازدواج، رجوع یا تحت تکفل قرار گرفتن.
2 – یافتن تمکن مالی.
3 – خودداری از شرکت در دوره‌های آموزشی (‌تحصیلی) و آموزش بدون عذر موجه.
4 – امتناع از قبول شغل مناسب پیشنهادی.
‌تبصره – در صورت محکومیت کیفری که منجر به بازداشت و زندان شود، مقرری مربوط در
مدت محکومیت قطع خواهد شد.
‌ماده 7 – هر کس بر اساس اسناد و گواهی‌ها خلاف یا با توسل به عناوین تقلبی از
مزایای مقرر در این قانون به نفع خود استفاده نماید به رد عین یا‌معادل کمکهای
نقدی و غیر نقدی دریافتی و نیز تا دو برابر آن جریمه محکوم می‌شود و چنانچه موجبات
استفاده اشخاص ثالث را من غیر حق فراهم‌نماید به جزای نقدی تا سه برابر مزبور
محکوم خواهد شد.
‌تبصره 1 – کلیه خسارات و وجوه حاصله از جرائم نقدی مقرر در این قانون جزء درآمد
اختصاصی سازمان بهزیستی و در یک ردیف درآمد و هزینه‌مستقل همه‌ساله در قانون بودجه
منظور و طبق آیین‌نامه‌ای که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید هزینه می‌گردد.
‌تبصره 2 – سازمان بهزیستی می‌تواند از هدایا و کمکهای اشخاص حقیقی و حقوقی در جهت
اجرای این قانون استفاده نماید.
‌ماده 8 – چنانچه مشمولان این قانون، اشتغال، ازدواج یا رجوع خود را مکتوم داشته و
مقرری دریافت دارند، برابر ماده 7 این قانون مورد پیگرد قرار‌خواهد گرفت.
‌ماده 9 – سازمان بهزیستی کشور مجری این قانون خواهد بود و موظف است آیین‌نامه‌های
اجرایی مربوط را ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ قانون با‌هماهنگی کلیه نهادها و
دستگاه‌های ذیربط تهیه و جهت تصویب به هیأت وزیران تقدیم نماید.
‌تبصره – اجرای این قانون مانع از انجام وظایف قانونی و موارد پیش‌بینی شده در
اساسنامه کمیته امداد امام خمینی (‌ره) نمی‌باشد و کمیته مزبور در‌چارچوب وظایف
قانونی خویش کماکان نسبت به ارائه خدمات مربوط ادامه خواهد داد.
‌ماده 10 – کلیه وزارتخانه‌ها، سازمانهای دولتی و وابسته به دولت، مؤسسات عمومی و
سازمانهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام می‌باشد‌موظفند همکاریهای لازم
را در زمینه اجرای این قانون با سازمان بهزیستی کشور معمول دارند.
3.1.2 گفتار سوم) تأمین اجتماعی در منابع بین المللی
امنیت اجتماعی نیاز به جامعه به یک سیستم اجتماعی است و کشورها باید با توجه به منابع موجود یک طرح امنیت اجتماعی در سطح ضروری که نیازهای خانواده را بر آورده سازد طراحی کنند. که هدف آن تامین مراقبت های بهداشتی، سرپناه انسانی، آب و فاضلاب، مواد غذایی و اساسی ترین شکل آموزش و پرورش است.130
در نظام بین المللی مقاوله نامه و مصوبات زیادی برای تامین اجتماعی وجود دارد.
در اعلامیه حقوق بشر درماده 22و 25 این باره امده است:

مطلب مرتبط :   ، عقل، فلسفه، می‌شود.، حقوق

هرکس به‌عنوان عضوی از جامعه حق برخورداری از امنیت اجتماعی را دارد و مجاز است تا از طریق تلاش‌های ملی وهمکاری‌های بین‌المللی مطابق با تشکیلات و منابع هر کشور حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را که لازمه ی منزلت و رشد آزادانه ی شخصیت اوست را عملی کند.
هرکس حق دارد از سطح معیشتی کافی برای سلامتی و رفاه خود و خانواده‌اش از قبیل خوراک، پوشاک، مسکن و مراقبت‌های پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری بهره مند گردد و حق دارد به هنگام بیکاری، بیماری، از کارافتاده‌گی، بیوه‌گی و سالخورده‌گی یا فقدان وسیلهٔ امرار معاش و گذران زندگی که خارج از اختیار وی است تأمین گردد.
بند 2) مادران و کودکان حق دارند از مراقبت‌ها و کمک‌های ویژه برخوردار شوند. همه ی کودکان خواه ثمره- ی ازدواج باشند و خواه ثمره ی روابط خارج از ازدواج باشند باید از حمایت‌های اجتماعی یکسان بهره‌مند شوند.
در مقاوله نامه 102-1952تحت عنوان معیارهای حداقل تامین اجتماعی بیشتر جلب توجه می کند.
حمایت های مقرر در این مقاوله نامه عبارتند از:
مراقبت های پزشکی (بخش 2-مواد 8-12)؛
غرامت مربوط به بیماری (بخش 3-مواد 13-18)؛
مستمری بیکاری (بخش 4-مواد 19-24)
مستمری پیری (بخش 5-مواد 25-30)
مستمری مربوط به حوادث ناشی از کار و بیماری شغلی (بخش 6-مواد 31-38)؛
مستمری مربوط به خانواده و کمک عائله مندی (بخش 7-مواد 39-45)
مستمری مربوط به بارداری (بخش 8-مواد 46-52)
مستمری از کارافتادگی (بخش 9-مواد 53-58)
مستمری مربوط به بازماندگان متوفی (بخش 10-مواد 59-64)
ماده 9 میثاق بین المللی حقوق اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی حق انسان ها بر تأمین اجتماعی به رسمیت شناخته شده است.
کشورهای‌ طرف‌ این‌ میثاق‌ حق‌ هر شخص‌ را به‌ تأمین‌ اجتماعی‌ از جمله‌ بیمه‌ای‌ اجتماعی‌ به‌ رسمیت‌ می‌شناسند.
بند ج و ب اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز به این حق اشاره دارد و می نویسد:
ب) دولت و جامعه موظف اند که برای هر انسانی تأمین بهداشتی و اجتماعی را از طریق ایجاد مراکز عمومی مورد نیاز بر حسب امکانات موجود، فراهم نمایند .
ج ) دولت مکلف است حق هر انسانی را در زندگی شرافتمندانه ای که بتواند از طریق آن مایحتاج خود و خانواده اش را بر آورده سازد و شامل خوراک و پوشاک و مسکن و آموزش و درمان و سایر نیازهای اساسی می شود تضمین نماید .
ماده 34 منشور حقوق بنیادین اتحادیه اروپا نیز مقرر می دارد (اتحادیه اروپا حق دستیابی به مزایای تأمین اجتماعی و خدمات اجتماعی که در مواردی مانند زایمان، بیماری، حوادث ناشی از کار، پیری یا وابستگی، از دست دادن کار بر اساس راهکارهای پبش بینی شده در حقوق اروپایی، قوانین ورویه داخلی به رسمیت شناخته و اجرا می کند.
در این باره کنوانسون بین المللی زنان در سال 1979 در ماده 11 خود مقرر می دارد :
دولتهای‌ عضو باید اقدامات‌ مقتضی‌ را برای‌ رفع‌ تبعیض‌ علیه‌ زنان‌ در زمینه‌ اشتغال‌ انجام‌ دهند و اطمینان‌ دهند که‌ بر مبنای‌ تساوی‌ مردان‌ و زنان‌، حقوق‌ یکسان‌ مخصوصاً در موارد زیر برای‌ زنان‌ رعایت‌ می‌شود:
الف: حق‌ کار(اشتغال‌) به‌ عنوان‌ یک‌ حق‌ لاینفک‌ حقوق‌ انسانی‌
ب‌: حق‌ امکانات‌ شغلی‌ یکسان‌، از جمله‌ اجرای‌ ضوابط‌ یکسان‌ در مورد انتخاب‌ شغل‌
ج‌: حق‌ انتخاب‌ آزادانه‌ حرفه‌ و شغل‌، حق‌ ارتقای‌ مقام‌، برخورداری‌ از امنیت‌ شغلی‌ و تمام‌ امتیازات‌ و شرایط‌ خدمتی‌ و حق‌ استفاده‌ از دوره‌های‌ آموزشی‌ حرفه‌ای‌ و بازآموزی‌ از جمله‌ کارآموزی‌ و شرکت‌ در دوره‌های‌ آموزشی‌ و شرکت‌ در دوره‌های‌ آموزشی‌ پیشرفته‌ و آموزشی‌ مرحله‌ای‌.
د: حق‌ دریافت‌ مزد مساوی‌، استفاده‌ از مزایا و برخورداری‌ از رفتار مساوی‌ در مشاغل‌ و کارهایی‌ که‌ ارزش‌ یکسان‌ دارند همچنین‌ رفتار مساوی‌ در ارزیابی‌ کیفیت‌ کار.
ه‌: حق‌ برخورداری‌ از تأمین‌ اجتماعی‌ مخصوصاً در موارد بازنشستگی‌، بیکاری‌، بیماری‌، دوران‌ ناتوانی‌ و پیری‌ و سایر موارد از کارافتادگی‌. هم‌ چنین‌ حق‌ استفاده‌ از مرخصی‌ استحقاقی‌ (با دریافت‌ حقوق).
و: حق‌ برخورداری‌ از

مطلب مرتبط :   تجارب برتر پرورشی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98
دسته بندی : علمی